Ἡ αὐτοκράτειρα τῆς Ῥωσσίας Μαρία, μητέρα τοῦ τελευταίου Τσάρου Νικολάου, ἡ αὐτοκράτειρα τῆς Μεγάλης Βρεταννίας Ἀλεξάνδρα, ὁ Βασιλεὺς τῶν Ἑλλήνων Γεώργιος ὁ Α’ καὶ ὁ βασιλεὺς τῆς Δανίας Φρειδερίκος ἦσαν ἀδέλφια.
Δικαίως ὁ πατέρας τους, βασιλεὺς τῆς Δανίας, Χριστιανὸς ἀπεκαλεῖτο καὶ πενθερὸς τῆς Εὐρώπης.
Ἀρχεῖα κατηγορίας: ἱστορικὲς ἔρευνες καὶ μελέτες
Ἱστορία μίας φωτογραφίας
Ἀπὸ τὸν ἀείμνηστο Κερυνειώτη φίλο μου, τὸν Κώστα Τζαβέλλα, σχετικὰ μὲ αὐτὴν τὴν φωτογραφία:
Χρῆστος Καρεφαλλίδης, τοῦ Ἀνδρέα!!!
Ὁ Χρῆστος τὸν Ἰανουάριο τοῦ 1974, μετὰ τὸν ξαφνικὸ θάνατο τοῦ πατέρα του, ἔτυχε ἀναστολῆς ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴ Φρουρά, ὡς προστάστης οἰκογενείας.
Ἦταν λοχίας καταδρομῶν στὴν 33 Μ.Κ.. Συνέχεια
Βελουχιώτικες θηριωδίες στὸ Ἱστορικὸ Βαλτέτσι
15 Ἰουνίου τοῦ 1944: ὁ Ἄρης Βελουχιώτης μὲ τὸν ΕΛΑΣ καταστρέφει τὸ Ἱστορικὸ Βαλτέτσι!!!
«..Ἐγὼ δέχομαι ὅτι ὁ Βελουχιώτης καὶ ὁ ΕΛΑΣ ἔπρεπε νὰ κτυπήσουν καὶ νὰ ἀφοπλίσυν τοὺς Βαλτετσιῶτες, ποὺ τὸν Μάιο τοῦ 1944 εἶχαν πάρῃ τὰ ὅπλα ἀπὸ τὰ Τάγματα Ἀσφαλείας, γιὰ νὰ κρατήσουν μακρυὰ ἀπὸ τὸ χωριό τους τὸ ΕΑΜ καί, ἔτσι, νὰ μὴν ἀναγκάζονται νὰ ἐκτελοῦν τὶς διαταγές του.
Αὐτὸ νὰ γινόταν.Ὅμως…
Μετά τήν μάχη, τούς ἄνδρες πού δέν εἶχαν ὅπλα, τίς γυναῖκες καί τά παιδιά, γιατί ἔπρεπε νά τούς σφάξουν;
Τά σπίτια γιατί τά ἔκαψαν;
Τά ζῷα καί τό βιός τῶν κατοίκων τοῦ Βαλτετσίου, ἰδίως τὰ μεγάλα ζῷα, μουλάρια κι ἄλογα, ἀλλὰ καὶ τὰ 15.000 αἰγοπρόβατα, γιατί τά ἔκλεψαν;
Ἦταν αὐτά μέρος τῆς «Ἀντιστάσεως»;». Συνέχεια
Δεξίλεως
Ὁ Δεξίλεως
Ὁ Κεραμεικὸς ἦταν τὸ δημόσιο νεκροταφεῖο τῶν Ἀθηνῶν. Ἐκεῖ σώζεται μία καταπληκτικὴ σὲ τέχνη καὶ τεχνικὴ ἐπιτύμβια στήλη, γνωστὴ ὡς ἐπιτύμβια στήλη τοῦ Δεξίλεω, διότι ὁ νεκρός, ὁ ὁποῖος ἀπεικονίζεται σὲ αὐτήν, εἶναι ὁ Δεξίλεως, μὲ τὴν ἰδιότητα τοῦ ἱππέως νὰ φονεύῃ τὸν ἀντίπαλό του. Συνέχεια
Γεωδαισία καὶ Κωνσταντῖνος Μητσοτάκης
Κωνσταντίνος Μητσοτάκης
1) Τον 5ο αιώνα π.Χ., ο σοφιστής φιλόσοφος Αντιφών έγραψε στο έργο του «Περὶ ἀληθείας» ότι «Ὁ χρόνος δὲν ἀποτελεῖ πραγματικότητα (ὑπόστασιν), ἀλλὰ μίαν ἐννοίαν (νόημα), ἢ μέτρο».
Ο Παρμενίδης (περίπου το 500 π.Χ.), ιδρυτής της Ελεατικής σχολής, προχώρησε ακόμη περισσότερο, υποστηρίζοντας ότι ο χρόνος, η κίνηση, και η αλλαγή είναι ψευδαισθήσεις. Η ιδέες του Παρμενίδου έγιναν ευρύτερα γνωστές από τον μαθητή του Ζήνωνα τον Ελεάτη (περίπου το 495 – 430 π.Χ.), που έθεσε τα περίφημα παράδοξά του σχετικά με τον χρόνο. Παρόμοιες απόψεις είχε και ο Πλάτων (περίπου το 427 – 347 π.Χ.) που πρότεινε ότι αντιλαμβανόμαστε μια διαστρεβλωμένη μόνον εικόνα της πραγματικότητος, απλές «σκιές» αυτών που πραγματικά υπάρχουν στον κόσμο.
Ὡς Ἀθηναῖος δὲν ἐσήκωνε μαστίγιο
Ἕνας Ἀθηναῖος, καβάλα στὸν γάιδαρό του, σὲ κάποιον δρόμο τῆς Ῥώμης, ἐμπόδιζε μὲ τὴν νωχελεία του καὶ τὴν ἀδιαφορία του τὸ προσπέρασμα τοῦ Αὐγούστου Καίσαρος.
Ὁ Ὀκταβιανός, ἐπάνω στὸ ἇρμα του, ἐξοργισμένος ἐσήκωσε τὸ μαστίγιό του, γιὰ νὰ τιμωρήσῃ τὸν ἄγνωστον ὑπήκοό του, ὁπότε τοῦ ἐφώναξε θυμωμένα ὁ Ἀθηναῖος: Συνέχεια