Ὅλοι μας (πλὴν ἐλαχίστων) γνωρίζουμε ἀκροθιγῶς τὰ γεγονότα τῆς Κύπρου. Μᾶς πονάει αὐτό καὶ μᾶς πληγώνει.
Πέραν ὅμως τῆς καταστροφῆς καὶ τῆς ὁμηρείας, πόσα γνωρίζουμε γιὰ τὸ παρασκήνιο ποὺ λειτούργησε πρὸ τῶν γεγονότων; Πόσο «χωμένοι» (περίεργο;;;) σὲ ὅλο αὐτὸ ἦταν οἱ «σύμμαχοί» μας Ἀμερικανοί; Πόσο καλὰ ἐγνώριζαν τὰ τοῦ Αἰγαίου καὶ τῆς «προίκας» του, γιὰ νὰ λαμβάνουν θέσι, νὰ προαποφασίζουν καὶ νὰ δίδουν ἐντολές;
Ἐφέτος τούς ἐμάζεψαν στό ΟΑΚΑ καί στό ΣΕΦ (στά ὡραιότερα καί τελειότερα ἀθλητικά κέντρα τῆς Ἑλλάδος). Στούς ναούς τοῦ ἀθλητισμοῦ. Τοῦ ἀθλητισμοῦ, πού πρῶτοι οἱ Ἕλληνες ἀσχολήθηκαν καί διέδωσαν σέ ὅλο τόν κόσμο. Τούς τά παραχωρήσαμε. Καί τίς γυναῖκες ἤ τούς ἄντρες μας ἄν μᾶς ζητήσουν….πολύ εὐχαρίστως. Ε, βαριέσαι κάποια στιγμή. Θέλεις καί καμμία ἀλλαγή.
Λοιπόν, Ἐκεῖ, στό ΟΑΚΑ καί στό ΣΕΦ θά προσεύχονται ἀπό τοῦδε καί στό ἑξῆς οἱ ξυπόλυτοι (στήν κυριολεξία) μουσουλμάνοι. Μέχρι νεωτἐρας. Τά παπούτσια τους τά ἀφήνουν, γενικῶς, ἔξω ἀπό τήν πόρτα. Κάποτε ἔτυχε νά πάω σέ ἕνα σπίτι, τοῦ ὁποίου ὁ ἰδιοκτήτης εἶχε ἐνοικιάσει τό ἰσόγειο σέ Ἀλβανούς (μουσουλμάνοι καί αὐτοί, ὡς ἐπί τό πλεῖστον). Μέτρησα 6 ζευγάρια παπούτσια. Ἔμπαινες ἀπό τήν εἴσοδο καί σοῦ ἤρχετο ἡ μπόχα. Πολιτισμένα πράγματα. Συνέχεια
Πολλές ἑταιρεῖες καί ἐπιχειρήσεις στίς ἰστοσελίδες, γενικῶς, στά ἔγγραφα πού διακινοῦν καί στίς διαφημίσεις τους, ἀναφέρονται στήν πγδμ, ὡς Μακεδονία. Σκέτο. Οὔτε κἄν εἰσαγωγικά! Πῶς νά βάλῃς εἰσαγωγικά ὅταν ἀπευθύνεσαι σέ σκοπιανούς; Θά σέ “κράξουν”. Ἐπίσης θά πάψουν νά στηρίζουν τήν συγκεκριμένη ἐπιχείρησι ἤ τράπεζα. Περί τραπέζης πρόκειται αὐτή τή φορά. Ἰδού καί τά πειστήρια τοῦ “ἐγκλήματος”. Τό κεφάλαιο δέν ἔχει πατρίδα (καί οἱ ὑπάνθρωποι πού τό ὑπηρετοῦν). Συνέχεια
Δὲν μοῦ ἀρέσει ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον γίνονται οἱ ἐπιστροφές. Ἔχω τὴν ἐντύπωσι πὼς γίνεται μόνον σὲ ἐπίπεδον κοινότητος κι ὄχι (τοὐλάχιστον ὄχι ἀκόμη) σὲ ἀτομικό.
Πῆρε λοιπὸν τὸ «λεξικὸ» τὸν δρόμο, διέσχισε μίαν μεγάλη ἀπόστασι, ἀπὸ τὰ Σκόπια ἔως ὅλες τὶς ἄκρες τῆς ὑφηλίου καὶ τώρε ἐπέστρεψε ἐδῶ γιὰ νὰ …πάρῃ ἔγκρισι κυκλοφορίας ἀπὸ τὴν βο(υ)λή τῶν κουδουνισμένων:
Το θέμα του ψευτο «Μακεδονικού-Ελληνικού Λεξικού» στη Βουλή…
Μά εἴμαστε σοβαροί; Εἴμαστε μέ τά καλά μας; Ὁτι ξένο μπαίνει στήν χώρα μας, ὁτιδήποτε καί ἄν εἶναι αὐτό, τό περιβάλλουμε μέ περίσσεια ἀγάπη. Λατρεία, θά ἔλεγα. Ἀγαπήσαμε τά ξένα προϊόντα. Ἀγαπήσαμε τόν ξένο τρόπο ζωῆς. Ἀγαπήσαμε τούς ἀλλοδαπούς πού μᾶς “κατσικώθηκαν” ἀπό ὅλα τά Βαλκάνια, τήν Ἀσία καί τήν Ἀφρική….. Τί νά πρωτοθυμηθῶ….. Τελευταίως, ἀγαπήσαμε καί τούς τουρκαλάδες μέσω τῶν τηλεοπτικῶν σειρῶν πού «ξεφυτρώνουν» σάν μανιτάρια σέ κάθε κανάλι. Ἠθελα νά ἤξερα, δωρεάν τίς ἀγοράζουν οἱ καναλάρχες μας; Χαμηλοτάτου ἐπιπέδου τηλεοπτικές σειρές ἀλλά ἐμεῖς τίς προτιμοῦμε ἀπό πάρα πολλές δικές μας, ἀκόμη καί ἀπό ἀμερικανικές πού κάποτε ἀποτελοῦσαν τήν πλειονότητα τῶν τηλεοπτικῶν ἐκπομπῶν τῶν Ἑλληνικῶν καναλιῶν.
Πρίν άπό μερικά χρόνια Συνέχεια
