Πόσο εὔκολο εἶναι, μετὰ ἀπὸ ἀπανωτὰ κτυπήματα, νὰ ἀπογοητευθοῦμε καὶ νὰ σταθοῦμε ἀκινητοποιημένοι… Πόσο δύσκολο εἶναι, μετὰ ἀπὸ ἀπογοητεύσεις καὶ ἀποτυχίες, νὰ ξανασηκωθοῦμε… Πόσο δυνατοὶ αἰσθανόμεθα ἐὰν τὰ καταφέρουμε νὰ ξεπεράσουμε κάθε μικρή, ἢ μεγάλη, δυσκολία καὶ νὰ σταθοῦμε στὰ πόδια μας ξανὰ καὶ ξανὰ καὶ ξανά… Ὅσες φορὲς χρειάζεται, τόσες κι ἄλλες τόσες… Ὁ … Συνέχεια
Μίαν ἀνάσα καὶ πάλι ἀπὸ τὴν Ἀρχή!!!
Γιὰ ὅσες φορὲς ἀπαιτηθῇ. Μίαν ἀνάσα, βαθειά, χαλαρωτική, ἀναζῳογονητική… Καὶ ξανὰ ἀπὸ τὴν ἀρχή.
Δέν ἔχω δικαίωμα στὴν ἐλπίδα
Διότι κάθε φορὰ αὐτὴ μὲ ἀποκοιμίζει. Διότι κάθε φορὰ διαψεύδομαι. Διότι κάθε φορὰ ὁ (κάθε ὀρατὸς ἢ ἀόρατος) ἐχθρὸς κρύβεται πίσω ἀπὸ τὴν …διανομή της. Ἔχω πλέον μόνον ἕνα δικαίωμα (μὰ καὶ ὑποχρέωσιν): τὸ νὰ καταστρέψω ὅλες τὶς ἐλπίδες ποὺ μὲ κρατοῦσαν (κι ἀκόμη μὲ κρατοῦν) ὅμηρο σὲ συνθῆκες καὶ συμβάσεις τέτοιες, ποὺ μοῦ περιορίζουν τὸν … Συνέχεια
Δὲν εἶναι ἀδιέξοδος ἀλλὰ τερματισμός…
Ἀπόφασις ἀπαιτεῖται γιὰ νὰ τὸ κατανοήσουμε. Φθάνουμε στὸ τέλος τοῦ ψέμματος, γιὰ νὰ κάνουμε χῶρο καὶ νὰ ἀφήσουμε ὅλα τὰ περιθώρια, ποὺ ἀπαιτῶνται, γιὰ νὰ λάμψῃ καὶ νὰ βασιλεύσῃ ἡ ἀλήθεια…
Νὰ …«γεμίζω» μὲ ὅλους τοὺς τρόπους!
Νὰ …«γεμίζω» διαρκῶς, μὲ ὅλες τὶς εὐκαιρίες, ὁπουδήποτε καὶ ὁποτεδήποτε. Νὰ …«γεμίζω» ἀπὸ τὸ φῶς τοῦ Ἡλίου μὲ ζεστασιά… Νὰ …«γεμίζω» ἀπὸ τὸ χαμόγελο τῶν παιδιῶν, δικῶν μου καὶ ξένων, μὲ ὄνειρα… Νὰ …«γεμίζω» μὲ τὸ σφίξιμο τοῦ χεριοῦ μου ἀπὸ τὸν φίλο, μὲ ἀγάπη… Νὰ …«γεμίζω» μὲ εὐθύνη ἀπὸ τὴν συνειδητοποίησιν τῆς μοναδικῆς μου … Συνέχεια
Ὡραῖο τό βιβλίο;
Καί μέ ἕνα βιβλίο ξεχνιέμαι; Ναί, ὡραῖο τὸ βιβλίο, ἀλλὰ πρέπει νὰ εἶναι καὶ χρήσιμο. Γενικῶς τὸ κάθε βιβλίο εἶναι πολὺ ὡραῖο καί, ἐπὶ πλέον, μᾶς μαθαίνει πολλὰ πράγματα. Ἤ μήπως ὄχι;