Γιατί εἶσαι ἐδῶ;

Γιατί εἶσαι ἐδῶ;

Γιά νά πληρώνῃς φόρους; Γιά νά ὑπηρετῇς πρόθυμα τίς ἑκάστοτε ἐξουσίες; Γιά νά σέρνεσαι πίσω ἀπό προθύμους, μήπως καί σοῦ πετάξουν κάποιο ψίχουλο; Ἤ μήπως γιά κάτι πολύ μεγαλύτερο;

Ξεπερνώντας τὶς ἐμμονές μας…

Ξεπερνώντας τὶς ἐμμονές μας…

Οἱ ἐμμονές μας εἶναι συχνὰ ὁ τάφος τῆς αὐτοβελτιώσεώς μας καὶ τῆς ἐξελίξεως τῆς προσωπικότητός μας…

Ὑπάρχουν …«σατανικές» συμπτώσεις;

Ὑπάρχουν …«σατανικές» συμπτώσεις;

Ἤ μήπως ὑπάρχουν εὐκαιρίες καί δυνατότητες ἐπιλογῶν, τί ὁποίες ἀδυνατούσαμε, ἐκ πρώτης ὄψεως, νά διακρίνουμε;

Θά μπορούσα νά εἶμαι ἐγώ ἡγέτης;

Θά μπορούσα νά εἶμαι ἐγώ ἡγέτης;

Θὰ μποροῦσα… Θεωρητικῶς… Ὅλοι μας θὰ μπορούσαμε νὰ εἴμαστε ἐν δυνάμει ἡγέτες. Θὰ μπορούσαμε ἀλλὰ δὲν εἴμαστε, διότι ἁπλούστατα ἐξακολουθοῦμε, ἄλλος περισσότερο κι ἄλλος λιγότερο, νὰ πορευόμεθα στὶς ἐγωκεντρικὰ ἀτομικές μας διαδρομές. Ἐὰν κι ἐφ΄ ὅσον θὰ ξεπεράσουμε τὶς ἐγωπάθειές μας, τότε ἴσως πράγματι νὰ ξημερώσουμε καὶ ἡγέτες, ἐκτὸς τοῦ προηγηθέντος -καὶ ἀναγκαίου- ἄνθρωποι.

Φταίει μόνον ὁ ἔχων τὴν εὐθύνη…

Φταίει μόνον ὁ ἔχων τὴν εὐθύνη…

Ἀλλά στόν δικό μας κόσμο καί στίς δικές μας κοινωνίες ποιός πράγματι ἔχει τήν εὐθύνη; Μήπως ἐπί τέλους πρέπει νά ἑστιάσουμε σέ αὐτό καί ὄχι σέ ὅλα ἐκεῖνα πού μᾶς ὑποδεικνύουν;