Ταξειδεύοντας στὸν κόσμο, εἰσπράττεις τὴν βεβαιότητα τῆς αὐθυπαρξίας σου, ἐνισχύεις τὴν αὐτάρκειά σου, οὐδετεροποιεῖς τὶς ἐξαρτήσεις σου, ἐπιτυγχάνεις τὴν ἀποδοχή σου, ἀλλάζεις ῥότα στὸ μυαλό, γιατὶ ὁ κόσμος εἶναι ἐκεῖ…..ἔξω καὶ περιμένει…..
Τὰ λουλούδια τῆς καρδιᾶς μας…
Τόσο σπάνια… Καὶ τόσο μοναδικά… Καὶ τόσο πολύτιμα… Κι ὅμως, τὰ σημαντικότερα λουλούδια, αὐτὰ ποὺ ὀμορφαίνουν τὸ κάθε τί, δὲν εἶναι γύρω μας… Εἶναι μέσα μας…
Συναισθηματικὴ καὶ νοητικὴ ὡριμότης
Ὅταν εἴμαστε ἀναποφάσιστοι μπροστὰ στὸ σταυροδρόμι, λογικὴ ἤ συναίσθημα, αὐτὸ σημαίνει ὅτι ἡ νοητική μας θέση εἶναι διαφορετικὴ ἀπὸ τὴν συναισθηματική μας θέση.
Λίγο λίγο, κάποιαν στιγμή, θὰ σηκωθοῦμε…
Ὄχι παρακαλῶντας… Ὄχι ἐλπίζοντας… Ὄχι στηριζόμενοι σὲ ἄλλους… Μόνοι μας… Μὲ τὶς δυνάμεις μας… Μὲ τὶς ἀντοχές μας…
Θὰ ξαναφυλλώση…
Κορμὸς γερὸς κι ἄς πέφτουν τὰ φύλλα… Κόρμος ποὺ προώρισθαι νὰ ζήσῃ… Θὰ ἔλθη ἡ ἄνοιξις καὶ θὰ ξαναφυλλώση!!!
Ἀριθμογραφίας τὸ ἀνάγνωσμα.
Α. Μέχρι τοὺς χρόνους τοῦ Μ. Ἀλεξάνδρου οἱ ἀριθμοὶ ἐγράφοντο ὁλογράφως: εἷς μία ἕν, δύω, τρεῖς τρία, κ.οκ. Τὰ μέχρι τοῦ 100 ἀπόλυτα καὶ τακτικὰ ἀριθμητικά, τὰ ὁποῖα ὑπολείπονταν τῆς ἑπομένης δεκάδας κατὰ μία ἢ δύο μονάδες, δηλώνονταν περιφραστικὰ μὲ τὴ μετοχὴ δέων/δέουσα/δέον, δέοντες/δέουσαι/δέοντα (28= δυοῖν δέοντα τριάκοντα, 49= ἑνὸς δέων πεντηκοστός). Μόνο οἱ Ἀθηναῖοι … Συνέχεια