Λογικὸ φαίνεται νὰ μᾶς συμβαίνῃ κάτι τέτοιο, ὅσο ὁδεύουμε πρὸς τὸ πέρας τῶν δεινῶν μας. Μά, ἀκριβῶς ἐπεὶ δὴ ἀδυνατοῦμε νὰ διακρίνουμε …φῶς, κάπου στὴν διαδρομὴ ποὺ εἰσήλθαμε, καταλήγουμε νὰ ἀπελπιζόμεθα. Μά χρειάζεται ἤ ὄχι;
Δὲν ἔχει χαθεῖ κάτι ἀπὸ τὴν Ὀμορφιά…
Καλημέρα!!!! Μὲ Ἀγάπη, Ὀμορφιά, Φῶς καὶ Θαύματα!!!
Ὑγεία νὰ ἔχουμε νὰ λέμε τὰ κάλαντα…
Σὲ ὅλον τὸν κόσμο, ὅπου πατᾶμε, τὰ παιδιὰ μένουν μόνα τούς, πεθαίνουν σὲ πολέμους τῶν «μεγάλων». Μένουν ὀρφανὰ καὶ οἱ «φιλάνθρωπες» ὀργανώσεις τοὺς πετοῦν ἔνα κομμάτι ψωμί. Πολλὲς φωτογραφίες νὰ βγοῦν καὶ νὰ σᾶς τὶς δείξουμε καὶ νὰ ἔχουν νά τσεπώσουν οἱ καλοὶ ἄνθρωποι.
Γνωρίζουμε ὅλοι, ἀλλά…
Ἀρνούμεθα νὰ ἀποφασίσουμε καὶ κατ’ ἐπέκτασιν νὰ δράσουμε ὅπως μᾶς πρέπει γιὰ νὰ ἐξέλθουμε τῶν τελμάτων μας. Τὸ νὰ δροῦν καὶ νὰ ἀντιδροῦν ἐλάχιστοι δὲν συνιστᾶ κοινωνικὸ φαινόμενον ἀναγκαῖο καὶ ἱκανὸ γιὰ νὰ ἀλλάξουν τὰ γενικότερα δεδομένα, παρὰ μόνον μορφὴ ἐξαιρέσεως, ποὺ ἐπιβεβαιώνει κανόνες. Καί, οἱ κανόνες, τελικῶς σήμερα δηλώνουν πὼς ἡ στασιμότης, τὸ βόλεμα … Συνέχεια
Γίνομαι …ἐγὼ ἡ ἀλλαγὴ γιὰ νὰ ἀλλάξουν τὰ πάντα!!!
Οἱ ἄνθρωποι εἴμαστε περίεργα ὄντα. Πολλὲς φορές, ἀπὸ στενοκεφαλιὰ ἢ ἀπὸ χαζομάρα, δὲν μποροῦμε νὰ καταλάβουμε κάποια βασικὰ πράγματα. Ἂς δοῦμε λίγο τὸ παράδειγμα τῆς μυΐγας, γιὰ νὰ καταλάβετε τί ἐννοῶ.
Ἀπαρχὴ ὁλοκαυτώματος ἑβραίων Θεσσαλονίκης
Ἑβραῖοι στὴν πλατεία Ἐλευθερίας τῆς Θεσσαλονίκης, ὑπομένουν τὰ πάνδεινα ἀπὸ τοὺς ναζί, στὶ 11 Ἰουλίου 1942.