«Τι χαμπάρια γείτονα;» μου λέει ο συριζαίος από το απέναντι μπαλκόνι, με ύφος μισοκακόμοιρο και ολίγον πονηρό. «Όλα πολύ καλά γείτονα, δεν τα ‘μαθες; Γράφεται η συμφωνία!». Έκανε μεταβολή και κόντεψε να σπάσει την πόρτα από τη ζοχάδα του – κατάλαβε την ειρωνεία (πάλι καλά γιατί είναι και νιόκος). Ε μα, τα ήθελε… προεκλογικά με … Συνέχεια
Πόλεμος μεταξύ κρατών μπορεί να προκληθεί ΜΟΝΟΝ εάν οι Τραπεζίτες, αλλά και άλλοι κερδοσκόποι, πιστέψουν ότι μπορεί να κερδίσουν από αυτόν. Δεν ξεκινάει καθόλου εύκολα ένας πόλεμος και απαιτούνται …«φιτίλια», προβοκάτσιες, ξένοι πράκτορες, άθλια προπαγάνδα κι εξαπάτηση των αντιμαχομένων πλευρών.
Ἐκεῖ ποὺ δὲν ὑπάρχουν δρόμοι, ἐμεῖς τοὺς δημιουργοῦμε. Δὲν εἶναι ἀναγκαῖον πάντα νὰ βαδίζουμε στὰ χνάρια ἄλλων. Πολλὲς φορές, ἰδίως στὶς …περίεργες ἡμέρες ποὺ διαβιοῦμε, χρειάζεται νὰ ἀφήσουμε τὸ ἔνστικτό μας νὰ μᾶς ὁδηγήσῃ. Σὲ αὐτὲς τὶς περιπτώσεις θὰ χρειασθῆ νὰ χαράξουμε ἐμεῖς τὸν δρόμο.
Εἶμαι κι ἑγὼ σ’ αὐτὸν τὸν πόλεμο τοξότης
Προσπαθῶ νὰ σταθῷ παρατηρητὴς σὲ αὐτά ποὺ συμβαίνουν γύρω μου. Σκέφτηκα… «πὲς πὼς ζεῖς σὲ ἔναν ἄλλο πλανήτη καὶ μέσα ἀπὸ ἔνα video wall βλέπεις καὶ ἀκοῦς αὐτὰ ποὺ συμβαίνουν στὸν μακρινὸ πλανήτη γῆ». Ἐπειδὴ ὅμως αὐτὸς ὁ πλανήτης εἶναι μεγάλος καὶ τὰ συμβάντα χιλιάδες ἑστίασα στὴν Χώρα ποὺ λέγεται Ἑλλάδα. Καί τί εἶδα…
Ἐπάνω (ὁ Ὀδυσσεὺς Ἀνδροῦτσος) ὁ Ἕλλην παράγωγο τῆς συλλογικῆς ὀντότητος Ἑλληνισμός, ζωντανῆς μέχρι ἐκείνη τὴν ἐποχή…
