Δυστυχῶς πολλὲς φορὲς τὸ ἀληθινὸ νόημα τῆς ζωῆς μας χάνεται στὸν κόσμο τῆς δυσπιστίας. Φοβόμαστε τὴν ζωή, γι’ αὐτὸ δὲν ἀφήνουμε τὸν ἑαυτό μας νὰ νοιώσῃ, νὰ αἰσθανθῇ, νὰ τολμήσῃ, νὰ νοιαστῇ. Δὲν ἀφήνουμε τὸν ἑαυτό μας νὰ ζήσῃ.
Ἂχ μαννούλα!!! (ὑπενθύμισις)
Ἂχχχχ… Καὶ βἂχ… Μαννούλα… Μαννοῦλες…
Μία νέα ἡμέρα…
Νέα ἡμέρα… Νέοι προβληματισμοὶ μὰ καὶ νέες ἐλπίδες… Νέες σκέψεις… Νέες ἀποφάσεις γιὰ ἕνα καλλίτερο μέλλον…
Λέγοντας ἕνα ἀπὸ καρδιᾶς «καλημέρα»…
…ἀλλάζει ὅλη ἡ ἡμέρα μας. Ἀλλάζουμε ἐμεῖς… χαμογελᾶμε στοὺς ἑαυτούς μας… Χαμογελᾶμε στὸν κόσμο… …κι ὁ κόσμος μᾶς τὸ ἀνταποδίδει…
Βλέποντας τὸν κόσμο διαφορετικά…!!!
Μπορεῖς σήμερα νὰ βρῇς τρόπους γιὰ νὰ κυττάξῃς διαφορετικὰ τὸν κόσμο, ἐὰν ἀφήσῃς τὰ μάτια σου νὰ ξεδιψάσουν στὴν ὀμορφιὰ ποὺ ὑπάρχει γύρω σου καὶ ἐπιτρέψῃς στὶςς αἰσθήσεις σου νὰ περιπλανηθοῦν μέσα στοὺς ἤχους τῶν χρωμώτων.
Γιὰ μίαν στιγμὴ στάσου…
…νὰ πάρῃς βαθειὲς ἀνάσες… Νὰ θυμηθῇς τὰ γιατί καὶ τὰ διότι… Νὰ ξαποστάσῃς… Δὲν βγαίνει ὁ ἀνήφορος μὲ μίαν ἀνάσα…!!!