Κῦττα μέσα σου… Γύρω σου… Δὲς τὰ σημάδια ποὺ σοῦ …φωνάζουν… Ἀκολούθησέ τα… Βγὲς στὸ Φῶς τῆς δικῆς σου διαδρομῆς… Ξέχνα τὰ βαρίδια ποὺ σὲ κρατοῦν ἀκινητοποιημένο… Κῦττα μὲ ἄλλο μάτι τὴν ζωή… Κτίσε τὸν αὐτοσεβασμό σου… Πολέμα………!!!!!!!!!!!!!!!!
Δημιουργώντας κοινωνίες…
Ὅπως ἤδη θὰ ἔχουμε διαπιστώσει, ὁ …«πανέμορφος» κόσμος μας, αὐτὸς ποὺ γνωρίζαμε καὶ στηρίζαμε καὶ θεωρούσαμε σημαντικό, καταῤῥέει… Ὅπως καταῤῤέουν καὶ οἱ ἀνθρώπινες σχέσεις, μαζὺ μὲ τὶς κοινωνίες μας… Κι ὅλα, κατὰ πῶς φαίνεται πρέπει νὰ τὰ ξαναπιάσουμε ἀπὸ τὴν ἀρχή, γιὰ νὰ τὰ κτίσουμε σωστὰ καὶ ὄμορφα καὶ μὲ βάσιν τοὺς φυσικοὺς νόμους.
Γιατί; Πότε; Πῶς;
Ἔχουμε μάθει νὰ ἀντιμετωπίζουμε τὶς ζωές μας καὶ τὸ μέλλον μας μὲ …ἀναβλητικότητα. Ἀπὸ τὴν στιγμὴ ποὺ ξεκίνησε ἡ οἰκονομικὴ κρίσις εἶναι γεγονὸς πὼς ξεκινήσαμε κι ἐμεῖς νὰ ἀποδομοῦμε σιγὰ σιγὰ πολλὰ ἀπὸ αὐτὰ ποὺ θεωρούσαμε ὡς δεδομένα. Μερικὰ ἀπὸ αὐτὰ εἶναι ἡ στάσις ζωῆς, ἡ σχέσις μας μὲ τοὺς γύρω μας, ἡ ἀλήθεια τῶν … Συνέχεια
Ὁ Κατσώνης πηγαίνει σὲ ἀπολογία.
Πατώντας ἐπάνω στὸν παρακάτω σύνδεσμο μπορεῖτε νὰ διαβάσετε ὅλην τὴν σχετικὴ ἔρευνα. 13 Ὀκτωβρίου 1788. Ὁ Κατσώνης πηγαίνει σὲ ἀπολογία.
Ἡ ζωὴ εἶναι περιπέτεια
Κάθε φορὰ ποὺ ἐπιλέγουμε τὴν ἀσφάλεια, τὴν σιγουριά, τὸ βόλεμα κάτι, πολὺ μεγάλο, ἔρχεται γιὰ νὰ μᾶς βγάλῃ ἀπὸ τὴν ἡρεμία μας καὶ νὰ μᾶς ὑποχρεώσῃ νὰ ἐπαξετάσουμε τὶς δομὲς τῆς ζωῆς μας. Ὅταν ἀρνούμεθα νὰ ἐπεξεργασθοῦμε τὸ γεγονός, νὰ τὸ ἀναλύσουμε καὶ νὰ μάθουμε ἀπὸ αὐτό, τότε ἡ ἐπομένη φορά, ποὺ κάποιο …«τυχαῖον» περιστατικὸ … Συνέχεια
Σεβόμενοι τὸν …ἑαυτόν μας!!!
Τόσο δύσκολο ἀλήθεια… Μὰ καὶ τόσο ἀναγκαῖον… Μὲ κάθε εὐκαιρία.