Δὲ μὲ ἐνδιαφέρει ποιὸς εἶσαι καὶ πῶς ἔφθασες ἔως ἐδῶ.
Θέλω νὰ ξέρω ἂν μπορῇς νὰ σταθῇς στὴν ἄκρη τῆς θάλασσας καὶ νὰ φωνάξῃς στὸ ἀσήμι τῆς πανσελήνου καὶ στὸ χρυσάφι τοῦ ἡλίου:
Ναὶ εἶμαι ἄνθρωπος σημαντικὸς καὶ ἡ ζωή μου μοῦ ἀνήκει!!! Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: αὐτοβελτίωσις
Ἰσλάμ πρός …ἐξαφάνισιν;
Διαβάζουμε διαρκῶς, μὲ κάθε εὐκαιρία καὶ κάθε …«πρόσχημα», κυρίως στὸν διεθνῆ τύπο (ἀλλὰ ὄχι μόνον) ἀμέσως ἢ ἐμμέσως, ἕνα «Ἐξαφανίσθε τὸ ἰσλάμ». Πρόκειται γιά ἐντολή; Πρόκειται γιά προτροπή; Πρόκειται γιά ἐπιθυμία; Στόχο; Σκοπό; Σχέδιον;
Τὸ ἐπίσημον -πάντα- ἀφήγημα στοχοποιεῖ τὸ ἰσλάμ, ὡς θρησκεία, ὄχι τόσο γιὰ τὶς θεωρήσεις του, ὅσο γιὰ τὴν ἀδαοσύνη, τὸν μισανθρωπισμὸ καὶ τὰ ἐγκλήματα κάποιων (φερομένων ὡς) φανατικῶν πιστῶν του πού, ὅταν ἐκφράζονται μέσα στὶς δυτικὲς -κυρίως- κοινωνίες, γεννοῦν φρίκες. Τοὺς ἄλλους, τοὺς μετριοπαθεῖς, τοὺς -τέλος πάντων- φιλησύχους, ποὺ καὶ ἐνοχλῶνται καὶ διώκονται, ἀπὸ ὁμοθρήσκους των, τοὺς «παίρνει ἡ μπάλα» τῆς προπαγάνδας. Ὅλοι στὸν «κουβά». Καλοὶ καὶ κακοί, θύματα καὶ θῦτες, ἀθῷοι κι ἔνοχοι. Συνέχεια
Ξεκινᾶ, σὲ λίγο, ὁ (δύσκολος) ἀνήφορος…
…καὶ γιὰ αὐτὸ καλὸ εἶναι νὰ ἀρχίσουμε νὰ προετοιμαζόμεθα καταλλήλως καὶ ἀρκούντως.
Χωρὶς θάῤῥος δὲν προχωροῦμε…
Χρειάζεται θάῤῥος γιὰ νὰ προχωρήσουμε…Ὄχι τέτοιο ἀκριβῶς θάῤῥος σὰν αὐτὸ ποὺ χρειάζονται οἱ γενναῖοι πολεμιστὲς τῆς κάθε μάχης, διότι ἐμεῖς δὲν καλούμεθα νὰ κρατήσουμε ὅπλα ποὺ σκοτώνουν στὰ χέρια μας. Ἄλλο θάῤῥος χρειάζεται. Ἐκεῖνο τὸ θάῤῥος ποὺ θὰ μᾶς ὑποχρεώση νὰ κυττάξουμε μέσα μας, νὰ «σκαλίσουμε» τὶς ἐπίπλαστες φοβίες μας, νὰ καταργήσουμε μίαν πρὸς μίαν ὅλες τὶς ἁλυσίδες μας καὶ νὰ καταλήξουμε «γυμνοὶ» ἀπὸ περιττά, μόνοι μας, ἐμεῖς κι ὁ ἑαυτός μας. Συνέχεια
Φτιᾶξε πρῶτα τὸν ἑαυτόν σου…. (ὑπενθύμισις)
Σημείωσις-διευκρίνησις μεταγενεστέρα
Ὅλο τὸ παρακάτω, μαζὺ μὲ πολλά, πολλά, πάρα πάρα πάρα πολλὰ ἀκόμη, ποὺ ὅμως ὅλα στοχεύουν καὶ ὁδηγοῦν στὸ νὰ ἐπαναδομήσω ἐμέναν καὶ μόνον ἐμέναν, διότι εἶμαι τὸ μόνον ἄτομο στὸ ὁποῖον ἀσκῶ -καὶ πρέπει νὰ ἀσκῶ- ἔλεγχο, ἐφ΄ ὅσον μόνον γιὰ ἐμέναν ἔχω τὴν εὐθύνη ἀκεραία…
…τότε ἐγὼ καὶ μόνον ἐγὼ μπορῶ νὰ φτιάξω τὸν ἑαυτόν μου καί, κατ’ ἐπέκτασιν, ἐὰν ἐγὼ καὶ μόνον ἐγὼ τὸ κρίνω ἀναγκαῖον, θὰ συμβάλω στὸ νὰ φτιαχθῆ κι ὁ κόσμος μας. Ἐὰν ὅμως κυττῶ γύρω μου γιὰ νὰ ἐπιλυθοῦν τὰ προβλήματά μου κι ὄχι μέσα μου, τότε, ὡς γνωστόν, ἁπλῶς ἀναπαράγω συνθῆκες ποὺ μὲ …βολεύουν καὶ μὲ καθησυχάζουν. Συνέχεια
Ζώντας ἤδη τὸ …αὔριο!!!
Ὅταν ἀναζητοῦμε τρόπους γιὰ νὰ κάνουμε τὴν ζῳή μας πιὸ ἀνθρώπινη, πιὸ οὐσιαστική, πιὸ φυσική, τότε ἔχουμε μίαν πολλ]ὴ ἁπλῆ τακτικὴ γιὰ νὰ μπορέσουμε νὰ εὕρουμε τὸ ἀναγκαῖον κίνητρο, πρὸ κειμένου νὰ παραμένουμε διαρκῶς «ἐνεργοποιημένοι», δίχως νὰ χάνουμε τὸν στόχο μας.
Ἡ τεχνικὴ λέγεται Συνέχεια