Θὰ ἤθελα νὰ καταθέσω κάτι τὸ ὁποῖον θεώρησα σημαντικό:
Πρὸ ἀμνημονεύτων ἐτῶν τὴν πρώτη ἡμέρα ποὺ ξεκινοῦσα τὰ μαθήματα ὁδηγήσεως – τότε ἤμουν στὸ Λονδίνο – ὁ (Ἄγγλος) δάσκαλος τῆς ὁδηγήσεως, τὸ πρῶτο πρᾶγμα ποὺ μοῦ εἶπε, ὅταν ἑγὼ ἐκάθισα στὸ τιμόνι ἦταν: «ἀπὸ ἐδῶ κι ἐμπρός, ὅταν κάθεσαι στὸ τιμόνι, θὰ σκέπτεσαι πὼς ἔχεις στὰ χέρια σου ἕνα φονικὸ ὄργανο!». Αὐτὴ ἡ παραίνεσις ἐχαράχθη στὸ μυαλό μου ἀπὸ τότε. Συνέχεια
Οἱ ἀνθρώπινες σχέσεις εἶναι δύσκολες.
Στὴν ἐποχή μας ὅλα φιλτράρονται καὶ πολλὲς ἀπὸ αὐτὲς τὶς σχέσεις ἀκυρώνονται.
Ὅμως…
Καλοὶ καὶ κακοὶ εἴμαστε ὅλοι μας.
Ἄλλοτε ἐπιτρέπουμε στὸν καλό μας ἑαυτὸ νὰ ἐκφρασθῇ κι ἄλλοτε γινόμαστε, ἀπὸ λίγο, ἔως πολύ, …καθαρματάκια. Συνέχεια
Ὅλοι μας ἔχουμε γεννηθεῖ μὲ ἕνα θαυμάσιο δῶρο, ποὺ μπορεῖ νὰ μᾶς βοηθήσῃ νὰ ἐπιτύχουμε ὁ,τιδήποτε θελήσουμε!
Αὐτὸ εἶναι τὸ μυαλό μας.
Οἱ περισσότεροι ξέρουν πολὺ λίγα πράγματα γιὰ τὸ πῶς λειτουργεῖ. Συνέχεια
Ὅταν ἡ αὐτοεκτίμησις εἶναι χαμηλὴ οἱ ἄνθρωποι προσπαθοῦν νὰ ἀποζημιωθοῦν ἀκολουθώντας κάποια πρότυπα συμπεριφορᾶς ποὺ θὰ τοὺς δώσουν πλασματικὴ αὐτοεκτίμηση.
Γεμίζουν τὸ κενὸ ποὺ τοὺς δημιουργεῖ ἡ ἔλλειψις αὐταξίας μὲ σχέσεις ἐξαρτήσεως.
Οἱ σχέσεις ἐξαρτήσεως μπορεῖ νὰ εἶναι μὲ ἄλλους ἀνθρώπους, μὲ τὴν δουλειά, μὲ τὸ φαγητό, μὲ τὸ ἀλκοόλ, μὲ τὰ ναρκωτικὰ καὶ μὲ διαφόρους τρόπους συμπεριφορᾶς. Συνέχεια
Περπάτησε ξυπόλυτος!
Νοιῶσε τὴν γῆ κάτω ἀπὸ τὰ πόδια σου!
Σκύψε ἐπάνω ἀπὸ ἕνα λουλούδι καὶ μύρισέ το.
Ξάπλωσε κάτω ἀπὸ ἕνα δένδρο καὶ κύτταξε τὸν οὐρανὸ μέσα ἀπὸ τὰ κλαδιά του.
Ἄφησε τὴν μητέρα φύσι νὰ σὲ φροντίσῃ!
Συνέχεια
Σήμερα δὲν θὰ σᾶς γράψω κάτι ἐδῶ. Θὰ σᾶς ζητήσω νὰ …μεταφερθεῖτε, μαζύ μου, λίγο στὴν ἱστορία μας, παρέα μὲ τὸν Κωνσαντῆ.
Οὐσιαστικῶς σήμερα θὰ μᾶς ἀπαντήση ὁ Κωνσταντῆς γιὰ τὸ πῶς μποροῦμε νὰ «πᾶμε τώρα, οἱ δυό μας» ἐκεῖ ποὺ πρέπει, πρὸ κειμένου νὰ ἐπανακτήσουμε τὸ δικαίωμά μας στὴν ἐλευθερία. Συνέχεια
