Γιὰ νὰ μπορέσῃς νὰ εἶσαι ἀληθινὸς χρειάζεται νὰ ταξειδεύσῃς καὶ νὰ φθάσῃς στὸ κέντρο τοῦ ἀληθινοῦ σου ἑαυτοῦ.
Νὰ περάσῃς τὶς σκοπιὲς τοῦ συνειδητοῦ μυαλοῦ σου, νὰ προχωρήσῃς πίσω ἀπὸ τὰ ἀγκαθωτὰ συρματοπλέγματα τῆς καρδιᾶς καὶ νὰ μπῇς στὰ χαρακώματα ἐκεῖνα ποὺ ἀπαιτοῦν ἀλήθεια καὶ θάῤῥος.
Δὲν μπορεῖς νὰ πῇς μιὰν ἀληθινὴ φράσι ἢ νὰ ζήσῃς μιὰν ἀληθινὴ ζωή, ἐὰν δὲν ἐμπιστευθῇς τὸν ἀληθινό σου ἑαυτὸ καὶ χρειάζεται τόλμη γιὰ νὰ τὸ κάνῃς. Συνέχεια →

Κάποιες στιγμές, ποὺ ἡ κούρασις καὶ ἡ κόπωσις μᾶς καταβάλλουν, κάποιοι ἀπὸ ἐμᾶς ἐπιλέγουν τὴν παραίτησιν.
Ἔτσι λοιπὸν καταλήγουμε στὸ νὰ βλέπουμε διαρκῶς νὰ αὐξάνονται οἱ αὐτοκτονίες, οἱ καταθλίψεις καὶ οἱ παθητικότητες.
Τὰ συναντοῦμε πλέον καθημερινῶς ὡς φαινόμενα, σὲ ὅλες τους τὶς μορφές καὶ σὲ ὅλες τὶς ἐκδηλώσεις τοῦ βίου μας…
Συνέχεια →

Μιὰ μυρωδιά, μιὰ εἰκόνα, ἕνα ἄγγιγμα, ἕνα τραγοῦδι, μιὰ γεύσις μπορεὶ νὰ μᾶς ταξειδέψῃ μίλια μακρυά, σὲ γεγονότα τοῦ παρελθόντος, νὰ τὰ ἀνασύρῃ στὴν ἐπιφάνεια καὶ νὰ ξανὰ ζήσουμε τὰ ἴδια συναισθήματα, ὅπως τότε, σὰν πάτημα στὸ πλῆκτρο ποὺ βγάζει πάντα τὸν ἴδιο ἦχο. Συνέχεια →

Αὐτὸ ποὺ νοιώθουμε γιὰ τὸν ἑαυτό μας, ἡ χαρὰ ποὺ παίρνουμε ἀπὸ τὴν ζωή, ἐξαρτῶντα ἄμεσα ἀπὸ τὸν τρόπο ποὺ τὸ μυαλό μας φιλτράρει καὶ ἐρμηνεύει τὶς διάφορες καθημερινὲς ἐμπειρίες μας.
Τὸ κατὰ πόσον εἴμαστε εὐτυχεῖς ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν ἐσωτερική μας ἁρμονία καὶ ὄχι ἀπὸ τὸν ἔλεγχο ποὺ μποροῦμε νὰ ἀσκήσουμε στὶς δυνάμεις τοῦ σύμπαντος. Συνέχεια →

Ὅταν ἀρχίζουμε νὰ ἐμπιστευόμαστε τὴν σοφία τῆς καρδιᾶς μας καὶ νὰ κάνουμε ἐπιλογὲς βασισμένες σὲ αὐτὸ ποὺ εἶναι σωστὸ γιὰ ἐμᾶς, μπαίνουμε σὲ μία διαδικασία μεταμορφώσεως καὶ ἐξελίξεως…
Καὶ τότε εὑρίσκουμε τὸ …Ἅγιο Δισκοπότηρο, ποὺ εἶναι ἡ δική μας αὐθεντικότης!!! Συνέχεια →