Ὅταν πρωτοδιάβασα τοὺς συλλογισμούς, παρέα μὲ τὰ ἀποδεικτικὰ στοιχεῖα, ποὺ κατάφερε νὰ ἁλιεύσῃ, μετὰ μεγάλης δυσκολίας ἐκ τῶν πηγῶν, τὸν Νίκο Βεργίδη* καὶ τὸ ἔργο του «Νέρων καὶ Χριστός», ἀναστατώθηκα. Ἕνας ὁλόκληρος κόσμος, ὁ κόσμος ποὺ ἀντιλαμβανόμουν γιὰ τὴν ἱστορία καὶ τὰ γεγονότα, ἀνετράπῃ.
Ἔκτοτε ἄλλαξα στάσι, ἀντίληψι, ὁπτικὲς καὶ ἀπεφάσισα νὰ μελετῶ τὴν ἱστορία πρὸς κάθε κατεύθυνσι, ἀκόμη κι ἀπὸ πηγὲς ποὺ μὲ …ἐκνευρίζουν.
Ἐπίπονος διαδρομή, ἀλλὰ πιὸ ἀσφαλὴς ἀπὸ τὸ νὰ παραμένω στὰ ὅσα κάποιοι θέλουν νὰ μὲ κάνουν νὰ Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: βιβλία
Ἐλαττωματικὸν προϊόν!
Πρωτοχρονιά. Θύμησες Ἀθανασίου Τόλιου, γεννηθεῖς τὸ ἒτος 1904.
Εἶναι ἡ Ἀγάπη αὐτὴ ποὺ μᾶς ὁρίζει, ἡ ἀγάπη γιὰ τὸν τόπο μας, γιὰ τὴν Ἑλλάδα μας… Αὐτὴ ἡ ἀγάπη μᾶς κάνει δυνατούς, ἒτοιμους νὰ προσφέρουμε ἀπὸ τὸν ἑαυτό μας, ἀπὸ τὴ σκέψη μας, ἀπὸ τὴ ζωὴ μας. Ἀγάπη ἀγνή, πολύτιμη…
«‘Απὸ μικρὸς μόλις 6 ἐτῶν ἦμουν πολὺ περίεργος νὰ παρακολουθῶ καὶ νὰ ἀφουγκράζομαι τοὺς ἡλικιωμένους καὶ νὰ μαθαίνω ἱστορίες ποὺ συζητοῦν καὶ στοίβαζα στὸ μυαλό μου ὃλα ὃσα ἂκουγα, μὰ σὰν ἀγράμματος, Δ΄ Δημοτικοῦ, δὲν μποροῦσα νὰ ἀξιοποιήσω καὶ μὲ κατεῖχε μεγάλη πικρία ἒως ὃταν διορίστηκε δάσκαλος στὸ χωριό μου ὁ Τσάμης Κωνσταντῖνος ἀπὸ τὰ Ρονσαίϊκα Ἀγρινίου, ποὺ διψοῦσε γιὰ ἱστορίες.
Συνέχεια
Τὰ ἡμαρτημένα τοῦ λεξικοῦ Μπαμπινιώτη.
«ΤΑ ΗΜΑΡΤΗΜΕΝΑ ΤΟΥ ΛΕΞΙΚΟΥ ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗ»
Κατὰ τὸ μικρὸ χρονικὸ διάστημα ὅπου στὸν θῶκο τοῦ Ὑπουργείου .. «διὰ βίου μάθησης»! καὶ τύφλωσης (Ἰούνιος 2012) τοποθετήθηκε ὁ καθηγητὴς Γλωσσολογίας κ. Γ, Μπαμπινιώτης, λάβαμε ένα δημοσίευμα που έφερε το τίτλο:
«ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΔΙΔΕΤΑΙ ΣΥΝΗΘΩΣ ΣΤΟΝ ΠΛΕΟΝ ΑΓΓΡΑΜΜΑΤΟΝ ΥΠΟΥΡΓΟΝ;»
Πρόκειται γιὰ κάποιο παραμύθι, ποὺ διέσωσε καί… ἐμπλούτισε ὁ ἀξεπέραστος Ἐμ. Ῥοϊδης (Απάντα Ε΄ Τόμος σελ 109).
Δεν τὸ παραθέτουμε,
Πρώτον λόγῳ ἐλλείψεως χώρου , παρ΄ ὅλο τὸ ἐνδιαφέρον, ποὺ μὲ ἐκεῖνο τὸ ἀνάλαφρο, κοφτερό σκῶμμα τοῦ Ῥοΐδη, σατιρίζεται, ὁ βίος καὶ ἡ Πολιτεία τῶν Ὑπουργῶν Παιδείας.
Πολιτισμός;
Εἶδα αὐτὴν τὴν φωτογραφία καὶ συνειδητοποίησα πὼς εἶναι παράλογον νὰ συζητᾶμε γιὰ πολιτισμό, ἐὰν δὲν μποροῦμε νὰ μάθουμε καὶ νὰ μοιραζόμεθα ἀλλὰ κυρίως νὰ σεβόμεθα κάθε προσφορὰ τῆς φύσεως. 
Μία μαύρη, ξεχασμένη ἐπέτειος.
Ἡ 28η Ὀκτωβρίου 1974 ἦταν ἡ τελευταῖα ἡμέρα ἀνταλλαγῆς αἰχμαλώτων, μετὰ ἀπὸ τὴν εἰσβολὴ τῶν μογγόλων στὴν Κύπρο. (Θὰ ἔπρεπε πάντα νὰ συμπληρώνουμε δίπλα στὴν εἰσβολὴ καὶ τὰ ὅσα τὴν ἀφοροῦν, τὶς μεθοδεύσεις τοῦ ΝΑΤΟ, Συνέχεια