Αὐτὸ ὁμολογῶ πὼς δὲν τὸ ἐγνώριζα.
Ἡ μονὴ Ἰβήρων ἑτοιμαζόταν νὰ πουλήσῃ στὴν «Ἑλληνικὸς χρυσός», 923 στρέμματα, πρὸ κειμένου νὰ ἐνισχύσῃ καὶ νὰ καθιερώσῃ τὴν καταπάτησιν τῶν Ἑλληνικῶν ἐδαφῶν.
Βέβαια, προσωπικῶς δὲν περίμενα κάτι καλλίτερο. Ἀλλὰ αὐτὸ ἀφορᾷ σὲ ἐμέναν, καὶ στὰ πιστεύω μου, ὄχι στὸ τὶ ἔπρεπε οἱ «ἅγιοι πατέρες» νὰ πράξουν.
Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: γκρέμισέ το τὸ ῥημάδι
Ζήτω ἡ ἀναρχία κουφάλες!!!
Καλά, δὲν μὲ χαλᾶ τίποτα πιά!
Ὅσα κι ἐὰν δῶ, ὅπου κι ἐὰν τὰ δῶ, θὰ τὰ ἀντέξω.
Αὐτὸ βέβαια ποὺ καταντᾶ εἰρωνία εἶναι τὸ «δίκαιον τοῦ ἀγῶνος» κάποιων, εἰς βάρος κάποιων ἄλλων.
Κατὰ πῶς φαίνεται αὐτὸς ὁ ἀγών, ὅπως τοὺς τὰ εἶπαν, ἀφορᾷ μόνον σὲ δικαιώσεις τμημάτων τῆς κοινωνίας μας. Μικρά, πολὺ μικρά, πάρα πολὺ μικρά…
Συνέχεια
Γιὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃς τὴν πτώχεια πρέπει νὰ ἀνοίξῃς τὸ μυαλό σου…
Πρὸ μερικῶν ἐτῶν, φίλος καὶ δάσκαλος, εἶπε:
«δὲν ὑπάρχουν ἀκριβὰ πράγματα. Ὑπάρχει ἡ δική σου δυνατότης νὰ νὰ ἀποκτήσῃς ἤ νὰ μὴ τὰ ἀποκτήσῃς…»
Σήμερα θὰ τὸ ἐπεκτείνω λίγο.
Θὰ τὸ ἀγγίξω ἀπὸ μίαν πιὸ …ἐσωτερικὴ Ὁπτική.
Αὐτὸ εἶναι τρομοκρατία ἀλλὰ τὸ ἄλλο δὲν εἶναι!!!
Πλάκα ἔχουν τελικῶς!!! Εἶναι νὰ κάθεσαι ἀπὸ μίαν μεριὰ καὶ νὰ χαζεύῃς μὲ τὴν βλακεία ποὺ κουβαλᾶ ὁ κόσμος στὸ κεφάλι του, καὶ ἰδίως οἱ «δάσκαλοι»!!!
Τρομοκρατία ἐδῶ ἀλλὰ ἐκεῖ εἶναι ἐκπεφρασμένος φασισμός καὶ πρέπει νὰ παταχθῇ!
Καλῶς ἔκαναν κι ἀπεμάκρυναν τὴν διευθύντρια τοῦ νοσοκομείου Τριπόλεως. Κακῶς ἔκαναν κι ἀπεμάκρυναν τὸν ὑποδιευθυντή τοῦ σχολείου.
Κυττᾶξετε παλληκάρια καὶ κοπελλιές…
Ἡ τρομοκρατία, ἀπὸ ὅπου κι ἐὰν προέρχεται, τρομοκρατία εἶναι. Δὲν γίνεται τὴν μία ὄψιν της νὰ τὴν ἀποδέχεστε Συνέχεια
Ὅταν καίγεται μία ἐλιά…
Ἡ φωτογραφία ποὺ βλέπετε εἶναι μία ἀπὸ τὶς χιλιάδες ποὺ κυκλοφοροῦν στὸ διαδίκτυον ἀπὸ καμμένα δάση μας.
Ἔχετε δεῖ ἐλιά νά καίγεται; Ἔχετε συνειδητοποιήσει ἀπό πόσο βαθειά ξεκινᾷ ἡ φλόγα; Πόσο ἀπό μέσα της Συνέχεια
Ἰκετεύοντας.
Ὅταν κάποιος βλέπῃ τέτοιες φωτογραφίες σκίζεται ἡ καρδιά του.
Πονῶ πολύ. Πονάω γιὰ δύο λόγους.
Πονῶ γιὰ τὰ ἁπλωμένα χέρια αὐτῶν ποὺ περιμένουν λίγη ἐλεημοσύνη.
Πονῶ καὶ γιὰ τὸν Ἕλληνα ποὺ τελικῶς χάνεται στὰ μικρὰ καὶ χάνει τὰ μεγάλα.
Δούλους μᾶς θέλουν.
Ἀντέχουμε μωρέ νά γίνουμε δοῦλοι; Τό βαστᾶ ἡ καρδιά μας; Τό βαστᾶ ἡ καρδιά μας νά γίνουμε ἰκέτες;