Ὅταν κάποιος βλέπῃ τέτοιες φωτογραφίες σκίζεται ἡ καρδιά του.
Πονῶ πολύ. Πονάω γιὰ δύο λόγους.
Πονῶ γιὰ τὰ ἁπλωμένα χέρια αὐτῶν ποὺ περιμένουν λίγη ἐλεημοσύνη.
Πονῶ καὶ γιὰ τὸν Ἕλληνα ποὺ τελικῶς χάνεται στὰ μικρὰ καὶ χάνει τὰ μεγάλα.
Δούλους μᾶς θέλουν.
Ἀντέχουμε μωρέ νά γίνουμε δοῦλοι; Τό βαστᾶ ἡ καρδιά μας; Τό βαστᾶ ἡ καρδιά μας νά γίνουμε ἰκέτες;
Κι ἐκεῖ τὰ εἶδα ὅλα. Ἤ μᾶλλον, ἔχασα τὸν κόσμο μου… Κυριολεκτικῶς!
Ἔρχεται ἡ Ντίνα στὸ τραπέζι μας κι ἀρχίζει νὰ περιγράφῃ τὸ πόσο θαυμάσιο θὰ ἦταν νὰ ἤμασταν στὴν Ἀράχωβα, ὅλοι ἐμεῖς, οἱ παρευρισκόμενοι τῆς Παρασκευῆς, σὲ ἕνα ΣΑΛΕ. Γύρω γύρω τὸ χιόνι… Κρύο… Τζάκι, μουσικούλα, ὡραῖοι μεζέδες, χαμηλὸς φωτισμός, καλὴ διάθεσις, κρασί, εὐδιάθετος παρέα…. Πᾶμε λοιπόν Ἀράχωβα; Τί λέτε; Δέν εἶναι θαυμασία ἰδέα;
(Γιὰ νὰ πᾷν στὴν Ἀράχωβα οἱ συμμετέχοντες στὴν συνεστίασι τῆς Παρασκευῆς ἀπαιτοῦντο τοὐλάχιστον 5-6.000 εὐρώπουλα!!!)
Μοῦ τὴν δίνουν οἱ ἔρευνες καὶ οἱ μελέτες καὶ οἱ στατιστικοὶ δεῖκτες καὶ οἱ καμπύλες καὶ τὰ πολύωρα ῥεπορτὰζ καὶ οἱ δημοσιογραφικοὶ μονόλογοι γιὰ τὴν οἰκονομία, τὴν ἀνεργία, τὴν ἀνάπτυξι, τὶς προσδοκίες τῶν πολιτῶν, τὴν φτώχεια, τὶς ἀπεργίες, τὰ κόμματα… Καὶ γενικά μου τὴν δίνει ὅλο αὐτὸ τὸ περιτύλιγμα τῆς κοινωνικῆς ἐξαθλιώσεως μὲ ἀριθμοὺς καὶ δῆθεν συμπονετικὴ συμπερασματολογία… Συνέχεια
Όταν τέσσερα νέα παιδιά, από 19 μέχρι 24, ετών θεωρούν ότι θα αλλάξουν τον κόσμο με τα καλάσνικωφ, τότε έχουμε αποτύχει ως άνθρωποι, ως πολίτες, ως εκπαιδευτικοί, ως γονείς, ως πολιτικοί, ΩΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑ.
Είμαστε μια κοινωνία σε σήψη ……….
Και φταίμε όλοι μας. Από το να αναλωνόμαστε σε ύβρεις μεταξύ μας λοιπόν, ας δούμε τι οφείλουμε να κάνουμε Συνέχεια
Ἀπὸ τὸν Ζήση οἱ παρακάτω φωτογραφίες. Συνέχεια
