Σήμερα θὰ προσκαλέσω ὅλους τοὺς φίλους κι ἐραστὲς τοῦ Ἕλληνος λόγου σὲ μίαν ἰδιαιτέραν ἐκδήλωσιν ποὺ θὰ ξεκινήσῃ στὶς 8 Μαρτίου, καὶ ὤρα 19:00, στὴν Ἀκαδημία Ἀθηνῶν, μὲ στόχο τὴν ἀνάδειξιν τῆς σπουδαιότητος τῆς Ἑλληνικῆς Γλώσσης.
Μία ἐκδήλωσις ἀπάντησις τοὺς ἐπικριτές της καὶ στοὺς πολεμίους της.
Μία ἐκδήλωσις στὴν ὁποίαν ὀφείλουμε νὰ παραστοῦμε Ὅλοι μας.
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: γλῶσσα
Ντρέπεσαι (καὶ κρύβεσαι γιὰ αὐτό) ὅταν ἔχῃς λόγους νὰ τὸ κάνῃς!!!
Στρουθοκαμηλισμός λέγεται; Δὲν θὰ τὸ ἔλεγα, διότι τὰ ζωντανὰ αὐτὰ εἶναι ἀθῶα.
Σὲ αὐτοὺς ποὺ ἀναφέρομαι ἐγὼ μόνον ἀθωότητα δὲν μποροῦμε νὰ εὕρουμε…
Πάντα μὲ προβλημάτιζε λοιπὸν τὸ γιατὶ τόσο ἐπιμελῶς κάποιοι πασχίζουν νὰ κρύψουν τὶς πράξεις τους, γιὰ τὶς ὁποῖες ὅμως ἀκόμη καὶ νομολογίες κατασκευάζουν, πρὸ κειμένου νὰ αὐτο-ἀθωώνονται.
Ἀπὸ τὴν μίαν μεριὰ ἀντιλαμβάνομαι πὼς φταίει κυρίως ἡ ἀδικία ποὺ διαπράττουν, τὴν ὁποίαν σαφῶς καὶ γνωρίζουν, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν ἄλλην καταλαβαίνω πὼς εἶναι κάτι βαθύτερον, γιὰ τὸ ὁποῖον οὔτως ἤ ἄλλως ἔτσι θὰ συμβαίνῃ πάντα.
Ντρέπονται.
21 Φεβρουαρίου 2013 …Γιορτάζει ἡ… «Γλῶσσα»!
Γράφει ο Νικόλαος Παναγοδημητρόπουλος
21 Φεβρουαρίου … Παγκόσμια Ημέρα Μητρικής Γλώσσας.
Και όπως πάντα, το Σύστημα γεννά “Παγκόσμιες Ημέρες” για Αξίες που το ίδιο θέλει να καταργήσει.
Και αποδεδειγμένως, η Ελληνική γλώσσα υπήρξε η Μητέρα όλων των γλωσσών.
Χιλιάδες λήμματα Ελληνικής προέλευσης αποτελούν την Πρώτη Ύλη Δημιουργίας των ντοπιολαλιών όλου του Κόσμου … γνωστού και μη.
Παγκόσμιος ἡμέρα μητρικῆς γλώσσης!!!
Αὐτὲς οἱ παγκόσμιες ἡμέρες μὲ ἐκνευρίζουν.
Μὲ κάνουν νὰ θέλω νὰ τρίψω στὰ μοῦτρα τῶν ἐμπνευστῶν τους, κάθε πράξι τους, κάθε καταστροφή τους καὶ κάθε ὑποκρισία τους. Παγκόσμιες ἡμέρες καὶ πράττειν ἄλογα…
Ὑποκρισίες, ψευτιές, ψευδολογίες…
Ὁ πλανήτης καίγεται κι αὐτοὶ τὶς ἑορτοῦλες τους…
Ἔτσι, γιὰ νὰ πηγαίνουν, κατ’ αὐτοὺς πάντα, μερικὰ ἀκόμη ἐκατομμυριάκια στὶς ΜΚΟ καὶ στοὺς ὑποτακτικούς τους.
Φωνητικὴ γραφὴ καὶ στὰ Γυμνάσια!!! Ἰδίως σὲ αὐτά!
Τελικῶς τὸ ἔγκλημα εἶναι συνειδητό, κατ’ ἐξακολούθησιν καὶ ἀπολύτως στοχευμένον!
Στόχος τῶν δολοφόνων τῆς γλώσσης, ἤ ἄλλως γλωσσοφόνων, ἡ σκέψις τῶν παιδιῶν μας, ἡ κρίσις τους καὶ ἡ κατάργησις τῆς ὅποιας σχέσεως θὰ μποροῦσαν νὰ ἀναπτύξουν μὲ τὴν κλασσική μας γραφὴ καὶ σκέψι.
Ὅλοι αὐτοὶ οἱ «ἐπιμορφωτές», «ἀνανεωτές», «νεωτεριστές», ποὺ μόνον ἐπιμορφωτὲς δὲν εἶναι καὶ λειτουργοῦν κατ’ ἐντολὴν ἤ καθ’ ὑπαγόρευσιν, πιστὰ σκυλιὰ στὶς ὅποιες ἐπιθυμίες τῶν «ἀνανεωτῶν», τῶν ξενοδούλων, ἀκόμη καὶ τῆς ἀμερικανικῆς πρεσβείας.
Ἄλλως τέ, πῶς θά ἀνέρχονταν καί θά κατελάμβαναν τίς θέσεις πού κατέχουν σήμερα, ἐάν δέν ἦταν πιστά σκυλιά στούς πρώτους διδάξαντες;
Διεπίστωσαν λοιπὸν πὼς κοντεύουν νὰ ὁλοκληρώσουν τὴν καταστροφὴ κι ἀπεφάσισαν τὰ ἐκ παραλλήλου κτυπήματα. «Γραμματικές» ποὺ μόνον γραμματικὲς δὲν εἶναι, στὸ Δημοτικὸ ἀλλὰ καὶ στὸ Γυμνάσιον!!!
Συνέχεια
Ὁ σωστὸς τονισμός. (Χειροῦργος ἤ χειρουργός;)
Ὁ Νίκος, φίλος παιδιόθεν, κάποτε ἔλαβε τὸ πτυχίον τῆς ἰατρικῆς. Τὸ πρῶτο ἐρώτημα ποὺ τοῦ ἔθεσα ἦταν ἐὰν ἦταν χειρουργὸς ἤ χειροῦργος. Μὲ ἐκύτταζε σὰν ἠλίθιος!!!
Δὲν χρειαζόταν νὰ ἀπανήσῃ! Εἶχα καταλάβῃ! χειρουργός ἦταν…
Χρόνια ἀργότερα τὸ ἐπεβεβαίωσε… Δυστυχῶς μὲ δυσάρεστα ἀποτελέσματα γιὰ κάποιους.