«Δέν καταλαβαίνεις; Τὸ ἕνα χέρι νίβει τὸ ἄλλο καὶ τὰ δύο τὸ πρόσωπο.
Πρῶτα θὰ φέρῃς ἐσὺ κόσμο στὴν ἀναγγελία τοῦ κόμματός μου, ποὺ γίνεται τότε, καὶ μετά, ναί, θὰ φέρω κι ἐγὼ κόσμο στὴν δική σου κίνησι.
Ἀλλὰ μὴν σκᾶς… Ὅταν θὰ μποῦμε στὴν βουλή, μὲ τὸ κόμμα μας, θὰ δῇς πόσα πολλὰ πράγματα ἔχουμε προγραμματίσῃ γιὰ τὴν παιδεία. Ἔχουμε πρόγραμμα ἐμεῖς. Νὰ ἔλθῃς νὰ τὸ διαβάσῃς. Θὰ ἐνθουσιαστῇς.
Καὶ κύττα…
Σὲ περιμένω. Νὰ φέρῃς καὶ κόσμο.»
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: γλῶσσα
Ἔι ἐσεῖς ἐκεῖ στά κόμματα, μόνον δούλους θέλετε καί ὑπηκόους;
Κανονικὰ δὲν θέλω νὰ ἔχω σχέσεις μαζύ σας.
Ἀλλὰ ἀναγκάζομαι νὰ ἐπικοινωνήσω, κυρίως γιὰ νὰ ἀποδείξω στοὺς συμπολῖτες μου πόσο πολὺ πασχίζετε νὰ μᾶς κρατήσετε ἀμορφώτους, ἀγραμμάτους καὶ τελικῶς ἐλεγχομένους.
Τὴν Παρασκευὴ στὶς 8 Μαρτίου, στὴν Ἀκαδημία Ἀθηνῶν, γίνεται μία μεγάλη ἐκδήλωσις γιὰ τὴν γλῶσσα μας.
Βέβαια, καὶ δυστυχῶς, σὲ αὐτὴν τὴν ἐκδήλωσιν προσκεκλημένοι εἶσε κι ἐσεῖς, οἱ βασικοὶ ὑπεύθυνοι γιὰ τὴν κατάντια της.
Συνέχεια
Ἡ ἀλήθεια γιὰ τὴν Ἑλληνικὴ γραφή.
Ἡ Ἑλληνικὴ γλῶσσα, ὁ Ἕλλην λόγος, εἶναι κάτι ποὺ πολλοὶ ἐμίσησαν, ἀκόμη περισσότεροι πολέμησαν κι ἀκόμη περισσότεροι τὴν συκοφάντησαν. Γλῶσσα ἀμήτωρ, μήτηρ γλωσσῶν. Κι ἄς ξεβολεύῃ κάποιους αὐτό…
Μὰ ὅσο κυλοῦν τὰ χρόνια, ὅλος ὁ πλανήτης σιγὰ σιγὰ καταλήγει στὸ συμπέρασμα ποὺ προανέφερα. Ἀμήτωρ γλῶσσα, μήτηρ γλωσσῶν. Οἱ μόνοι ποὺ ἐξακολουθοῦν νὰ τὴν πολεμοῦν εἶναι ἤ αὐτοὶ ποὺ ἀναγνωρίζουν τὴν δυναμική της καὶ τὶς νοητικὲς ἐπιπτώσεις ποὺ θὰ φέρῃ ἡ ἀπόλυτος γνώσις της στοὺς κατέχοντες αὐτήν, ἤ, κάτι Συνέχεια
Ἀνοικτὴ Ἐπιστολὴ Πρόσκλησις πρὸς ὅλους τοὺς Ἕλληνες!
Συν-Ἕλληνες,
Ὅλοι μας, ἐδῶ καὶ καιρό, ἔχουμε ἐπικεντρωθῇ στὰ πολὺ μεγάλα προβλήματα ποὺ ἀντιμετωπίζουμε τὰ τελευταῖα χρόνια, λόγῳ τῶν μνημονίων. Ὅλοι μας ἔχουμε φτωχύνῃ ἀρκετὰ καὶ κινδυνεύουμε νὰ φτωχύνουμε ἀκόμη περισσότερο.
Ὅλοι μας ἔχουμε τρομοκρατηθῇ ἴσως ἀπὸ τὸ δυσοίωνο μέλλον ποὺ μᾶς ἐπιφυλάσσουν ὅλα τὰ κατακάθια τοῦ πλανήτου.
Ὅλοι μας πονᾶμε, ἀγωνιοῦμε, ἴσως καὶ νὰ φοβόμαστε.
Μόνον ποὺ θὰ σᾶς ζητήσω γιὰ μίαν στιγμὴ νὰ σταθοῦμε καὶ νὰ πάρουμε μίαν ἀνάσα. Συνέχεια
Ἐὰν δὲν ἐλπίζῃς τὸ ἀνέλπιστον, δὲν θὰ τὸ βρῇς.
«ΑΝ ΔΕΝ ΕΛΠΙΖΕΙΣ, ΤΟ ΑΝΕΛΠΙΣΤΟ ΔΕΝ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΣ»
(Ηράκλειτος)
Του Αντωνίου Α. Αντωνάκου
Καθηγητού – Κλασσικού Φιλολόγου
Ιστορικού – Συγγραφέως
Πριν λίγες ημέρες, ψάχνοντας για κάποιο βιβλίο στην βιβλιοθήκη μου, ανεκάλυψα ένα παλαιότερο, τοποθετημένο σε πίσω σειρά. Θυμήθηκα πως για κάποιο λόγο τότε με είχε εκνευρίσει. Ψάχνοντας θυμήθηκα το γιατί και αποφάσισα πως τώρα είναι η πρέπουσα στιγμή να το σχολιάσω. Το βιβλίο ήταν το «Αλφαβητάρι τού Νεοέλληνα» του Χρ. Γιανναρά. Τι είχε όμως συμβεί; Μέσα του υπήρχαν αποσπάσματα, τα οποία ενώ προβάλλονταν ως “ρεαλιστικά κείμενα επίκαιρης ελληνικής αυτοσυνειδησίας“ σε κάποια από αυτά υπήρχε ένας ρεαλισμός, ο οποίος στην πράξη μεταφράζεται ως υφέρπων ψοφοδεϊσμός, που μας προσγειώνει ανώμαλα, λέγοντας πως “ό,τι χάθηκε δεν επανέρχεται“.
Ἄς διεκδικήσουμε περισσότερο σεβασμὸ πρὸς τὰ παιδιά μας καὶ τὶς ἐπόμενες γενεές!!!
Πρὸ χθὲς λοιπὸν συνῳμιλοῦσα μὲ φίλους γιὰ τὸ νέο τερατούργημα ποὺ ἔχουν μοιράσῃ στὰ σχολεῖα μας καὶ τὸ ἀποκαλοῦν, κατ’ εὐφημισμόν, γραμματική.
Αὐτό, τὸ ἐκ παραλλήλου κτύπημα στὴν παιδεία, διὰ τῆς συνεργίας ἤ τῆς ἀδιαφορίας ἤ ἀκόμη καὶ τῆς ἀσχετοσύνης, τόσων καὶ τόσων ὑπουργῶν ἀ-παιδείας, πρέπει νὰ παύσῃ. Ἀρκετὸ κακὸ ἔχουν κάνῃ ἤδη. Καιρὸς νὰ τὸ σταματήσουμε!!!
Ἐπεὶ δὴ ὅμως ὅλη ἡ χώρα ἀσχολεῖται μὲ τὸ ξεπούλημα καὶ τὰ οἰκονομικὰ προβλήματα, δυστυχῶς, πέφτει στὶς πλᾶτες μόνον κάποιων ὁλίγων ἡ ἐξακολούθησις τῆς ἀποσύρσεως τῶν ἐν λόγῳ βιβλίων καὶ φυσικὰ τῆς ἀποκαταστάσεως σὲ θέματα ποὺ ἀφοροῦν στὴν παιδεία.
Μίαν παιδεία, ποὺ τελικῶς τὴν χρησιμοποιοῦν ὄχι γιὰ νὰ μορφώνουν ἀλλὰ γιὰ νὰ παρα-μορφώνουν ἀνθρώπους, δουλοποιῶντας τους συστηματικῶς καὶ καθιστῶντας τους ὄργανα κι ἐργαλεῖα τῶν ἐκάστοτε κυβερνώντων.