Χρυσό αγγείο, το οποίο αποκτήθηκε κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και προέρχεται από τον Θησαυρό του Eberswalde. Μουσείο Καλών Τεχνών Πούσκιν, Μόσχα.
Ναί, νὰ ἐπιστραφοῦν. Ὀρθότατον!
Ἐφ΄ ὅσον τώρα ὅλοι αὐτοὶ εἶναι σύμμαχοι… Ἐφ΄ ὅσον ὁ πρώην ἡττημένος ξύπνησε νικητής…
Ἐφ΄ ὅσον ἀπὸ κοινοῦ τὸ πηγαίνουν τὸ γρᾶμμα… Ναί, νὰ ἐπιστραφοῦν. Δὲν εἶναι σωστὸ νὰ κρατᾶ ἡ Ῥωσσία τὶς ἀρχαιότητες τῆς Γερμανίας.
Οὕπς… Τί ἔγραψα; Ἀρχαιότητες τῆς Γερμανίας; Ἀπό ποῦ κι ὥς ποῦ διαθέτει ἀρχαιότητες ἡ Γερμανία Συνέχεια
Βέβαια, ἴσως νὰ μὴ τοὺς ἀνεκάλυψε τώρα… Πάντα νὰ τοὺς γνώριζε…
Ἀλλὰ τὸ ὅ,τι δημοσίως πλέον δηλώνει πὼς τὸ 80% τῶν πρώτων κυβερνήσεων τῆς Σοβιετικῆς Ἐνώσεως ἦσαν Ἑβραῖοι, εἶναι μία πολὺ σημαντικὴ στιγμὴ στὴν ἱστορία τῆς Ῥωσσίας.
Γιατί;
Διότι ἔως τώρα ἐκρύβοντο πίσω ἀπὸ τὸ δάκτυλό τους, ἀρνούμενοι νὰ ἀποδεχθοῦν πὼς ὅλο αὐτὸ τὸ οἰκοδόμημα ποὺ ἐστήθη στὶς σοβιετικὲς πολιτεῖες, καθῶς καὶ τὸ ἄλλο, τοῦ ναζισμοῦ, εἶναι δημιουργήματα (τερατουργήματα γιὰ τὴν ἀκρίβεια) τῶν σιωνιστῶν τοῦ πλανήτου.
Καὶ γιὰ νὰ μὴ μπερδεύουμε τὰ αὐτονόητα…
Συνέχεια
Εἰλικρινῶς δὲν γνώριζα πὼς τοὺς ξέφυγαν οἱ συναγωγές.
Οὔτε καὶ μὲ ἀπησχόλησε ἔως τῆς στιγμῆς ποὺ διάβασα τὸ παρακάτω.
Εἶμαι γενικῶς κατὰ πολλῶν πραγμάτων ἀλλὰ σὲ καμμίαν τῶν περιπτώσεων δὲν δέχομαι τὴν βία καὶ τὶς διακρίσεις.
Ὅταν λοιπὸν κάποιοι, σοβιετικῆς λογικῆς, δῆλα δὴ αὐτοὶ τῆς φερομένης ὥς δημοκρατίας καὶ τῆς κοινοκτημοσύνης, πρῶτα ἀπὸ ὅλα φροντίζουν νὰ διασώσουν τὰ δικά τους καὶ νὰ καταστρέψουν τὰ τῶν ἄλλων, κάτι βρωμᾶ…
Συνέχεια
Οἱ πλημμῦρες, σύμφωνα μὲ τὶς ἐκθέσεις τῶν ἐπιστημόνων, ἦλθαν γιὰ νὰ μείνουν καὶ θὰ μείνουν.
Κι ὄχι μόνον ἦλθαν γιὰ νὰ μείνουν, ἀλλὰ θὰ αὐξάνονται καὶ θὰ μεγαλώνουν τὰ προβλήματα τῆς Εὐρώπης, στέλνοντας ὅλο καὶ περισσοτέρους πολῖτες της στὴν πτώχεια, στὴν πείνα καὶ στὸν θάνατο.
Καί τί πρέπει νά κάνουν λοιπόν οἱ ἡγέτες; Νά τίς ἀντιμετωπίσουν μέ ἀντιπλημμυρικά ἤ νά τίς ἀφήσουν ἔτσι κι ὅποιον πάρῃ ὁ …Χάρος…
Ἔ, ἐφ΄ ὅσον θὰ μείνουν κι ἐφ΄ ὅσον θὰ αὐξάνονται, τί νά πιάσουν τώρα νά καταπιάνονται μέ αὐτές; Πλάκα κάνουμε; Ἔχουμε συνειδητοποιήσῃ πόσο βαρύ καί δύσκολο καί πολυέξοδο εἶναι νά τά βάζουμε μέ τήν φύσι;
Συνέχεια
Ἄς ὑποθέσουμε πὼς στὸ καθιστικό μου ἔχω φορτώσῃ δεκάδες μικροεπίπλων κι ἀδυνατῶ ἀκόμη καὶ νὰ τὸ διασχίσω δίχως νὰ τσαλακωθῶ ἐγὼ ἤ τὰ ἔπιπλα. Συνήθως βέβαια τὸ τσαλάκωμα εἶναι δικό μου, διότι ὅλο καὶ κάποιο γόνατο θὰ στραβώσῃ, ὅλο καὶ κάποιο κεφάλι θὰ ἀνοίξῃ, ὅλο καὶ κάποιος ἀγκώνας θὰ στρίψῃ…
Τί πρέπει νά κάνω λοιπόν;
Τὸ αὐτονόητον.
Νὰ πάρω κάποια ἔπιπλα καὶ ἤ νὰ τὰ μετακινήσω σὲ ἄλλους χώρους τοῦ σπιτιοῦ ἤ νὰ τὰ πετάξω ἔξω.
Ἐὰν δὲν μπορῶ νὰ τὰ πετάξω ἔξω, διότι ὁ Δῆμος, ὥς συνήθως, δὲν ἔχει πληρώσῃ τοὺς ὁδοκαθαριστές, τότε θὰ ἀναγκαστῶ νὰ τὰ μετακινήσω σὲ ἄλλα δωμάτια ἤ ἀκόμη καὶ στὸ σπίτι τοῦ γείτονος.
Τί θά κερδίσω;
Εὐκολία κινήσεων. Θὰ σώσω καὶ κάποιο γόνατο… Ἴσως καὶ κάποιο κεφάλι…
Τί συμβαίνει λοιπόν αὐτήν τήν στιγμή στήν Τουρκία;
Συνέχεια
Ἔχω πολλὲς φορὲς ἀναφερθεῖ στὴν Ἰαπωνία καὶ στὰ ἔργα τῶν κατοίκων της.
Ἀναγνωρίζω σὲ αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους αὐτὰ ποὺ ἐμεῖς, κατὰ κύριον λόγον, δὲν ἔχουμε κι ἀφοροῦν στὴν ὀργανωτικότητα, στὴν εὐσυνειδησία καὶ στὸν ἀλληλοσεβασμό.
Σήμερα λοιπὸν θὰ σᾶς παρουσιάσω μίαν ἀκόμη ἰδέα τους, γιὰ τὴν ὁποίαν ἐμεῖς, οἱ κάτοικοι τοῦ Ἑλλαδοκαφριστᾶν, δὲν πρέπει νὰ ἐλπίζουμε πὼς θὰ δοῦμε στὴν χώρα μας.
Ἀφήσετε ποὺ ἐδῶ, ἐὰν δὲν εἴμαστε χύμα καὶ τσουβαλᾶτοι δὲν ἐπιβιώνουμε… Συνέχεια
