Πῶς τόν βλέπω τόν δικό μου κόσμο; Εἶναι πραγματικός ἤ εἶναι δημιούργημα τῆς φαντασίας μου;
Πῶς φαίνονται οἱ ἄλλοι στά μάτια μου; Ὁ πλανήτης; Τά θαυμαστά τῆς φύσεως πλάσματα;
Μέσα ἀπό φίλτρα; Μέσα ἀπό σκιές; Ἀπό κάποιες γωνίες; Συνέχεια →

Κάθε ἡμέρα δεχόμαστε ἕνα σωρὸ προσκλητήρια ποὺ μᾶς κάνουν νὰ ἀπομακρυνόμαστε ἀπὸ τὸν ἀληθινὸ ἑαυτό μας καὶ νὰ μᾶς κρατοῦν σὲ ἐγρήγορσι. Ὁ κάθε ἕνας ἄνθρωπος βγαίνει ἀπὸ τὸ σπίτι του ἐξοπλισμένος καὶ ἀρματωμένος σὰν στρατιώτης ποὺ εἶναι σὲ ἔναν συνεχὴ πόλεμο. Ἡ καθημερινότης εἶναι μιὰ διαρκὴς κλήτευσις γιὰ νὰ ἀπαντάμε πάντα «παρών». Συνέχεια →

Ἤ μπαίνεις στὸ «παιχνίδι» της ἤ περιμένεις …ἡμιθανής, ἔως ὅτου νὰ σοῦ ἀνακοινώσουν πὼς πέθανες.

Ζωὴ μὲ …παρατηρητικότητα ΔΕΝ ὑπάρχει. Ἤ συμμετέχεις ἤ…
Ζωὴ ὑπὸ τὴν ἐξουσία ἄλλων ΔΕΝ νοεῖται. Ἤ ἀποτινάζεις τὸν ὅποιον ζυγό, ἤ… Συνέχεια →

Ἔχεις αἰσθανθεῖ τόν πόνο τοῦ Γέρου μας γιά τίς προδοσίες πού ὑπέστη;
Τήν μοναξιά τοῦ Ὑψηλάντου ὅταν ἐγκατελήφθη;
Τόν πόνο τοῦ Ὀδυσσέως ὅταν φίλια χέρια τόν στραγγάλιζαν;
Τήν ἀγωνία τοῦ τυφλοῦ Νικηταρᾶ ὅταν τό μπαστοῦνι κτυποῦσε τίς πέτρες διστακτικά γιά νά τόν προστατεύσῃ ἀπό πτώσεις;
Τό οὐρλιακτό τῆς μάννας ὅταν ὁ Κοῦρδος τήν ξεκοίλιαζε γιά νά πετάξῃ τό ἀγέννητο παιδί της στήν γῆ; Συνέχεια →