Ἀρχεῖα ἐτικέττας: «εἰς τὰ ἐνδότερα»

«… Ποιός σᾶς ἔδωσε τό δικαίωμα νά ξεπουλήσετε τήν χώρα μου;»

ἀπὸ τὸν/τὴν

«Προδότες, προδότες, ποιός σᾶς ἔδωσε τό δικαίωμα νά ξεπουλήσετε τήν χώρα μου;»

Κατάφερα, μετὰ ἀπὸ μεγάλο ἔλεγχο, νὰ μπῶ στὴν Ἀκαδημία ἐχθὲς τὸ βράδυ.

Πολὺ μεγάλο ἔλεγχο. Μόνον ποὺ δὲν μᾶς ξεβράκωσαν ἐκεῖ στὴν εἴσοδο. 
Εἶχαν στήσῃ καὶ τὰ διάφορα παραπετάσματα γιὰ νὰ κρύβουν τὶς πομπές τους καὶ νὰ μὴν εἶναι ὀρατὲς ἀπὸ τὸν πολὺ κόσμο.
Στὴν αἴθουσα γινόταν τὸ ἀδιαχώρητο. Πολὺς κόσμος. 
Παπποῦδες, γιαγιάδες, κουστουμᾶτοι… Ἑορτὴ τῆς γλῶσσης ἦταν αὐτή…
Μόνον ποὺ ἀρκετοὶ ἐκ τῶν παρευρισκομένων ἦσαν ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ ἐδολοφόνησαν τὴν γλῶσσα.
Συνέχεια →

Κεράκια;

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

Ἐν τάξει. 
Τὴν κάναμε τὴν ἐπανάστασί μας. 
Καταθέσαμε τὴν συμπόνια μας, παρουσιάσαμε τὴν συμπάθειά μας, ἐκφράσαμε τὴν ἀγανάκτησί μας. 
Ἀνάψαμε κεράκια… Πολλὰ κεράκια… Τόσα ποὺ τελικῶς ἐκτονώσαμε ὅλη μας τὴν θλίψι, τὴν συμπαράστασι, τὸν πόνο γιὰ τὰ παιδιὰ ποὺ ἐχάθησαν στὴν Λάρισσα ἀπὸ ἀναθυμιάσεις. 
Καὶ τώρα, μετὰ ἀπὸ τὸ Ἅναμμα τῶν κεριῶν, μὲ ἥσυχη συνείδησι, μὲ καθαρὴ καρδιά, αἰσθανόμενοι πὼς ἐπράξαμε τὸ χρέος μας κοινωνικῶς, ἠθικῶς, ἀνθρωπιστικῶς, ἐπιστρέφουμε στὰ καθ’  ἡμάς. 

Συνέχεια →

Ἕνα διαφορετικὸ διήμερο!

ἀπὸ τὸν/τὴν

3

Μέσα στὴν τρέλλα τῆς ἐποχῆς, αὐτὰ ποὺ βιώνουμε μᾶς ὀδηγοῦν σὲ πράξεις καὶ κινήσεις καθ’  ὅλου συνειδητοποιμένες κάποιες φορές.

Φωνάζουμε καὶ γράφουμε γιὰ ὑποστήριξι στὶς Ἑλληνικὲς ἐπιχειρήσεις, τὴν ἰδίαν στιγμὴ ποὺ στὸ χέρι κρατοῦμέ κάποιο ἀμερικάνικο ἀναψυκτικὸ ἢ μίαν ὁλλανδικὴ μπύρα. 

Γενικῶς, κάνουμε κάποια πράγματα γιὰ νὰ τὰ κάνουμε.. Ἔτσι μάθαμε… Ἔτσι μᾶς εἶπαν… Ἔτσι κάνουν ὅλοι!

Τί θὰ λέγατε ἐὰν ξεκινούσαμε νὰ κάνουμε μίαν φορὰ τὸν μήνα κάτι διαφορετικό; Κάτι ποὺ θὰ μᾶς κάνῃ κι ἐμᾶς νὰ αἰσθανθοῦμε καλλίτερα;

Συνέχεια →

Μετρᾶμε Ἀνθρώπους;

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

Ἢ μετρᾶμε ἀνθρώπους;

Καλὸ ἐρώτημα….

7 δίς..

.. υπολογίζεται οτι θα είμαστε σε λίγο καιρό πάνω στον πλάνητα..σε τούτον τον πλάνητα που ονομάσαμε Γαία..
Συνέχεια →

Σιγὰ μὴ κατεβάσουν τοὺς μισθοὺς στὰ 300 εὐρώ. Λαγοὺς μᾶς πέταξαν!

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

Πρὸ μερικῶν ἑβδομάδων ἐδημοσίευσα μερικὲς σκέψεις μου ἀναφορικῶς μὲ τοὺς μισθοὺς καὶ τὸ ποῦ θέλουν νὰ τοὺς κατεβάσουν. (Μπορεῖτε νὰ τὶς διαβάσετε στὸ πέρας τῆς δημοσιεύσεως.)
Ἦταν τότε ποὺ βγῆκε ὁ Μέργος καὶ μᾶς ἐνημέρωσε γιὰ τὸ …ὑψηλὸν τῶν μισθῶν ποὺ ἔχουν φθάσῃ στὰ …586 εὐρώ. Δῆλα δὴ οὐσιαστικῶς ὁ Μέργος μᾶς ἐνημέρωσε γιὰ τὸ ὅ,τι οἱ μισθοὶ θὰ κατεβοῦν κι ἄλλο. Ἀλλὰ δὲν μᾶς εἶπε τὸ ποῦ θὰ φθάσουν!!! 

Ἄλλο σημεῖον, στὸ ὁποῖον βασίζομαι, γιὰ νὰ γράψω σήμερα ἐτοῦτες τὶς σκέψεις μου,  εἶναι τὸ ὅ,τι προσφάτως ἡ τρόικα ἐζήτησε ἀπὸ τοὺς κρατοῦντες νὰ χώσουν στὴν φυλακὴ πολιτικοὺς καὶ ἐπιχειρηματίες, διότι πρέπει νὰ μᾶς ἡρεμήσουν καὶ νὰ μᾶς μαλακώσουν, πρὸ κειμένου νὰ ἀκολουθήσουν νέα, δυσβάστακτα μέτρα. 

Συνέχεια →

«Φέρε μου κόσμο νὰ σοῦ φέρω κόσμο!»

ἀπὸ τὸν/τὴν

6

«Δέν καταλαβαίνεις; Τὸ ἕνα χέρι νίβει τὸ ἄλλο καὶ τὰ δύο τὸ πρόσωπο.
Πρῶτα θὰ φέρῃς ἐσὺ κόσμο στὴν ἀναγγελία τοῦ κόμματός μου, ποὺ γίνεται τότε, καὶ μετά, ναί, θὰ φέρω κι ἐγὼ κόσμο στὴν δική σου κίνησι. 
Ἀλλὰ μὴν σκᾶς… Ὅταν θὰ μποῦμε στὴν βουλή, μὲ τὸ κόμμα μας, θὰ δῇς πόσα πολλὰ πράγματα ἔχουμε προγραμματίσῃ γιὰ τὴν παιδεία. Ἔχουμε πρόγραμμα ἐμεῖς. Νὰ ἔλθῃς νὰ τὸ διαβάσῃς. Θὰ ἐνθουσιαστῇς.
Καὶ κύττα…
Σὲ περιμένω. Νὰ φέρῃς καὶ κόσμο.»

Συνέχεια →