Ἀρχεῖα ἐτικέττας: «εἰς τὰ ἐνδότερα»

Μόνον ὁ Γιῶργος Μέργος ἐτόλμησε νὰ πῆ τὴν ἀλήθεια κι ἐμεῖς τὸν ὑβρίζουμε!

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

Λυπᾶμαι συν-Ἕλληνες, ἀλλὰ ἐδῶ ἔχετε ἄδικο!
Λυπᾶμαι πολύ!
Τί ἔκανε ὁ ἀνθρωπάκος; 
Ὁ μόνος, κάπως, ἔντιμος μέσα σὲ τόσους κάφρους, ποὺ ΕΤΟΛΜΗΣΕ νὰ μᾶς ὁμολογήσῃ τὸ ποῦ ἀκριβῶς μᾶς ὁδηγοῦν, κι ἐμεῖς πέσαμε νὰ τὸν φᾶμε! Ντροπή μας!

Γιατί ὅταν μᾶς λέν κάτι ἄσχημο δέν θέλουμε νά τό πιστέψουμε καί ὅταν μᾶς λέν ὡραῖα ψέμματα καθόμαστε πανευτυχεῖς, πανηλίθιοι καί ἀποχαυνωμένοι γύρω τους γιά νά τούς χειροκροτήσουμε;
Ὁ Μέργος ἐτόλμησε καὶ εἶπε τὴν ἀλήθεια! Τὰ 586 εὐρώπουλα εἶναι πολλὰ γιὰ μηνιαῖος μισθός!
Τελεία καὶ παῦλα!
Συνέχεια →

Ἡ ἀποβλάκωσις τῶν …«ἐρωτευμένων»!

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

Ἡμέρα ποὺ εἶναι εἶπα κι ἐγὼ νὰ ἀσχοληθῶ κομματάκι.
Ὄχι διότι μὲ ἐνδιέφερε ποτὲ αὐτὴ ἡ «ἐορτή», ἀλλὰ διοτι βαρέθηκα τὴν ἀποχαύνωσι, τὴν ἀνισορροπία καὶ τὴν βλακεία.
Θυμᾶμαι, ἀπὸ παιδί ἀκόμη, ΟΥΔΕΠΟΤΕ ἐνδιαφέρθηκα γιὰ τέτοιες παρᾶτες. 
Ἀλλὰ δυστυχῶς, καὶ σὲ αὐτὴν τὴν περίπτωσιν, ἐξαίρεσις ἤμουν.

Αὐτὸ ὅμως ποὺ μὲ ἐνοχλεῖ περισσότερο ἀπὸ ὅλα εἶναι ἡ κατὰ ὁμάδες ἔνταξις τῶν συμπολιτῶν μας (;;;) στὸ κυνήγι τοῦ πλέον ἐνδιαφέροντος δώρου. 
Μά καλά;
Συνέχεια →

Μόνον ἔτσι μποροῦμε νὰ ἀλλάξουμε τὸν κόσμο.

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

Οἱ μεγάλες εὐκαιρίες γιὰ νὰ βοηθήσουμε τοὺς ἄλλους σπάνια μᾶς ἔρχονται, ἀλλὰ οἱ μικρὲς εἶναι γύρω μας κάθε ἡμέρα.
Μικρές, καλὲς πράξεις ὅταν ἐπαναλαμβάνονται ἀπὸ χιλιάδες ἀνθρώπους, μποροῦν νὰ ἀλλάξουν τὸν κόσμο.

Συνέχεια →

Ἐφυραία Γῆ. (29ον)

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

ΕΦΥΡΑΙΑ ΓΗ

Η εβδομαδιαία ενημέρωση για τις δράσεις

του ΚΗΠΟΥ ΤΗΣ ΑΦΘΟΝΙΑΣ

29οφύλλο,  Κυριακή 10 Φεβρουαρίου 2013

 

Σύνταξη:

Γιάννης Βαρελάς : [email protected]

Συνέχεια →

Στόχος ἡ πτώχευσις ἢ ἡ κατάργησις τῶν Ἑλλήνων;

ἀπὸ τὸν/τὴν

3

Προσέξατε λεπτομέρειες:

Ἐργαζόμεθα μίαν ὁλόκληρο ζωή. Πληρώνουμε φόρους. Γιατί; Γιὰ  νὰ ἔχουμε μίαν πολιτεία ποὺ θὰ μᾶς προσφέρῃ στήν δύσκολη στιγμή μίαν νοσηλεία; Ἢ ἀκόμη καὶ τὴν προστασία τῆς ἀστυνομίας στὴν δύσκολη ὥρα; Ἤ μήπως τήν προστασία τῆς Ἐθνικῆς κυριαρχίας σέ κάθε πιθανή ἐχθρική ἐπιθετικότητα; Τί ἄλλο; Γιατί ἀποφασίζουμε νὰ ζοῦμε σὲ ἕναν κοινωνικό ἱστό τέτοιον ποὺ σὲ ἕναν μεγάλο βαθμό μᾶς στερεῖ ὅλο καί περισσότερες ἐλευθερίες;

Τί ἐννοῶ; Ἐὰν ζούσαμε στὴν ζούγκλα, θὰ ἦταν διαφορετική ἡ ζωή μας. Ἄλλες ἐλευθερίες, ἄλλοι κίνδυνοι. Μειώνουμε τοὺς κινδύνους (θεωρητικῶς) ὅταν ἐντασσόμεθα σὲ ἕναν κοινωνικό ἰστό! Μικρὲς ἢ μεγάλες παραχωρήσεις στὶς ἀτομικές μας ἐλευθερίες, ἀνταμείβονται μὲ κάποια ἐπίπεδα ἀσφαλείας.

Συνέχεια →

Ὁ δρόμος ποὺ μᾶς ἐχάραξαν ἀλλοῦ θὰ ὁδηγήσῃ…

ἀπὸ τὸν/τὴν

4

Ὅταν σκάβῃς τὸν λᾶκκο τοῦ ἄλλου, ἕνα εἶναι βέβαιον…
Ἐσὺ θὰ εὑρεθῇς πρῶτος μέσα…

Ὅμως, ἄν καὶ φαίνονται δύσκολα, πολὺ δύσκολα ὅλα, αὐτὸ τὸ Φῶς, τὸ ἀπόλυτον Φῶς ποὺ μᾶς πλημμυρίζει, δὲν ἀφήνει τίποτα στὴν τύχη.
Ὁ δρόμος ποὺ μᾶς χάραξαν ἀλλοῦ θὰ ὁδηγήσῃ….
Συνέχεια →