Ὄχι μόνον δὲν μοῦ «κάθεται» νὰ λαμβάνῃ ἀποφάσεις τὸ μόλις 6% τοῦ βουλευτικοῦ σώματος, τῆς ΔΗΑΜΡ, ἀλλὰ ἐὰν συνυπολογίσω καὶ τὶς ταὐτόσημες θέσεις λοιπῶν μΠΑτΣΟΚων, θὰ καταλήξω στὸ συμπέρασμα, πὼς μόλις τὸ 13,22% τους ἔχει διαβρώσει τὰ πάντα.
Τόσο, ποὺ τελικῶς μόνον παραλογία, βλακεία κι ἀνθελληνισμὸ πλέον μποροῦμε νὰ διακρίνουμε.
Προσωπικῶς τοὺς ἔστειλα τὸ ἐξῇς μήνυμα:
Τῆς Ἑλλάδος μου ὁ Μέγας Κόσμος
ξανὰ γιὰ νὰ κτισθῇ…
Συνέχεια
Οἱ περισσότεροι ἀπό ἐμᾶς ἀντιλαμβανόμαστε τὴν βίαν σὰν κάτι ἒντονον καὶ ξαφνικόν. Σὰν κάτι ποὺ μᾶς βγάζει ἀπό μίαν κατάστασιν ἡρεμίας καὶ συχνά ἀνατρέπει τὴν καθημερινότητάν μας.
Ὃμως, παρατηρῶντας προσεκτικά τὰ ὃσα συμβαίνουν εἰς τὸν πλανήτην γενικότερα καὶ εἰδικότερα εἰς τὴν χώραν μας, διαπιστώνουμε πώς μὲ κάποιον τρόπον, ἀρκετές φορές δὲν ἒχουμε τὴν δυνατότηταν νὰ τὴν ἀναγνωρίσουμε, ὃταν μᾶς ἀσκεῖται.
Θεωρῶντας πώς βία εἶναι κάθε τι (τοὐλάχιστον) ποὺ δὲν συνάδει μὲ τούς φυσικούς νόμους, λαμβάνοντας ἐπίσης ὑπ’ ὂψιν μας τὴν πραγματικήν ἒννοιαν τοῦ ὃρου κι ὂχι αὐτὸ ποὺ ἲσως νὰ ἒχει ἐπικρατήσει στὴν ἀντίληψιΝ μας, διαπιστώνουμε συχνά ἒκπληκτοι, πώς ἒχουμε πέσει θύματα βίας καὶ βιασμοῦ σὲ πολύ περισσότερες περιπτώσεις ἀπό αὐτές ποὺ με τὴν κοινή μας λογική ἀναγνωρίσαμε. [Βία= …………., χρήσις δυνάμεως πρὸς καταναγκασμόν, σπουδή, βιά ……. (Λεξικόν Δημητράκου, ἐκδόσεις Γιοβάνη, σελ. 304, Ἀθῆναι 1970) ] Συνέχεια
Σωστότερα δὲν γινόταν νὰ τὰ γράψῃ!
Δὲν μᾶς ἔφθαναν τὰ ἐγχώρια κουνούπια, τώρα πήξαμε καὶ στὰ ἀλλοδαπά.
Καὶ δὲν μᾶς ἔφθανε ποὺ μᾶς ῥουφοῦσαν τὸ αἷμα τὰ πάσῃς φύσεως ζωΰφια, τώρα ἔχουμε καὶ τὰ αἰγυπτιακά, τὰ ἀσιατικά, τὰ ἀφρικανικά…
Ἀπό τόν Βόρειο Πόλο πότε θά πλακώσουν μερικά κουνούπια, καί πάσῃς λογῆς ζωΰφια, πρό κειμένου νά πιοῦν κι αὐτά λίγο ἀπό τό αἷμα πού μᾶς ἔμεινε;
Γι΄αὐτό στήν Ἑλλάδα ὅλοι θέλουν νά γίνουν δημόσιοι ὑπάλληλοι, εἰδικοί σύμβουλοι ἤ πολιτικοί (κρατικοδίαιτοι κι αὐτοί).
Ἀπό τόν ἱδρῶτα καί τό αἷμα (στήν κυριολεξία) τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ τρῶνε αὐτοί καί τό σόι τους καί μάλιστα μέ 17 μασέλες. Μόνο πού ὁ ἐργοδότης, Ἑλληνικός λαός, εἶναι ὁ τό καλλίτερο ἀφεντικό τοῦ κόσμου. Πληρώνει τούς ὑπαλλήλους του (τούς ὑπηρέτες τοῦ συμφέροντός, (χά εἰς τήν νιοστήν), μόνο ἄν εἶναι ἀπό μεγάλο τζάκι καί θεωροῦν τήν Ἑλλάδα τσιφλίκι τοῦ πατέρα τους ἤ ἄν εἶναι διακεκριμένοι στήν κλοπή καί τήν ἀσυδοσία. Συνέχεια
Ἀπὸ ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ διαβάζω καὶ …ἀνατριχιάζω!!!!
Ο Κωνσταντίνος Αρβανιτόπουλος είναι Υπουργός Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων της Ελλάδας και καθηγητής Διεθνών Σχέσεων στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Γεννήθηκε στον Πειραιά το 1960 και αποφοίτησε από την Ιωνίδειο Πρότυπο Σχολή Πειραιά το 1977. Σπούδασε πολιτικές επιστήμες στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, απ’ όπου αποφοίτησε το 1982, και συνέχισε τις σπουδές του στην Αμερική (MA 1985 και PhD 1989, School of International Service του Πανεπιστημίου American).
