Τὴν περασμένη ἑβδομάδα συνέβῃ ἡ μεγαλειώδης συγκέντρωσις στὸ Σύνταγμα, τὴν ὁποίαν «ἠγνόησαν»τὰ ΜΜΕ γιὰ τοὺς γνωστούς τους λόγους.
Δὲν τὴν ἠγνόησε ὅμως οὔτε ἡ ἀστυνομία οὔτε τὸ παρακράτος οὔτε ἡ «κυβέρνησις».
Κατάφεραν νὰ κρατήσουν τὸν κόσμο μακρὰν τῆς πλατείας τοῦ (ἀλλοτινοῦ) Συντάγματος μὲ κύριον στόχο τὸν ἐκφοβισμό, τὴν ἄσκησι πιέσεως καὶ τὴν ἀλλοίωσι τῶν πραγματικῶν εἰκόνων.
Φυσικότατον! Ἀναμενόμενον! Συνέχεια
Ναί, πτωχύναμε.
Χάσαμε τὸ δικαίωμα στὴν ἄνεσι καὶ στὴν αὐτοδιαχείρισι. Διότι ἁπλῶς πτωχύναμε.
Χάσαμε τὴν δυνατότητα νὰ μεγαλώσουμε τὰ παιδιά μας μὲ ἀσφάλεια, διότι πτωχύναμε!
Χάσαμε τὴν διασκέδασι, τὴν χαρά, τὴν ἐλευθερία ποὺ μᾶς ἔδιδε ἡ οἰκονομικὴ ἀνεξαρτησία. Πτωχύναμε.
Κι ἐὰν ἀκόμη δὲν πεινάσαμε, δὲν ἔγινε τίποτα. Πεινᾶ ὁ διπλανός μας. Ὁ φίλος, ὁ γείτονας, ὁ παιδικὸς συμμαθητής.
Οἱ ἄστεγοι κατέκλυσαν κάθε ἐλεύθερη γωνιὰ τῆς πόλεως καὶ διώκονται ὡς κάτι ἀπεχθές.
Οἱ ἄνεργοι πληθαίνουν καὶ πληθαίνουν καὶ πληθαίνουν… Μία πόλις μέσα στὴν ἀνεργία…
Φόβος… Τρόμος… Σκότος! Συνέχεια
Τί;
Δὲν μὲ πιστεύεις! Τὸ ξέρω. Κώστα, Γιώργη, Μαρία, Νώντα, Τασία, Γιάννη…Δὲν μὲ πιστεύεις! Τὸ ξέρω! Ἀλλά τί ἔγινε; Τί θά ἂλλάξῃ;
Εἴμαστε ὅλοι ἐδῶ γιὰ ἕναν καὶ μόνον λόγο! Εἵμαστε ἐδῶ γιὰ νὰ ξαναφέρουμε τὸν Ἕλληνα στὴν ζωή! Εἴμαστε ἐδῶ γιὰ νὰ τὸ κάνουμε εἶτε συνειδητῶς εἶτε ὄχι! Καὶ θὰ τὸ κάνουμε! Συνέχεια
Ὅλος ὁ πλανήτης στέκεται δίπλα στὴν Ἑλλάδα μὲ κάθε δυνατὸν κι ἀδύνατον τρόπο.
Ὅλοι οἱ λαοὶ τῆς Γῆς στηρίζουν τὴν χώρα μας, σηκώνοντας τὴν σημαία μας καὶ τραγουδῶντας τὸν Ἐθνικό μας Ὕμνο! Συνέχεια
Χρόνια τώρα παλεύω μὲ τὰ φαντασματά μου…
Παιδούλα ἀκόμη, ὅταν ὅλοι ἔκαναν αὐτό, ἐγὼ ἔκανα τὸ ἄλλο…
Ὅταν ὅλοι ἐδιάλεγαν κοινὸν δρόμο, ἐγὼ ἐδιάλεγα τὸν δικό μου…
Ὅταν ὅλοι ταξείδευαν παρέα, ἐγὼ ταξείδευα μόνη μου… Συνέχεια
Ἔγραφα ἐχθὲς κάτι γιὰ τὸν ἐκλογικὸ νόμο καὶ τὰ καλόπαιδα τοῦ συστήματος.
Ἔγραφα καὶ γιὰ τὴν παραίτησιν Στασινοῦ, ποὺ τοὐλάχιστον ἔως πρὸ ὁλίγου, δὲν εἶχαν εὕρει ἀντικαταστάτη του.
Τέλος ἔγραφα καὶ γιὰ τὸ ἀσυμβίμαστον τοῦ νὰ ἔπεται ψήφισις νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον παραδίδει τὴν χώρα στὰ χέρια τῶν τοκοκλύφων ἐπισήμως, καὶ τῆς μὴ ὑπάρξεως 300 ψηφοφόρων. Αὐτὸ εἴπαμε, εἶναι ἀσυμβίμαστον! (Καὶ ἀσυνείδητον εἶναι, ἀλλὰ δὲν εἶναι τῆς παρούσης!!!)
