Ἔργον τοῦ Van Gogh. Χαοτικότατον!
Τρόμος τοῦ συστήματος γιὰ τὴν χαοτικὴ κατάστασι ποὺ ἐπέρχεται!
Τρόμος!
Ὁ ἐχθρός τους εἶναι τὸ μὴ ἐλεγχόμενον χάος καὶ πρὸς τοῦτο θὰ θυσιάσουν τὰ πάντα πρὸ κειμένου νὰ τὸ σταματήσουν ἢ νὰ τὸ κατευθύνουν!
Χρειάζονται τὸ χάος, ἀλλὰ τὸ χρειάζονται ἐλεγχόμενον, κατευθυνόμενον.
Δημιουργοῦν τέτοιες συνθῆκες, ποὺ οὐσιαστικῶς διαφαίνεται, ἀκόμη καὶ στοὺς πλέον Συνέχεια
Οἱ περισσότεροι γύρω μας πιστεύουν πὼς τὸ μεγαλύτερον πρόβλημα τῆς χώρας, καθῶς καὶ τοῦ πλανήτου, παραμένει ἡ συνεχὴς πτώχευσις τῶν πληθυσμῶν!
Αὐτὸ πονᾶ, αὐτὸ τσούζει κι αὐτὸ διακρίνουν!
Ὅμως εἶναι ἔτσι; Ἤ ὄχι;
Προσωπικῶς πιστεύω πὼς τὸ μεγαλύτερον πρόβλημα τῶν πληθυσμῶν δὲν εἶναι ἡ πείνα ἀλλὰ ὁ ἔλεγχος τῶν συνειδήσεων. Αὐτῶν, ποὺ ὅταν λειτουργοῦν ὀρθῶς, τότε οὔτε πείνα ὑπάρχει, οὔτε πόνος, οὔτε καὶ βία!
Κάθε δυστυχία πηγάζει ἀπὸ τὴν ἀνάγκη κάποιων νὰ ἀσκήσουν ἔλεγχο!
Ναί, ἂς ζήσουμε!
Μεγάλη ἡ ἔκτασις τῆς καταθλίψεως ποὺ βιώνουμε!
Θά χρεωκοπήσουμε; Δέν θά χρεωκοπήσουμε; Πότε; Μέ ποίον τρόπο;
Θά ἐπιστρέψουμε στήν δραχμή; Δέν θά ἐπιστρέψουμε; Κι ἐάν ναί, τότε πόσα κορμιά θά πέσουν; Θά εἶναι καί τά δικά μας κορμά μέσα στούς πεσόντες;
Θά βροῦμε δουλειά; Δέν θά βροῦμε; Κι ἐάν ὄχι πῶς θά ταΐσουμε τά παιδιά μας; Συνέχεια
Βασικὰ εἴδη διατροφῆς.
Ὄσπρια, ῥύζια, ζυμαρικά ἐπίσης.
Κάποιοι ξεκίνησαν μίαν πολὺ σοβαρὴ προσπάθεια πρὸ κειμένου νὰ φέρουν τὴν παραγωγὴ ἀπὸ τὸν παραγωγὸ ἀπ’ εὐθείας στὸν καταναλωτή.
Θὰ πονέσουν οἱ μεσάζοντες, ἀλλά τί νά κάνουμε;
Τόσα χρόνια αὐτοί δέν ἦταν πού πονοῦσαν ἐμᾶς πρό κειμένου νά περνοῦν κάθε ἡμέρα καί καλλίτερα;
Περπατᾶς στοὺς δρόμους καὶ συναντᾶς τὰ πιὸ ἀπίθανα γεγονότα.
Ἀνθρώπους κάθε ἡλικίας νὰ ψάχνουν στὰ σκουπίδια γιὰ λίγα μουχλιασμένα τρόφιμα.
Κάποιους ἄλλους, σκορπισμένους στὴν ἄσφαλτο καὶ στὶς γωνίες… Νέο-ἄστεγοι λέγονται!
Παιδιὰ ποὐθενά! Οὔτε στὶς πλατεῖες, οὔτε στὰ πάρκα, οὔτε στὶς παιδικὲς χαρές…
Τὰ αὐτοκίνητα μετακινῶνται μόνον γιὰ τὰ ἀπαραίτητα καὶ τὰ περισσότερα ἐξ αὐτῶν ἔχουν ἀράξει διὰ παντός.
Ἀφίσσες ποὺ μιλοῦν γιὰ ἀντίστασι, γιὰ ἐπανάστασι, γιὰ κατάῤῥιψι τῶν ὑπαρχόντων Συνέχεια
Σὲ εἶδα ἐχθὲς τὸ ἀπόγευμα στὴν παραλία. Ἤσουν μὲ τὴν ἀδελφή σου καὶ τὸν υἱό σου. Ἤθελα νὰ ἔλθω κοντὰ νὰ σᾶς χαιρετίσω, ἀλλὰ δὲν τὸ ἔκανα…
Δὲν ἦλθα γιατί μπορεῖ νὰ σὲ ἐξέβριζα ἄσκημα δημοσίως, καὶ δὲν τὸ ἤθελα.
Ἀκόμη:ἀντηχοῦν στ’ αὐτιά μου τὰ λόγια ποὺ εἶπες στὴν μάννα ΣΟΥ. Συνέχεια
