Γίνε κομμάτι τοῦ δρόμου…
Γίνε ὁ δρόμος…

Μὴν φοβηθῇς τὸ ἄγνωστον…
Μὴν τρομάξῃς ἀπὸ τὴν ὁρμή του..
Μὴν πισωγυρίσῃς ἀπὸ τὸ βάρος τῆς εὐθύνης… Συνέχεια →

Ἔ καί; Ὅλοι δέν τό παθαίνουν;
Τὸ ζήτημα δὲν εἶναι ἐὰν ἔχουμε ψευδο-ἐμμονές.
Τὸ ζήτημα εἶναι τὸ ἐὰν μποροῦμε νὰ τὶς ἐγκαταλείψουμε, ὅταν αὐτὲς καταῤῥίπτονται.
Κι εὐτυχῶς, ὅλο καὶ περισσότεροι εἶναι αὐτοὶ ποὺ πράγματι, ὅσο κι ἐὰν ξεβολεύονται, τὶς ἐγκαταλείπουν γιὰ νὰ μπορέσουν νὰ σπάσουν μερικὰ ἀπὸ τὰ δεσμά τους. Συνέχεια →

Πυρκαϊές… Νεκροί… Ἄστεγοι…
Καταστροφὲς δίχως ἀρχὴ καὶ τέλος…
Μαυρίλα καὶ σκοτεινιὰ παντοῦ… Συνέχεια →

Κάθε πρόβλημα, ὄσο δύσκολο, ἄλυτο ἢ ἀνυπέρβλητο κι ἐὰν φαντάζῃ στὰ μάτια μας, γιὰ νὰ ἐπιλυθῇ ἐπιβάλλεται νὰ ἀναλυθῇ μὲ τέτοιον τρόπο, ὥστὲ ἀκολουθῶντας τὰ ἀντίστροφα βήματα ποὺ τὸ ἐδημιούργησαν, νὰ γίνῃ κατανοητὸς ὁ μηχανισμός του καὶ νὰ ἀνευρεθῇ ἡ λύσις τους. Συνέχεια →

Εἰς πείσμα τῶν καιρῶν…
Εἰς πείσμα τῶν δολιοφθορέων…
Εἰς πείσμα κάθε σχεδιασμοῦ καὶ παρανοϊκῆς ὀνειρώξεως… Συνέχεια →

Σήμερα, ἐὰν διαβάζετε αὐτὸ τὸ κείμενον, σημαίνει πὼς ξεκίνησε ἡ πορεία μας, ἡ πολὺ δύσκολη, ἐπίπονος, αἱματηρή μας πορεία πρὸς τὸ Φῶς.
Ἕνα Φῶς ποὺ οὐδέποτε μάθαμε πὼς ὑπάρχει, ποὺ μᾶς τὸ ἀπέκρυπταν συστηματικὰ ἐδῶ καὶ αἰῶνες, ποὺ ὅταν κάποιες φορὲς τολμήσαμε νὰ τὸ ἀγγίξουμε, ὑπέστημεν μίαν ἀκόμη, ἀπὸ τὶς πολλές, γενοκτονία.
Ἀμέτρητες γενοκτονίες, κυρίως ἄγνωστες, διότι δὲν ἔπρεπε ἐμεῖς εἰδικῶς, νὰ πλησιάσουμε στὴν ἀλήθεια.
Διότι κάθε φορὰ ποὺ μαθαίναμε τὴν ἱστορία μας, μαθαίναμε καὶ τὸν ῥόλο μας, τὸν δρόμο μας, μὰ καὶ τὸν σκοπό μας.
Κι ὅταν κάποιος γνωρίζῃ τὸν σκοπό του, οὐδέποτε ἐπιτρέπει, σὲ ὅλες τὶς δυνάμεις, νὰ τὸν ἀποτρέψουν ἀπὸ αὐτόν. Συνέχεια →