…καὶ τὴν Ἐλευθερία μου…
Καὶ τὸ δικαίωμα τῆς αὐτοδιαχειρίσεώς μου…
Καὶ τὴν Πατρίδα μου…
Μὰ ὅλα αὐτὰ γιὰ νὰ τὰ ἀποκτήσω, ἐκτὸς ἀπὸ ἀγῶνες, ἀπαιτεῖται πρωτίστως νὰ εἶμαι ἐγὼ ἰκανὴ κι ἀξία καὶ πρόθυμη νὰ ἀλλάξω τὰ πάντα σὲ ἐμέναν. Νὰ ἀναλωθῶ, ὅσο χρειάζεται, πρὸ κειμένου νὰ ξαναμάθω τὰ πάντα ἀπὸ τὴν ἀρχή. Νὰ παραιτηθῶ ἀπὸ τὴν ἀνάγκη μου ἐλέγχου τῶν ἄλλων. Νὰ κατακτήσω τὸ δικαίωμα τῆς αὐτογνωσίας καὶ τὴν ὑποχρέωσιν τοῦ σεβασμοῦ/ἀλληλοσεβασμοῦ. Συνέχεια
Εἶναι ὑπέροχο να σᾶς κυττῶ ἀπὸ μακρυά. Καὶ χωρὶς ἐκείνη τὴν θλίψη γιὰ ὅσους δὲν ἔφταιξαν καὶ τὴν «πάτησαν».
Ἐγινε ἀνάμνησις ἡ εὐαισθησία μου γιὰ τὸν δειλὸ ποὺ ἔμαθε …τίποτα, ἐδῶ καὶ χρόνια…
…ἀλλὰ καὶ γιὰ τὸν …«κρίμα ποὺ εἶδε φῶς καὶ μπῆκε στὸ καρυδότσουφλο τῆς …ἀριστερᾶς λέμε τώρα» γιὰ νὰ σωθῇ…
Νὰ σωθῇ…
…κι ἂς στερέψῃ ἡ θάλασσα!!!
…κι ἂς καῇ τὸ σιτάρι!!!
…κι ἂς γίνῃ χαλίκι ἡ Πίνδος!!!
…κι ἂς δώσουμε τὰ χέρια μὲ αὐτοὺς ποὺ ἐψήφισαν γιὰ νὰ μὴν χάσουν τὸ μεροκάματο τῆς δουλικῆς βολῆς τους… Συνέχεια
Πιὸ ἀνθρώπινο…
Πιὸ λογικό…
Πιὸ ἔντιμο…
Πιὸ κοντινὸ στοὺς Νόμους τῆς Φύσεως…
Πιὸ δίκαιο…
Πιὸ δημιουργικό…
…διότι μόνον ὅταν δημιουργῇ κάποιος τὸ ὅραμα γερὰ μέσα του, δύναται ἀφ΄ ἑνὸς νὰ δεσμευθῇ ἀπέναντί του μά, ἀφ΄ ἑτέρου, νὰ ξέρῃ ποῦ θὰ τὸν ὁδηγήσουν τὰ βήματά του… Συνέχεια
…γιά ποιόν νά γράψω;
Ἕξι χρόνια πρίν, ὅταν ἐκεῖνο τὸ παιδάκι ἦταν ὀκτὼ ἐτῶν καὶ σήμερα ἔφηβη, ἔγραφα τοὺς προβληματισμούς μου καὶ τὶς σκέψεις μου…
Κατέθετα τὸν πόνο μου καὶ τὴν ἀγωνία μου γιὰ τὸ ποιοὶ ἀποτελοῦν τὴν φερομένη ὡς κοινωνία μας…
Ἐξέφραζα τὰ ἐρωτηματικά μου, θεωρητικῶς μᾶλλον περισσότερο, παρὰ κατέθετα τὶς ὅποιες ἀπαντήσεις μου… Συνέχεια
Ἡ πορεία μας, ὡς Ἕλληνες, ἐδῶ καὶ μερικὰ χρόνια (μὰ στὴν πραγματικότητα ἐδῶ καὶ …αἰῶνες!!!) εἶναι ἀπολύτως καθοδικὴ καὶ πτωτική.
Κι αὐτὸ ἐμεῖς, ὡς ἄτομα, [τεχνηέντως (ἀπὸ τοὺς κρατοῦντες) παραμένοντες ἀπαίδευτοι κι ἀνιστόρητοι], τὸ ἀποδίδουμε [μεταφράζουμε] σὲ ἀποτέλεσμα ἀπὸ τὰ …μνημόνια, ἀδυνατώντας νὰ συνειδητοποιήσουμε πὼς τὰ μνημόνια εἶναι ἁπλῶς ἡ κορύφωσις μίας παρακμιακῆς πορείας πρὸς τὸν (φαινομενικό) ὄλεθρο, ποὺ κρατᾶ ἐδῶ καὶ πολλά, πολλά, πολλὰ χρόνια.
Κι ἐπίσης, γιὰ τοὺς δικούς μας λόγους ὁ κάθε ἕνας, ἀδυνατοῦμε ἀκόμη καὶ τώρα νὰ συνειδητοποιήσουμε πὼς ὅλο αὐτὸ τὸ κακὸ ποὺ μᾶς συμβαίνει δὲν εἶναι σκέτο ἡ μεταπολίτευσις καὶ τὰ σαπρόφυτα, ποὺ κατέλαβαν θέσεις ἐξουσίας, ἀλλὰ κυρίως ἕνα συγκεκριμένο ἠθικό, νοητικὸ καὶ πνευματικὸ ἐπίπεδον, ποὺ μᾶς κατήντησε νὰ κυνηγᾶμε τὶς …οὐρές μας καὶ τὰ ψίχουλα ποὺ θὰ μᾶς πετάξουν αὐτοὶ ποὺ κρατοῦν τὶς ὅποιες θέσεις κλειδιά.
Συνέχεια
Ἕναν χρόνο πρίν…
Ἀκόμη ἰσχύει… Συνέχεια
