Κάθε ἡμέρα καὶ μία νέα ἀρχή.
Κάθε παιχνίδισμα τοῦ φωτὸς καὶ μία εὐκαιρία γιὰ χαρά.
Κάθε ψίθυρος τοῦ νεροῦ καὶ ἕνα νέο αἴνιγμα…
Κάθε στιγμή μας ἱερή…
Κάθε ἀνάσα μας πολύτιμη… Συνέχεια →

Κι ἐκεῖνες τὶς στιγμὲς εἶναι ποὺ κάποιος τὰ παρατᾶ…
Μὰ ἡ διαφορὰ τοῦ πρωταθλητοῦ ἀπὸ τὸν ἀθλητὴ εἶναι σὲ δύο σημεῖα:
1ον. στὸν λίγο περισσότερο χρόνο, ποὺ ἀφιερώνει ὁ πρωταθλητὴς στὴν προσπάθεια καὶ
2ον. στὴν πίστη του στὸ …ἀνέφικτο. Συνέχεια →

Τὰ πουλιὰ δὲν μποροῦν νὰ ξεφύγουν ἀπὸ τὰ ὅρια τοῦ οὐρανοῦ.
Κι ὁ ἄνθρωπος δὲν μπορεῖ νὰ ξεφύγῃ ἀπὸ τὰ ὅρια τῆς Γαίας.
Μὰ αὐτὸ εἶναι μία πληροφορία ποὺ θέλουμε νὰ μᾶς διαφεύγῃ, συχνά, πρὸ κειμένου νὰ …ἐλπίζουμε στὸ παράλογον. Συνέχεια →

Ἐπί τέλους πρέπει νά συνειδητοποιήσῳ πώς στήν φύσιν ἐπιβιώνει τό καλλίτερα προσαρμοσμένο εἶδος;

Καί τί ἀκριβῶς σημαίνει προσαρμογή;
Μήπως σημαίνει πώς μπορῶ νά ἀντιμετωπίζῳ τόν κάθε κίνδυνο, τήν κάθε ἀπειλή, τήν κάθε ἀβεβαιότητα μέ πυγμή καί σθένος; Μήπως σημαίνει πώς ἐάν δέν τό κάνῳ, θά βρεθῆ κάποιος ἱκανότερος γιά νά μέ παρακάμψῃ ἤ καί νά μέ ξεκάνῃ;
Μήπως σημαίνει πώς πάντα θά τρέχω πίσω ἀπό κάποιον ἄλλον γιά νά μέ ἐλεήσῃ; Συνέχεια →

Ἀπὸ ἐμᾶς…
Ξέρουμε πάντα μέσα μας τὸ ποῦ ὀφείλουμε νὰ πᾶμε, ἀπὸ ποιὸν δρόμο καὶ γιὰ ποιὸν λόγο.
Ἡ πορεία μας εἶναι μοναχική…
Θὰ ἐκτελεσθῆ οὔτως ἤ ἄλλως, εἶτε τὸ …θέλουμε εἶτε ὄχι.
Διότι τὰ βήματά μας εἶναι μία ἐπιλογὴ ἐπάνω ἀπὸ τὶς …δυνάμεις μας, ποὺ οὔτως ἤ ἄλλως, ἐὰν δὲν τὴν κάνουμε, θὰ …τελειώσουμε ταχύτερα. Συνέχεια →