Κι ἐκεῖνες τὶς στιγμὲς εἶναι ποὺ κάποιος τὰ παρατᾶ…
Μὰ ἡ διαφορὰ τοῦ πρωταθλητοῦ ἀπὸ τὸν ἀθλητὴ εἶναι σὲ δύο σημεῖα:
1ον. στὸν λίγο περισσότερο χρόνο, ποὺ ἀφιερώνει ὁ πρωταθλητὴς στὴν προσπάθεια καὶ
2ον. στὴν πίστη του στὸ …ἀνέφικτο. Συνέχεια →

Τὰ πουλιὰ δὲν μποροῦν νὰ ξεφύγουν ἀπὸ τὰ ὅρια τοῦ οὐρανοῦ.
Κι ὁ ἄνθρωπος δὲν μπορεῖ νὰ ξεφύγῃ ἀπὸ τὰ ὅρια τῆς Γαίας.
Μὰ αὐτὸ εἶναι μία πληροφορία ποὺ θέλουμε νὰ μᾶς διαφεύγῃ, συχνά, πρὸ κειμένου νὰ …ἐλπίζουμε στὸ παράλογον. Συνέχεια →

Ἐπί τέλους πρέπει νά συνειδητοποιήσῳ πώς στήν φύσιν ἐπιβιώνει τό καλλίτερα προσαρμοσμένο εἶδος;

Καί τί ἀκριβῶς σημαίνει προσαρμογή;
Μήπως σημαίνει πώς μπορῶ νά ἀντιμετωπίζῳ τόν κάθε κίνδυνο, τήν κάθε ἀπειλή, τήν κάθε ἀβεβαιότητα μέ πυγμή καί σθένος; Μήπως σημαίνει πώς ἐάν δέν τό κάνῳ, θά βρεθῆ κάποιος ἱκανότερος γιά νά μέ παρακάμψῃ ἤ καί νά μέ ξεκάνῃ;
Μήπως σημαίνει πώς πάντα θά τρέχω πίσω ἀπό κάποιον ἄλλον γιά νά μέ ἐλεήσῃ; Συνέχεια →

Ἀπὸ ἐμᾶς…
Ξέρουμε πάντα μέσα μας τὸ ποῦ ὀφείλουμε νὰ πᾶμε, ἀπὸ ποιὸν δρόμο καὶ γιὰ ποιὸν λόγο.
Ἡ πορεία μας εἶναι μοναχική…
Θὰ ἐκτελεσθῆ οὔτως ἤ ἄλλως, εἶτε τὸ …θέλουμε εἶτε ὄχι.
Διότι τὰ βήματά μας εἶναι μία ἐπιλογὴ ἐπάνω ἀπὸ τὶς …δυνάμεις μας, ποὺ οὔτως ἤ ἄλλως, ἐὰν δὲν τὴν κάνουμε, θὰ …τελειώσουμε ταχύτερα. Συνέχεια →

Ὀφείλουμε σιγὰ σιγὰ σιγὰ νὰ συνειδητοποιοῦμε πὼς γύρω μας δὲν ὑπάρχει ,κάτι ἱκανὸ νὰ στηρίξῃ σθεναρῶς τὴν κοινωνία μας. Ἀπο τὸ κράτος, ἔως τὶς ἁπλές, καθημερινές μας σχέσεις, ἡ ἀνταποδοτικότης ἔχει χάσει κάθε ἔννοια καὶ ὁ κάθε ἕνας ἀπὸ ἐμᾶς αἰσθάνεται ὅλο καὶ βαθύτερα …ἐπὶ ξύλου κρεμάμενος. Συνέχεια →