Ὅταν γνωρίζῃς τὸ πέρας τῆς διαδρομῆς…
Δὲν ὑπάρχει κάποια ἱκανὴ δύναμις γιὰ νὰ σοῦ ἀλλάξῃ τὴν πορεία.
Ὅσο σκοτάδι κι ἐὰν κρύψῃ τὸν δρόμο…
Ὅποια ὀμίχλη κι ἐὰν ἀλλοιώσῃ τὰ σημάδια…
Ὅποιες παραπλανητικὲς φωνὲς πασχίσουν νὰ σὲ πείσουν γιὰ τὰ …«ὀφέλη» τῆς «ἐναλλακτικῆς ὁδοῦ»… Συνέχεια →

Διότι τὰ παιδιὰ δὲν ἔχουν φόβους. Οὔτε ἀναστολὲς στὰ ὅσα πιστεύουν.
Δὲν ἔχουν σχηματίσει ἀκόμη τὰ πεποιθησιακά τους συστήματα καὶ δὲν ὑπάρχουν φραγμοὶ στὴν φαντασία τους.
Δὲν ἔχουν ἀκόμη βιώσει τὴν ἀποτυχία καὶ δὲν μποροῦν νὰ τὴν φανταστοῦν. Συνέχεια →

Τῆς λεηλασίας συμβαίνει στὸν τόπο.
Τῆς λεηλασίας συμβαίνει καὶ στὶς ζωές μας…
Τῆς λεηλασίας συμβαίνει καὶ στὰ μυαλά μας…
Μὰ δὲν βαριέστε… Ἔτσι ἦταν πάντα… Ποτὲ δὲν ἄλλαξε κάτι στὸν πλανήτη… Καὶ γιὰ νὰ ἀλλάξῃ πρέπει πολλοὶ νὰ συνειδητοποιήσουμε τὰ …αὐτονόητα, κι ὄχι λίγοι καὶ …«ἐκλεκτοί». Συνέχεια →

Ἕλληνες…
ἔχετε δύο Mόνον Ἐπιλογές…

Πρώτη Ἐπιλογή:
Νὰ ἀσχοληθεῖτε μὲ τοὺς κυβερνῆτες σας ποὺ δὲν σᾶς κυβερνοῦν ἐδῶ καὶ χρόνια, μὲ τίς τρομοκρατίες τους, μὲ τὰ ἀπροσάρμοστα κομματικὰ τσογλάνια ποὺ κάνουν ἀλλαξοκωλιὲς στὰ ὑπουργεῖα, μὲ τοὺς μισθοφόρους δημοσιο-γραφίσκους, μὲ τίς ἀπεργίες πείνας τύπου Μιχελογιαννάκη, μὲ τὰ ΜΑΤ νὰ πλακώνονται μὲ τοὺς δικούς τους, μὲ τὰ ὁράματα τῶν ὑποψηφίων ποὺ νομίζετε ὅτι εἶναι καὶ δικὰ σας καὶ βασικά, μὲ τὸ μῖσος μεταξύ σας σκοτώνοντας ὁ ἕνας τὸν ἄλλο!
Συνέχεια →

Ἡμέρες ποὺ εἶναι ἄς εὐχηθοῦμε.
Μὰ πρῶτα ἀπ΄ ὅλα στὸ μυαλό μας ἄς κρατοῦμε ζωντανὴ τὴν σκέψιν τῆς Ἐλευθερίας.
Αὐτὴ μᾶς κρατᾶ ζωντανοὺς καὶ μᾶς δίδει δυνάμεις.
Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀνάγκη μας, γιὰ αὐτὴν θὰ ἀγωνιστοῦμε, γιὰ αὐτὴν θὰ πεθάνουμε, ἐὰν ἀπαιτηθῇ. Συνέχεια →