Μπορῶ;
Ἀντέχω ἀκόμη νά εὕρω τήν χαρά; Νά τήν ζῶ; Νά τήν μοιράζομαι;; Ἤ ὄχι;
Εἶναι τόσο ὄμορφο τὸ θέαμα δύο ζώων ποὺ παίζουν… Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Θὰ νικήσουμε!
Πολύ …«σκοτάδι»;
Καί πότε δέν ὑπῆρχε;
Πότε ἀκριβῶς ὁ Ἄνθρωπος δέν ἔπρεπε νά παλέψῃ μέ τό σκοτάδι γιά νά βρῇ τόν δρόμο γιά τό φῶς;
Πότε τοῦ χαρίστηκε κάτι;
Ποτέ... Αὐτὸ εἶναι μία πραγματικότης.
Κι ὅλα αὐτὰ ποὺ βλέπουμε γύρω μας νὰ συμβαίνουν …εὔκολα, γιὰ κάποιους, ποὺ ἀρνοῦνται νὰ συνειδητοποιήσουν τὸν ῤόλο τους ἐπὶ τοῦ πλανήτου, δὲν εἶναι τίποτα περισσότερο ἀπὸ μία πλάνη. Μία μεγάλη πλάνη.
Καὶ μαζὺ μίαν Ὕβριν!!! Συνέχεια
Αἰσιοδοξία;
Γιατί;
Ἡ αἰσιοδοξία δηλώνει κάτι ποὺ νομίζω, δοκῶ. Δῆλα δὴ ἴσως νὰ γίνῃ, ἴσως ὅμως καὶ νὰ μὴ γίνῃ.
Ἡ αἰσιοδοξία βασίζεται στὴν δόξα, στὴν φήμη. Καὶ ἡ αἰσιοδοξία μπορεῖ πολὺ εὔκολα νὰ καταντήσῃ …βλακεία.
Τὶς περισσότερες περιπτώσεις καὶ …παγίδα. Συνέχεια
Μικρὲς ἀλλαγές…
Καθημερινῶς.
Ἄς ξεκινήσουμε μὲ τὸ νὰ τοποθετήσουμε τὰ ἔπιπλά μας σὲ ἄλλες θέσεις.
Ἄς ἐπιτρέψουμε στοὺς ἑαυτούς μας λίγες περισσότερες στιγμὲς στὸ φῶς…
Ἄς χαμογελάσουμε στὸν καθρέπτη μας, ἔτσι, γιατὶ τὸ ἀξίζουμε…
Ἄς ποῦμε καλημέρα στὸν στριφνὸ γείτονα…
Ἄς χαλαρώσουμε μὲ ἕναν περίπατο… Συνέχεια
Τὸ «μπροστάρικο δένδρο»…
…τὸ πετροβολοῦν, ἔλεγε μία φίλη κάποτε. Καὶ τὸ ἔλεγε πολὺ συχνά, γιὰ πολλὰ ζητήματα.
Κάθε φορὰ ποὺ ἐνεπλέκετο σὲ κάτι …«διαφορετικό» τὸ ἐπανελάμβανε.
Τὸ κάτι …«διαφορετικό» ὅμως εἶχε νὰ κάνῃ πάντα με θέματα ἠθικῆς (ξεχασμένης), ἀρετῆς (ξεσκισμένης) καὶ δικαίου (τυφλωμένου).
Δῆλα δὴ μὲ ζητήματα γιὰ τὰ ὁποῖα πάντα ἰσχύουν δύο μέτρα καὶ δύο σταθμά.
Συνήθως μάλιστα αὐτοὶ ποὺ ὑπομένουν τὰ δυσάρεστα αὐτῶν τῶν μέτρων καὶ τῶν σταθμῶν εἶναι οἱ μὴ ἔχοντες διλήμματα γιὰ τὸ τὶ εἶναι ἠθική, δίκαιον καὶ ἀρετή. Συνέχεια
Ἡ μοναξιὰ νὰ εἶναι ἐποικοδομητική…
Νὰ μὴν κλεινόμαστε φοβισμένοι στοὺς ἑαυτούς μας…
Νὰ ἀναζητοῦμε τοὺς ἑαυτούς μας…
Νὰ μὴν περιμένουμε ἀπὸ τοὺς ἄλλους νὰ μᾶς γνωρίσουν.
Νὰ «σκαλίζουμε» βαθειὰ μέσα μας γιὰ νὰ μᾶς γνωρίσουμε ἐμεῖς… Συνέχεια