Σχόλιο τῆς Φυλλίτσας γιὰ τὴν παραπάνω φωτογραφία ὁ τίτλος.
Ἐμέναν ὅμως κάτι μοῦ «ψιθύρισε» τὸ σχόλιον…
Ζωή; Τί σημαίνει ζωή; Ζοῦμε ἐμεῖς; Ἤ, γιὰ νὰ τὸ θέσω καλλίτερα, ζήσαμε κάποτε ἐμεῖς; Ἔχουμε πιθανότητες νά ζήσουμε; Πῶς; Πότε; Ὑπό ποῖα πρίσματα;
Ζωὴ οὐδέποτε ζήσαμε, ὅσο παραμένουμε μέσα σὲ ἐτοῦτα τὰ σώματα.
Βίο ναί. Ζωὴ ὄχι. Κάποιες στιγμές, τόσες δά, ἀλλὰ στιγμές… Ἀνίκανες νὰ χαρακτηρίσουν τὸ σύνολον.
Βαρειὰ τὰ φορτία. Κόπος.. Πόνος… Καὶ κάπου κάπου μία στάλα ἡδονῆς… Σταλίτσα…
Ο εχθρός είναι τόσο δυνατός, όσο εσύ τον φαντάζεσαι. Κοιτάζοντάς τον στα μάτια, δεν σε απασχολεί το μέγεθός του, τα μάτια είναι το μόνο σημείο που χρειάζεσαι … η υπόλοιπη επιφάνεια που κατέχει στον Χώρο, σου είναι απλά αδιάφορη.
Όσο μικρός ή όσο μεγάλος και αν είναι …
όταν κυριαρχήσεις στο βλέμμα του …
Συνέχεια
Μὴ παύσουν…
Εἶναι εὔκολο νὰ κάνουμε τὰ παιδιά μας πιστά μας ἀντίγραφα.
Εἶναι δύσκολο νὰ κάνουμε τὰ παιδιά μας Ἐλευθέρους Ἀνθρώπους.
Εἶναι εὔκολο νὰ ἀναπαράγουμε ὅλα αὐτὰ ποὺ μάθαμε, κι ἄς γνωρίζουμε πὼς εἶναι ὅλα λάθος.
Εἶναι δύσκολο νὰ σταματήσουμε τὴν ἀναπαραγωγὴ καὶ τὴν μίμησι καὶ νὰ στήσουμε νέες βάσεις, νέες ἀρχές, νέα ὄνειρα.
Εἶναι εὔκολο νὰ σκύβουμε ὅλο καὶ περισσότερο ἀποδεχόμενοι τὴν μαύρη μας Μοίρα.
Εἶναι δύσκολο νὰ ἀποφασίσουμε πὼς τὰ πάντα εἶναι διαφορετικά. Πὼς αὐτὸ ποὺ βλέπουμε εἶναι αὐτὸ ποὺ Συνέχεια
Κι ἐκεῖ ποὺ ἐπάσκιζα νὰ κοιμηθῶ, ἔρχονταν οἱ σκέψεις καὶ μοῦ γέμιζαν τὸ μυαλὸ εἰκόνες…
Εἶχα πάλι καταπιασθεῖ μὲ ἐκεῖνον τὸν Βῶκο καὶ τὰ ἐγκλήματά του μὲ τὸν ἐμπρησμὸ τοῦ στόλου μας.
Ἤμουν ἐξοργισμένη μὲ τὶς μεθοδεύσεις, μὲ τὶς προδοσίες, μὲ τὶς ἐξαγορὲς συνειδήσεων…
Ἔκλεισα τὰ μάτια καὶ στριφογύριζα. Ἀδύνατον. Δὲν ἐρχόταν ὁ ὕπνος.
Ἀκόμη μία νύκτα μὲ ἐνοχές… Μὲ τύψεις…
Κι ἐξ αἴφνης, ἔτσι, δίχως νὰ μὲ εἰδοποιήσῃ, βγαίνει ἐμπρός μου ὁ Νικήτας, ὁ Τουρκοφάγος.
Μέσα στὰ αἵματα τὸ πρόσωπό του καὶ τὰ ῥοῦχα του…
Συνέχεια
Κι ἐσὺ λαὲ βασανισμένε…
Κάνε τὶς διακοπές σου κι αὐτὸ τὸ καλοκαίρι… μὲ τὰ λεφτὰ τοῦ μπαμπᾶ πάντα.
Διότι χρήματα δικά σου, στὴν χώρα ποὺ λέγεται Ἑλλάς, δὲν πρόκειται νὰ βγάλῃς γιὰ νὰ κάνῃς διακοπές.
Καλὴ Μύκονο βρέ… Συνέχεια
Ἡ κάθε ἡμέρα εἶναι μία νέα εὐκαιρία γιὰ νὰ ξαναπιάσουμε τὴν ζωή μας ἀπὸ τὴν ἀρχή.
Νὰ μπορέσουμε νὰ δοῦμε μὲ νέα ματιὰ ὅλα αὐτὰ ποὺ ἐπέρασαν ἀλλὰ ἰδίως αὐτὰ ποὺ ἔρχονται…
Ἡ κάθε μας ἡμέρα πρέπει νὰ εἶναι μία νέα ἀρχή.
Μία ἄλλη γεύσις.
Μία ἀκόμη προσπάθεια γιὰ νὰ ἀνεβοῦμε ὑψηλότερα…
Συνέχεια
