61 εκατομμύρια ο ιταλικός πληθυσμός και τα χρέη προς την εφορία και την τοπική αυτοδιοίκηση είναι μόνο 20 δισεκατομμύρια. 10 εκατομμύρια ο ελληνικός πληθυσμός και τα χρέη μόνο προς την εφορία ανέρχονται σε 67 δισεκατομμύρια. Σε ό,τι αφορά την παραγωγική δυνατότητα των δύο οικονομιών, ούτε σύγκριση δεν μπορεί να γίνει. Πότε λοιπόν θα εξοφληθούν αυτά τα χρέη στην Ελλάδα; Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: καπιταλιστικὸς κομμουνισμός
Ὁ Ἕλλην ἀντιδρᾶ στὸ σταλινικὸ καθεστὼς ὅπως ἀντέδρασαν καὶ οἱ λαοὶ τῆς ΕΣΣΔ.
27/6/11
Τρία χρόνια μετά… Συνέχεια
Συλλογικά…
Ῥέ παιδιά τί γίνεται;
Ὁ Θεοχάρης, λένε οἱ «λογικοί», ἐφάρμοζε ἁπλᾶ τοὺς νόμους, ὡς ἐκ τούτου, λίγη εὐθύνη ἔχει.
Τελικὰ ὁ ὅρος «ἀτομικὴ εὐθύνη» ἔχει χαθεῖ ὁλοσχερῶς σὲ αὐτὴ τὴν ὑπέροχη σοβιετικὴ χώρα.
Ἔχουμε περάσει ἀνεπιστρεπτὶ στὴν κομμουνιστικῆς ἐμπνεύσεως συλλογικὴ εὐθύνη, σὲ κάθε ἔκφανση τῆς ζωῆς μας. Συνέχεια
Γιατί προωθῶνται «ἐθνικιστικά» κόμματα;
«Εἶμαι μπουρδελοαράπης… Ἔτσι αὐτοπροσδιορίζομαι…»
Ἔτσι λέει τὸ παλληκάρι, ὁ Ἀλγερινός, ποὺ ζεῖ στὴν Γαλλία καὶ ψηφίζει …Λεπέν!!!
Ναί, Λεπέν.
Μά εἶναι δυνατόν, θὰ μοῦ πεῖτε; Μετανάστης καί ἀκροχουντοναζιστικοεθνικιστικοφασιστικό κόμμα; Κολλοῦν;
(Σιγὰ μὴν εἶναι ἡ Λεπὲν κάτι τέτοιο.) Συνέχεια
Τὸ πραγματικὸ κόστος τῆς διασώσεώς μας.
Ἂν μελετήσετε τὸν πίνακα τῆς eurostat, μέσῳ τῆς παρακάτω σελίδας, θὰ δεῖτε ὅτι κάτι παράξενο συμβαίνει…
Μετὰ ἀπὸ τέσσερα χρόνια ἀνελέητης φορολογικῆς ἐπιδρομῆς,δημοσιονομικῆς ἐξυγίανσης, ἀποπληθωρισμό, κουρέματα ὁμολόγων τοῦ δημοσίου, κυβερνήσεις μνημονιακῶν gap-Παπαδήμου-Πικραμένου-βενιζελο-σαμαρᾶ, τὸ ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΡΕΟΣ αὐξήθηκε κατὰ 50 δὶς εὑρῶ ἀπὸ τὸ 2009!!
Αὐτὸ εἶναι τὸ πραγματικὸ κόστος διασώσεως…
Καὶ τὸ κόστος αὐτὸ συνεχίζει νὰ ἀνεβαίνῃ…. Συνέχεια
Καπιταλισμὸς καὶ κομμουνισμός. Οἱ δύο ὄψεις τοῦ ἰδίου νομίσματος.
Ο καπιταλισμός και ο κομμουνισμός είναι δυο οικονομικές θεωρίες.
Και οι θεωρίες ΔΕΝ αποδεικνύονται όπως τα Θεωρήματα, ούτε είναι κοινώς αποδεκτές από όλους όπως τα Αξιώματα.
Γι’ αυτό μέχρι και σήμερα γράφονται χιλιάδες βιβλία που αναλαμβάνουν να ερμηνεύσουν, να διορθώσουν, να προσαρμόσουν αυτές τις θεωρίες, ώστε να συνεχίσουν να είναι αποδεκτές αξιωματικά, παρόλο που ουδεμία σχέση έχουν με αυτό που τελικά συμβαίνει όπου εφαρμόζονται.
Θεωρίες που αναπτύχθηκαν από την ελίτ, χρηματοδοτήθηκε η διάδοσή τους από την ελίτ με μοναδικό σκοπό να γίνουν αποδεκτές από τα θύματα της ελίτ.
Βαθειά αντιδημοκρατικά και φανατικά ολιγαρχικά καθεστώτα εφήρμοσαν και τις δύο θεωρίες οι οποίες φυσικά εξασφάλιζαν τη μεταφορά πλούτου κι εξουσίας από τους φτωχούς προς την ελίτ και ποτέ το αντίστροφο. Συνέχεια