Ἀπολείπειν ὁ Θεὸς Ἀντώνιον

Σὰν ἔξαφνα, ὥρα μεσάνυκτ’, ἀκουσθῆ
ἀόρατος θίασος νὰ περνᾷ
μὲ μουσικὲς ἐξαίσιες, μὲ φωνές –
τὴν τύχη σου ποὺ ἐνδίδει πιά, τὰ ἔργα σου
ποὺ ἀπέτυχαν, τὰ σχέδια τῆς ζωῆς σου
ποὺ βγῆκαν ὅλα πλάνες, μὴ ἀνωφέλετα θρηνήσῃς.
Σὰν ἕτοιμος ἀπὸ καιρό, σὰν θαῤῤαλέος, Συνέχεια →

Ὕμνος πρὸς τὸν Φίλον μου

Ὦ εὔμορφα ἐσεῖς τῆς Κρήτης

 ἄγρια βουνά,

τοῦ ἡελίου ἐσεῖς ἐμπρὸς

ὁλόρθα ἀκρογιάλια

κι ἀνέμοι ἐσεῖς τῶν γαλανῶν πελάγων της

κι ἐσὺ αὐδὴ Ἑλληνική,

μαζύ του τραγουδεῖστε.

Κρήτη παλληκαρομάνα ἐσύ Συνέχεια →

Πλανημένη μορφή…

 

Ἀπαγορεύεται ἡ λήψις τμημάτων αὐτοῦ ἢ τοῦ συνόλου του, γιὰ ὁποιανδήποτε χρῆσιν ἢ ἐκμετάλλευσιν, χωρὶς τὴν ἄδεια τοῦ κυρίου Πετροπούλου.

Συνέχεια →

Ἦλθαν κι ἔφυγαν…

Ἀπαγορεύεται ἡ λήψις τμημάτων αὐτοῦ ἢ τοῦ συνόλου του, γιὰ ὁποιανδήποτε χρῆσιν ἢ ἐκμετάλλευσιν, χωρὶς τὴν ἄδεια τοῦ κυρίου Πετροπούλου.

Συνέχεια →

«Μνήσθητι κύριε…»

Τὸ χειρόγραφον τοῦ Ἀγγέλου Σικελιανοῦ.

Μνήσθητι Κύριε: Για τὴν ὥρα που ἡ λεπίδα τοῦ φονιᾶ ἄστραψε

κι΄ ὅλος ὁ θεὸς τῆς Τραγωδίας ἐφάνη.

Μνήσθητι Κύριε: για τὴν ὥρα που ἄξαφνα, κι οἱ ἐννιὰ ἀδελφὲς ἐσκύψαν Συνέχεια →

Τὸ εἶδος τῶν σημερινῶν «ἐθνοπατέρων».

«Ἡ ἀργία ἐγέννησε τὴν πενίαν.
Ἡ πενία ἔτεκεν την πεῖναν.
Ἡ πεῖνα παρήγαγε τὴν ὄρεξιν.
Ἡ ὄρεξις ἐγέννησε τὴν αὐθαιρεσίαν. Συνέχεια →