Σήμερα θὰ μᾶς γράψει ὁ φίλος μου ὁ Δημήτρης Νικητάκης ἕνα κείμενον γιὰ τὸν Ἐλευθέριον Βενιζέλον.
Τὸν ἔχει μελετήσει σὲ βάθος, πολλὰ χρόνια τώρα…
Ὅλα αὐτὰ ποὺ γράφει εἶναι πέρα γιὰ πέρα ἀληθή…
Θὰ σᾶς συμβούλευα, ὅλους ἐσᾶς ποὺ θὰ ἔχετε ἀντιρρήσεις, νὰ ἐρευνήσετε τὶς πηγές του.
Εἶναι πολὺ μαρτυριᾶρες!
Τὸ παρακάτω κείμενον, ποὺ θὰ σᾶς παρουσιάσω, ὑπογράφεται ἀπὸ τὴν Ἐρινύα.
Δὲν τὴν γνώριζα καὶ εἰλικρινῶς, χάρηκα πάρα πολὺ γιὰ τὶς σκέψεις της.
Δὲν καταπιάνεται μόνον μὲ τὸ πρόσφατον ἔκτρωμα τῆς κοινοπραξίας ΜΠΙΡΛΝΤΜΠΕΡΓΚ-ΕΛΙΑΜΕΠ, ἀλλὰ μὲ τὶς γενικότερες ἀρχὲς τοῦ κακοῦ, ποὺ λέγεται γραμματικὴ Τριανταφυλλίδου.
Μϊα γραμματικὴ ποὺ πέταξε ἐκτὸς τὶς Δοτικές, τὰ τριτόκλιτα καθῶς ἐπίσης πέρασε στὸν γραπτὸν λόγο τὸ πρῶτο μεγάλον Συνέχεια
Συνέχεια 
Λέτε να συμβαίνει;; Κι αν ναι,γιατί δεν μου προκαλεί καμμία εντύπωση;
Εἶναι πολὺ σημαντικὸ, αὐτές τίς κρίσιμες ὧρες, νὰ ῥίξουμε μιὰ ματιὰ στὴν Βίβλο τῶν Ἑλλήνων, δηλαδὴ στὰ ΟΜΗΡΙΚΑ ΕΠΗ καὶ νὰ διδαχθοῦμε, ἔστω καὶ τὴν τελευταία στιγμή, ἀπὸ τὸ πνεῦμα τοῦ Ὀδυσσέως.
ΔΗΛΑΔΗ: Νὰ κρατήσουμε τὴν ψυχραιμία μας, νὰ ἐλέγξουμε τὴν παρόρμηση νὰ ἔχουμε τίς αἰσθήσεις μας καὶ τίς κεραίες μᾶς ΑΝΟΙΧΤΕΣ καὶ νὰ μὴ παρασυρθοῦμε ἀπὸ τὴν ὀργὴ καὶ τὸ μένος ποὺ μᾶς διακατέχει, ὥστε νὰ γίνουμε βοῤῥᾶ, στοὺς συγχρόνους «μνηστῆρες». Συνέχεια
