Ἐκτός ἀπό τόν ἄχρηστο πού μᾶς «κυβερνᾶ», – ἀλήθεια πού ἐξαφανίστηκε; – ὑπάρχουν καί οἱ ὑποτακτικοί του, πού κάνουν καλά τήν δουλειά γιά τήν ὁποίαν τούς προώρισε (νά στηρίζουν τήν κυβέρνησι τῆς συμφορᾶς). Μιλῶ γιά τούς ὑπουργούς, ὑφυπουργούς καί βουλευτές τούς κυβερνῶντος κόμματος.
Ἕνας ἀπό αὐτούς εἶναι καί ὁ βαρέων βαρῶν, β΄ ἀντιπρόεδρος Θ. Πάγκαλος. Ὁ «μαζί τά φάγαμε», ὅπως τόν ξέρουμε ὅλοι. Ὑποθέτω ὅτι, ἄν καθόμουν στό ἴδιο τραπέζι μ΄ αὐτόν δέν θά προλάβαινα μπουκιά νά «σταυρώσω». Δέν θά τό ἤθελα ἄλλωστε. «Δεῖξε μου τόν φίλο σου νά σοῦ ‘πῶ ποιός εἶσαι». Τόν συνδαιτυμόνα στήν προκειμένη περίπτωσι.
Προχθές σέ συνέντευξι πού ἔδωσε σέ Συνέχεια
Ἐμεῖς πληρώνουμε, ἐμεῖς ἔχουμε τὰ κουδουνισμένα στὴν διαχείρισι, ἐμεῖς εἴμαστε τὰ θύματα αὐτῆς τῆς ἱστορίας, ἐμεῖς πρέπει νὰ βγάλουμε τὸ φίδι ἀπὸ τὴν τρύπα, ἐμεῖς νὰ ἀναζητήσουμε τὰ «πῶς καὶ τὰ γιατί», ἐμεῖς νὰ ἐξετάσουμε, νὰ ἐρευνήσουμε, νὰ τιμωρήσουμε, νὰ ἀποφασίσουμε ἐὰν θὰ πληρώσουμε, πόσα καὶ σὲ ποιούς…
Σοφόν, ἀλλά τό «παπαγαλάκι» ἔγινε λίγο μετά ὑπουργός…