Ὅταν πρωτοδιάβασα κάποιες πληροφορίες γιὰ τὸ HAARP ἀνησύχησα.
Βλέπετε, ὁ πλανήτης μας εἶναι ἀπὸ μόνος του ἔτσι δομημομένος, ποὺ ἀκόμη καὶ τὶς καταστροφικὲς καταιγίδες ἤ τοὺς φονικοὺς σεισμούς, ἤ ἀκόμη καὶ τὶς μεγάλες φυσικὲς καταστροφές, τὶς «κατανέμει» μὲ «δίκαιον» τρόπο, πρὸ κειμένου νὰ μὴν πάσχῃ μόνον μία πλευρὰ τοῦ πλανήτου. Ἄλλως τέ, ἀκόμη κι ἐὰν δὲν τὸ συνειδητοποιοῦμε αὐτό, ἡ ὅποια γήινος δραστηριότης εἶναι Ἀνάγκη νὰ μᾶς συμβῇ, ὄχι ἀποτέλεσμα τυχαίων γεγονότων καὶ συμπτώσεων.
Τὰ προβλήματα ξεκινοῦν, καὶ οὐδεὶς γνωρίζει τὸ ποῦ θὰ παύσουν, ἐὰν φυσικὰ παύσουν, ἀπὸ τὸν παράγοντα τῆς ἀνθρωπίνου ἐπεμβάσεως. Ὅταν γιὰ παράδειγμα κάποιοι ἠλίθιοι κι ἀνεγκέφαλοι σχεδιάζουν νὰ προσθέσουν στὴν Σελήνη δορυφόρο, τὴν στιγμὴ ποὺ ἤδη σὰν οὐράνιο σῶμα εἶναι ὑπερβολικὰ μεγάλο γιὰ τὸν πλανήτη μας, αὐτὸ καταδεικνύει τὸ πόσο ἐπικίνδυνοι μποροῦν νὰ γίνουν οἱ ἀνθρώπινοι χειρισμοί. Μποροῦν δῆλα δὴ νὰ ἐπιφέρουν μίαν μόνιμο καταστροφή, μὴ θεραπεύσιμο, μὲ ἀποτέλεσμα φυσικὰ νὰ μὴν ἐπιβιώσουν οὔτε οἱ ἴδιοι ἀπὸ κάτι τέτοιο. Ῥωσσικὴ ῥουλέτα παίζουν, κι ἄς ἀδυνατοῦν νὰ τὸ συνειδητοποιήσουν.
Λυπᾶμαι πολύ, ἀλλὰ τελικῶς ἡ Συρία πέφτει στὰ χέρια τῶν ΝΑΤΟϊκῶν.