Θολοῦρες ἐγκληματικές…

Κάθισα κι ἐγώ, πρὸ μερικῶν ἡμερῶν, σὲ ἕνα παγκάκι γιὰ νὰ διαβάσω μὲ τὴν ἡσυχία μου.
Βγαίνοντας ἀπὸ τὸ σπίτι μου καὶ περπατῶντας πρὸς αὐτὸν τὸν «μικρὸ παράδεισό» μου, ἔνοιωθα πὼς κάτι γύρω μου μὲ ἐνοχλοῦσα, ἀλλὰ ἀδυνατοῦσα νὰ τὸ προσδιορίσω. Μὰ ὅταν πιὰ ἔκατσα κάτω ἀπὸ τὰ πεῦκα γιὰ νὰ χαλαρώσω, ἡ αἴσθησις τῆς δυσφορίας μου, ποὺ διαρκῶς μεγάλωνε, μοῦ προκαλοῦσε αἴσθημα ἀσφυξίας… Ἔνοιωθα σὰν νὰ πνίγομαι… Κάτι μὲ ἐνοχλοῦσε πολύ, πάρα πάρα πολύ…

Κυττῶντας γύρω μου προσεκτικά, ἕναν χῶρο ποὺ γνωρίζω ἀπὸ παιδί, ἀδυνατοῦσα νὰ διακρίνω κάτι διαφορετικό. Μόνον μία ἀνεπαίσθητος αἴσθησις θολούρας μὲ ἐνοχλοῦσε. Μία θολούρα ποὺ ἂν καὶ δὲν μοῦ ἔκρυβε τὸν Ἥλιο, ἐν τούτοις περιῴριζε τὴν ἐπίδρασίν του ἐπάνω μου. Ἔστρεψα τὰ μάτια μου στὸν οὐρανὸ γιὰ νὰ ἀντικρύσω τὸ ἐνοχλητικότατον θέαμα δύο ἀεροπλάνων ποὺ πετοῦσαν ἀφήνοντας πίσω τους τὰ  ἀναγκαία «ἴχνη» ποὺ γεννοῦν τὰ γνωστά μας πλέον «πλέγματα»…

Συνέχεια

Χάος, ὄχι Νίκη…

Χάος, ὄχι Νίκη...Ὁ Peter Koenig, οἰκονομολόγος καὶ γεωπολιτικὸς ἀναλυτής, τέως στέλεχος τῆς World Bank, εἶναι ἀπὸ τοὺς θεωρητικοὺς τοῦ Χάους, ἕνα ἠθελημένο χάος ποὺ ἐξυπηρετεῖ τὴν depopulation agenda καὶ γιὰ τὴν ἐπίτευξή του, ἐκτὸς ἀπὸ τὶς συῤῥάξεις σὲ διάφορα σημεία τῆς ὑφηλίου, κάθε μία ἀπὸ τὶς ὁποῖες εἶναι ἕνας μικρὸς παγκόσμιος πόλεμος, χρησιμοποιοῦνται:

  1.  τὰ μολυσμένα ἐμβόλια μὲ τὶς προγραμματισμένες ἀσθένειες,
  2. τὰ «πειραγμένα» τρόφιμα τῆς Monsanto καὶ προσεχῶς τῆς κοινοπραξίας Monsanto – Bayer zyklon B, ποὺ μετὰ τὸ ἐπιτυχημένο deforestation μὲ τὸν agent orange, ἀνέλαβε καὶ τὴν depopulat Συνέχεια

«Στὴν Κροατία ἐφέτος ἔβρεξε δύο φορές!!!…»

«Τὴν μία ἡ βροχὴ κράτησε τριάντα ἡμέρες καὶ τὴν ἄλλην σαράντα πέντε…!!!»

Εἶπε φίλος Κροάτης, ποὺ ἐπέστρεψε μόλις πρὸ ὁλίγων ἡμερῶν εἰς τὸ Ἑλλαδοκαφριστάν…
Λίγες ἡμέρες πρὶν διάβαζα αὐτό: Συνέχεια

Ἥλιος, βροχὴ καὶ χιόνι κατὰ παραγγελίαν!

Ήλιος, βροχή στην έρημο και χιόνι κατά παραγγελία.

Συμβαίνει ήδη… Συνέχεια

Γιά ποιούς λόγους μᾶς ψεκάζουν;

Κατ΄ ἀρχάς, μᾶς ψεκάζουν;
Διότι ἀπὸ ἐκεῖ πρέπει νὰ ξεκινήσουμε.
Εἶναι πολλοὶ αὐτοὶ ποὺ ἀρνοῦνται ἀκόμη καὶ τὴν ὕπαρξι τῶν ψεκασμῶν. Ἄρα ξεκινοῦμε ἀπὸ ἐκεῖ.
Μᾶς ψεκάζουν ἤ ὄχι; Συνέχεια

Τί ἔγινε; Δέν μᾶς προτιμοῦν οἱ ἡλιακές καταιγίδες τελικῶς;

Ἐξ ὅσων ἀντιλαμβάνομαι μᾶλλον ἄλλαξαν γνώμη…
Προσωρινῶς ἔστειλαν ἀντιπροσώπους τους, κάτι γηΐνους, μήπως καὶ αἰσθανθοῦμε μοναξιές…
Πάντως συντόμως τὸ βλέπω…
Ὁ Ἥλιος ἴσως νὰ μὴν πέσῃ στὰ κεφάλια μας… Οὔτε ἴσως κι ὁ οὐρανός…
Ἀλλὰ ὅ,τι κάτι θὰ πέσῃ, θὰ πέσῃ…
Συνέχεια