Ψεύδη κι ἀλήθειες γιὰ τὰ «κίτρινα γιλέκα»

Οἱ ψεύτικες εἰδήσεις δὲν θὰ σοὺ ποῦν… πῶς ὅλη αὐτὴ ἡ μαζεμένη ὀργὴ καὶ ἀγανάκτισις, εἶναι γιὰ τὸ «θηρίο» τῆς παγκοσμιοποιήσεως.
Θὰ σοὺ ποῦν πὼς πρόκειται, γιὰ τὶς τιμὲς στὰ καύσιμα. Συνέχεια





Οἱ ἀρχιτέκτονες τῆς Παγκοσμιοποιήσεως (α)

Οἱ Ἀρχιτέκτονες τῆς Παγκοσμιοποιήσεως

Πρόλογος

Ἡ Ἑλλὰς μαστίζεται ἀπὸ κρίση ἐθνικῆς καὶ πολιτειακῆς ταὐτότητος καὶ φαίνεται ὅτι ἐμεῖς, οἱ Ἐλληνες, βαδίζουμε χαριεντιζόμενοι καὶ ἐθελουσίως σὲ μία κατάσταση πραγμάτων ποὺ εἶναι πολὺ ξένη γιὰ τὴν μετριότητά μας νὰ ἀναγνωρίσουμε, πόσο μᾶλλον νὰ τὴν ἀντιμετωπίσουμε. Βαδίζουμε κατὰ κρημνῶν καὶ δὲν διαθέτουμε τὴν ἀπαιτουμένη ἐκπαίδευση νὰ ἀνασχέσουμε τὴν πορεῖα πρὸς τὴν καταστροφή. Εἴμαστε κατόπιν προγενεστέρου σχεδιασμοῦ, ἀπὸ τὸ 1955 περίπου καὶ ἐν ἀγνοίᾳ μας,  μέλη τῆς εὐθραύστου Εὐρωπαϊκῆς  Κοινότητος, ἡ ὁποία συντηρεῖται ὄχι μέσῳ ἀληθειῶν ἀλλὰ διὰ στρουθοκαμηλισμῶν καὶ συγκλονίζεται καθημερινῶς ἐξ αἰτίας τοῦ ἐπιβούυλου καὶ ἀνηθίκου σχεδιασμοῦ της. Προϊόντος τοῦ χρόνου καὶ μετὰ τὴν ἀναγέννηση οἱ γνώσεις τῶν ἀνθρώπων αὐξάνονται σχεδὸν κατὰ γεωμετρικὴ πρόοδο καὶ ἡ ἀντιληπτότης ἀκολουθεῖ μὲ ἀργοτέρους ῥυθμοὺς τὴν πρόοδο τῶν γνώσεων. Παλαιότερα τὰ συγγράματα καὶ ἡ πληροφόρησις ἦσαν δυσεύρετα, ἀλλὰ σήμερα ἔχουμε περάση ἀκόμη καὶ τὸ στάδιο τῆς ἀτελείιώτου βιβλιογραφίας, ἀφοῦ οἱ ἐκδόσεις τους ἔχουν ἀρχίση νὰ φθίνουν καὶ νὰ ἀντικαθίστανται μὲ πολλαπλάσια αὐτῶν, σὲ ἠλεκτρονικὴ μορφή, μὲ ἀποτέλεμα νὰ χωρᾷ μία τεραστία βιβλιοθήκη σὲ μία μικρὴ φορητὴ συσκευή. Συνέχεια





Δίκαιον αἵματος καὶ Δίκαιον ἐδάφους

Ὅλοι οἱ «διεθνιστές», ὅταν εἶναι νὰ κληρονομήσουν περιουσία ἀπὸ τοὺς γονεῖς τους, βασίζονται στὸ λεγόμενο «Δίκαιον τοῦ Αἵματος» (Jus sanguinis, Right of Blood)… Συνέχεια





Παγκόσμια κυβέρνησις μὲ κοινοπραξία «ἐθνικῶν κυβερνήσεων»

Μην με πιέζετε, αρνούμαι να σχολιάσω έτι περαιτέρω….
Μπονζούρια, από το μαρτυρικό Στρασβούργο

Σήμερα στην έδρα του ΟΗΕ ο λαοπρόβλητος αριστερός ηγέτης «τάχθηκε υπέρ ενός παγκοσμίου και ευρωπαϊκού οικονομικού και χρηματοπιστωτικού συστήματος, που θα ευνοεί την ανάπτυξη και υπογράμμισε την ανάγκη η ελληνική κρίση να λειτουργήσει διδακτικά στο μέλλον.»

Παγκόσμια κυβέρνησις μὲ κοινοπραξία «ἐθνικῶν κυβερνήσεων»1 Συνέχεια





Τὸ ἐλεύθερο ἐμπόριο καὶ ὁ προστατευτισμὸς

Τὸ ἐλεύθερο ἐμπόριο καὶ ὁ προστατευτισμὸς

τοῦ Alain de Benoist

Ὁ βραβευμένος μὲ Νόμπελ Maurice Allais τὸ ὑπενθύμισε αὐτὸ πρὶν ἀπὸ πολὺ καιρό, δηλώνοντας τὸ 1988: «μία ἀπελευθέρωσις ὅλων τῶν συναλλαγῶν καὶ κινήσεων τῶν κεφαλαίων εἶναι ἐφικτὴ καὶ ἐπιθυμητὴ μόνον ἐντὸς τοῦ πεδίου δράσεως τοπικῶν ὁμάδων ποὺ ἑνώνουν χῶρες οἱ ὁποίες συνδέονται οἰκονομικὰ καὶ πολιτικά, καὶ μὲ ἀνάλογη οἰκονομικὴ καὶ κοινωνικὴ ἀνάπτυξη». Μὲ ἄλλα λόγια, τὸ ἐλεύθερο ἐμπόριο εἶναι δυνατὸν μόνον μεταξὺ τῶν κοινωνικο-παραγωγικῶν συστημάτων ποὺ ἔχουν παρόμοιες δομές. Γι ‘ αὐτὸ καὶ «ἡ συνολικὴ ἐλευθέρωσις τοῦ ἐμπορίου σὲ διεθνὲς ἐπίπεδο, ὁ δηλωμένος στόχος τοῦ Παγκοσμίου Ὀργανισμοῦ Ἐμπορίου, πρέπει ἀμέσως νὰ θεωρηθῇ μὴ-πραγματοποιήσιμη, ἐπιβλαβῆς καὶ ἀνεπιθύμητη».

Τὸ κείμενο ποὺ ἀκολουθεῖ εἶναι ἔνα ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ νέο βιβλίο τοῦ Alain de Benoist «Στὸ Χεῖλος τῆς Ἀβύσσου» (ἐκδόσεις Arktos, 2015). Πρόκειται γιὰ μία συλλογὴ πραγματειῶν γιὰ τὴν ἀντιμετώπιση τῆς διεθνοῦς χρηματοπιστωτικῆς κρίσεως τοῦ 2008 καὶ τῶν ἐπακολούθων συνεπειῶν της. Ἡ μετάφρασις ἔγινε ἀπὸ τὴν ἀντίστοιχη δημοσίευση τοῦ κειμένου στὴν ἱστοσελίδα RightOn.

Ἐδῶ ὁ de Benoist χρησιμοποιεῖ τοὺς ὅρους free trade, liberal, καὶ protectionism (ποὺ μετέφρασα ὡς έλεύθερο ἐμπόριο, φιλελεύθερος/-ισμός, προστατευτισμός) μὲ τὸ στερεότυπο περιεχόμενο ποὺ ἔχει ἐπικρατήσει κυρίως στὸν ἀγγλοσαξωνικὸ κόσμο κατὰ τὸν 20ο αἰῶνα. Αὐτὸ τὸ περιεχόμενο δὲν ἀντιστοιχεῖ στὴν πραγματικὴ σημασία τῶν λέξεων αὐτῶν, ἀντιθέτως ἀποτελεῖ τὴν αὐθαίρετη ἀναστροφὴ τῶν σημασιῶν τους μὲ σκοπὸ νὰ προβάλῃ ὡς εὐκταῖο τὸ ἀποτρόπαιο, καὶ ἀποτρόπαιο τὸ εὐκταῖο.
Δεῖτε σχετικὴ σημείωσή μου στὸ τέλος τοῦ ἄρθρου. Συνέχεια





Τὰ «ἑπτὰ κομμάτια τοῦ πᾶζλ»

Ἕνα ἰδιαιτέρως προφητικὸ κείμενον.
Τὰ «ἑπτὰ κομμάτια τοῦ πᾶζλ», 1997

Τὰ «ἑπτὰ κομμάτια τοῦ πᾶζλ»

«Ὁ νεοφιλελευθερισμὸς εἶναι ὁ καινούργιος πόλεμος γιὰ τὴν κατάκτηση τῆς ὑφηλίου. Τὸ τέλος τοῦ ψυχροῦ πολέμου δὲν σημαίνει ὅτι τελείωσε ἡ κατάστασις διπολισμοῦ καὶ ἡ σταθερότης ἀπεκατεστάθη, ὑπὸ τὴν κυριαρχία τοῦ νικητοῦ. Ἐπίσης, ἐνῶ εἶναι γνωστὴ ἡ ταυτότης τοῦ ἡττημένου, εἶναι ἄγνωστο ποιὸς εἶναι ὁ νικητής, οἱ ΗΠΑ, ἡ ΕΟΚ, ἡ Ἰαπωνία, ἢ καί οἱ τρεῖς μαζύ;
Ἡ ἧττα τῆς «αὐτοκρατορίας τοῦ κακοῦ» ἄνοιξε νέες ἀγορὲς καὶ ὁ ἀγὼν γιὰ τὴν ἐπικράτηση σὲ αὐτὲς ὁδηγεῖ στὸν τέταρτο παγκόσμιο πίλεμο. Ὅπως σὲ ὄλες τις μεγάλες συγκρούσεις, αὐτὸς ὁ πόλεμος ὑποχρεώνει τὰ κράτη να ἐπαναπροσδιορίσουν τὴν ταὐτότητά τους, ἐνῶ ἡ παγκόσμια τάξις δείχνει νὰ ἐπιστρέφῃ σὲ ἐποχὲς καὶ πρακτικὲς ποὺ  θυμίζουν τὴν κατάκτηση τῆς Ἀμερικῆς, τῆς Ἀφρικῆς καὶ τῆς Αὐστραλίας. Συνέχεια