Πρῶτα λοιπὸν θὰ ἀποφασίσουμε, μόνοι μας, τὸ ἐὰν ἀντέχουμε ἀκόμη λίγο (κι ἀκόμη λίγο… καὶ ἀκόμη… καὶ ἀκόμη…!!!) νὰ παραμένουμε φυλακισμένοι καὶ μετά, ἐὰν ἔχουμε κατανοήση πλήρως τὰ γιατί μας, τότε ναί, οἱ φυλακὲς εἶναι περιττές. Συνέχεια →

Τὴν δύναμίν μας…
Τὴν ἀλήθεια…
Τὶς λεπτομέρειες…
Τοὺς ἑαυτούς μας… Συνέχεια →

Ἢ θὰ ἐπιλέξουμε νὰ ἀγωνισθοῦμε καὶ νὰ κερδίσουμε τὸ δικαίωμά μας στὴν ζωή, ἢ θὰ ἀπαλλάξουμε τὸν πλανήτη ἀπὸ τὸ βάρος μας. Συνέχεια →

Ἐὰν πιστεύουμε πὼς ζοῦμε, καλὸ εἶναι νὰ …προσγειωθοῦμε ἀνωμάλως σὲ μίαν πεζοτάτη πραγματικότητα, ποὺ κάθε στιγμὴ μᾶς ἀποδεικνύει πὼς αὐτὸ τὸ …ἄθλημα ὄχι μόνον δὲν τὸ κατέχουμε, ἀλλὰ ἐπὶ πλέον καὶ τὸ ἀποφεύγουμε. Συνέχεια →