Ἦσαν οἱ ἐποχὲς τῆς «μεγάλης ἐπιθέσεως» στὴν διάρκεια τῶν ὁποίων ἐπλήγη καὶ ἡ χώρα μας. Τὸ «σουηδικὸ μοντέλο» προωθεῖτο κατὰ κόρον, τὸ CERN ἐλάμβανε μεγάλη δημοσιότητα γιὰ τὰ πειράματα ποὺ προσπαθοῦσαν νὰ …«ἀποδείξουν» ὅτι οἱ βιβλικὲς γραφὲς ἦσαν σωστὲς καὶ μποροῦσε νὰ κατασκευασθῇ ἡ μηχανιστικὴ κατ’ ἐκείνους ὕλη (ἄρα καὶ ὁ αἰσθητὸς κόσμος) ἐκ τοῦ μή-ὄντος, οἱ ἀγγλογύφτοι ἔστηναν τὴν ἀπατεωνιὰ τῶν χρεῶν σὲ κρατικὰ ὁμόλογα ἄλλων χωρῶν (καθὼς καὶ τὰ πλοκάμια καὶ τοὺς καὶ ψευδονόμους εἰσπράξεως πλασματικῶν χρεῶν), τὰ ἐπίσημα ξένα ΜΜΕ «βαροῦσαν τὰ νταούλια» τοῦ πουριτανικοῦ ἠθικουρισμοῦ καὶ οἱ ὀργανωμένες ἐνοχικὲς ἐκστρατεῖες ἅπλωναν τὰ πλοκάμια τους μέσῳ ψευτοπνευματιστικῶν ἀσυναρτησιῶν ἢ σοβαροφανῶν τσιτάτων τοῦ «ῥεαλισμοῦ» (μέτωπο τῆς ψευτολογικῆς)….
Τὰ ἀποτελέσματα τοῦ φθόνου τῶν γύφτων εἶναι σήμερα περισσότερο κι ἀπὸ ἐμφανῆ, παντοῦ.
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Παιδεύομαι κι ἐκπαιδεύομαι
Ξεπεσμένοι…
Διαβάζω κι ἀκούω συχνὰ γιὰ κάποιους, στὴν πλειοψηφία τους ἐπωνύμους, ποὺ σήμερα, μετὰ ἀπὸ πολυετεῖς δόξες καὶ ἄφθονο χρῆμα, διαβιοῦν σὲ κάτι μικρὰ διαμερισματάκια ἤ, ἀκόμη καί, σὲ ὑπόγεια βρωμερά, τρισάθλια καὶ παγωμένα. Καὶ τὰ ἐπιφωνήματα θλίψεως, ἢ ἀκόμη καὶ ὀργῆς, ἀπὸ τοὺς συμπολῖτες μας γιὰ τὴν …κατάντια τους, εἶναι τόσο ἔντονα, ποὺ τελικῶς σὲ παρασύρουν στὸ νὰ τοποθετηθῇς συμπονετικὰ γιὰ τὸν (ἂς ποῦμε) πάσχοντα.
Δυστυχῶς μας.
Χρειάζεται θάῤῥος γιὰ νὰ ζήσῃς…
Πάντα προσπαθοῦσα νὰ εὕρω τὶς λέξεις γιὰ νὰ περιγράψω τὸ ξεκίνημα μιᾶς ἱστορίας ἀγάπης, ἀλλὰ δὲν ἔχω καλλίτερη ἀρχὴ ἀπὸ αὐτή:
Νόμιζα ὅτι εἶμαι πλούσιος ἔχοντας ἔνα λουλούδι μοναδικὸ στὸν κόσμο καὶ νὰ τώρα ποὺ δεν ἔχω παρὰ ἔνα κοινὸ τριαντάφυλλο. Καὶ πέφτοντας στὸ χορτάρι ἔκλαψε.
Θλίψις γιά τό …«ναρκο-μοντέλο»;
Σχετικὰ μὲ αὐτὴν τὴν ἱστορία μὲ τὸ 19χρονο «μοντέλο» ἀπὸ τὴν Μυτιλήνη, ποὺ κινδυνεύει νὰ καταδικασθῇ σὲ ἰσόβια στὸ Χὸνκ Κόνκ….
…καὶ μὲ ὅλον τὸν σεβασμὸ στὸ δρᾶμα ποὺ περνᾶ αὐτὴν τὴν περίοδο ἡ κοπέλα καὶ ἡ οἰκογένειά της…
Καταθέτω κάποιες σκέψεις μου…
Φθηνολογίες καλλιτεχνικὲς
Οἱ καλλιτέχνες, ὅπως καὶ οἱ περισσότεροι ἄνθρωποι, πηγαίνουν πρὸς τὰ ἐκεῖ ὅπου εἶναι τὸ φαΐ. Μπορεὶ ὄχι ὅλοι, ἀλλὰ οἱ περισσότεροι αὐτὸ κάνουν. Αὐτὸ συνέβαινε πάντα. Τὴν ἐποχὴ τῆς φεουδαρχίας πήγαιναν μὲ τοὺς βαρώνους, στὴν ἐποχὴ τῆς Ἀναγεννήσεως μὲ τοὺς εὐγενεῖς καὶ τὴν Ἐκκλησία καὶ ἔπειτα μὲ τοὺς ἀριστοκράτες. Πάντα για τὸ παντεσπάνι, τὴν προσωπικὴ καταξίωσι καὶ καριέρα.
Χαρὰ τῶν …καλομηνάκηδων!!!
Ἕκτωρ κι Ἀνδρομάχη
Κάποιοι φίλοι, συχνὰ πυκνά, μέσα σὲ ὅλην αὐτὴν τὴν κατάντια, ἀρνῶνται νὰ ἀπολαύσουν τὴν καθημερινότητα, μὲ τὰ ὅποια καλὰ ἢ στραβά της. Κλείνονται σιγὰ σιγὰ στοὺς ἑαυτούς τους, στιγματίζουν κάθε προσπάθεια ἀντιμετωπίσεως τῶν ἰσοπεδωτικῶν μηχανισμῶν, ἐνᾦ ἀρνῶνται νὰ συνειδητοποιήσουν πὼς γιὰ νὰ ἐξέλθῃ κάποιος νικητὴς ἀπὸ ἕναν πόλεμο (τὸν ὁποιονδήποτε) ὀφείλει στὸν ἑαυτόν του νὰ πιστεύῃ πρῶτος αὐτὸς στὴν νίκη καί, κυρίως, στὴν ζωή. Συνέχεια