Ἀπέναντι…στὴν τραγικὴ διαπίστωση ὅτι ἀκόμα καὶ τὶς δύσκολες ὦρες ἑνὸς Ἔθνους συνεχίζεται μὲ ἀμείωτο ῥυθμὸ ἡ παρέλασις τῶν βουλευτῶν ἀπὸ τὰ κανάλια τῆς προπαγάνδας, εἰς βάρος τῆς Πατρίδος, μὲ μοναδικὸ σκοπὸ τὴν προσωπική τους προβολή, ἐνόψει ἐκτάκτων ἐκλογῶν κομμάτων καὶ ἀποκομμάτων, διασφαλίζοντας ἕνα μελλοντικὸ «μεροκάματο»… Συνέχεια
Παλεύεις τέσσερα χρόνια τώρα, νὰ κρατήσῃς τὶς τιμὲς ἴδιες, ἀπορροφώντας τὴν αὔξηση εἰδικοῦ φόρου οἰνοπνεύματος στὰ ποτά, αὔξηση Φ.Π.Α. στὰ ποτά, αὐξήσεις Φ.Π.Α. στὰ τρόφιμα καὶ στὰ σακχαρώδη, γιατὶ βλέπεις ὅτι οἱ πελάτες σου θέλουν ἀλλὰ δὲν μποροῦν νὰ ἀγοράσουν ὅπως ἀγόραζαν….
Συνέχεια
Άρθρο των Ευθύμη Μαραμή – Μανώλη Καλλέργη
Είναι ενδιαφέρον ότι οι σύγχρονες ακαδημαϊκές θεωρίες και τα μοντέλα που υποστηρίζουν την νομισματική επέκταση των κεντρικών τραπεζών επικεντρώνονται κυρίως στις παραδοσιακές έννοιες της «συνολικής ζητήσεως» και του «πληθωρισμού». Εφόσον η ζήτηση είναι ανεπαρκής και ο πληθωρισμός σε χαμηλά επίπεδα, η νομισματική επέκταση θεωρείται επιθυμητή αλλά και ακίνδυνη. Υποτίθεται ότι δεν υπάρχει ουσιαστικά κάποιο όριο στο μέγεθος δημοσίου χρέους που μπορεί να κατέχει η κεντρική τράπεζα, εφόσον η «συνολική ζήτηση» είναι δυνητικά χαμηλότερη και ο πληθωρισμός είναι υπό έλεγχο. Διαφεύγει όμως από τους ακαδημαϊκούς το κρίσιμο ζήτημα των εξαιρετικά πολύπλοκων (μάλλον απρόβλεπτων) επιπτώσεων του νομισματικού πληθωρισμού στις δυναμικές των αγορών των assets, συμπεριλαμβανομένης της κερδοσκοπικής μοχλεύσεως και της δημιουργίας φουσκών. Συνέχεια
Γιατί διαφωνῶ μὲ τὸν Βάρναλη; Τὸν ὁποῖον ὅμως λατρεύω ὡς ποιητή…
Οἱ Μοιραῖοι, τοῦ Κώστα Βάρναλη:
Μὲς τὴν ὑπόγεια τὴν ταβέρνα,
μὲς σὲ καπνοὺς καὶ σὲ βρισιές,
ἀπάνω στρίγγλιζε ἡ λατέρνα,
κι ὅλη ἡ παρέα πίναμε ἐψές.
Ἐψὲς σὰν ὅλα τὰ βραδάκια,
νὰ πᾶνε κάτου τὰ φαρμάκια….
Σφιγγόταν ὁ ἕνας πλάΐ στὸν ἄλλον
καὶ κάπου ἐφτυοῦσε καταγῆς.
Ὢ πόσο βάσανο μεγᾶλο,
τὸ βάσανο εἶναι τῆς ζωῆ!
ὅσο κι ὁ νοῦς ἂν τυραννιέται,
ἄσπρην ἡμέρα δὲν θυμιέται.
Ἥλιε καὶ θάλασσα γαλάζια
Μὲ πρόσχημα τὴν κρίση, τὸ ΔΝΤ εἶναι ἐδῶ.
Εὐρωκράτες, κερδοσκόποι καὶ δοσίλογοι ἔστησαν μεθοδικὰ καὶ ὀργανωμένα τὴν ἀποδιοργάνωση τῆς χώρας καὶ τὴν ῥευσοποίηση τῶν περιουσιακῶν στοιχείων, καθὼς καὶ εἰσοδημάτων τῆς κοινωνίας. Ἔτσι ὁρίζουν τὴν προοπτικὴ τῆς Ἑλλάδος.
Συνέχεια
