Εἴμαστε ὅλοι συνδεδεμένοι μὲ ὅλους καὶ μὲ ὅλα.
Ὅλες μας οἱ σκέψεις, οἱ λέξεις, τὰ συναισθήματα, οἱ συμπεριφορές μας ἐπηρεάζουν τὸ σύνολο.
Καὶ ἐπειδὴ τίποτα δὲν εἶναι οὐδέτερο, σὲ αὐτὸν τὸν κόσμο, μὲ τὴν κάθε μας ἐπιλογὴ βάζουμε ἕνα σὺν ἤ ἕνα μεῖον… Συνέχεια
Ἄν τὲ καὶ σήμερα νὰ τελειώνουμε μὲ τὴν παράστασιν…
Ἄν τὲ νὰ δοῦμε καὶ πάλι τοὺς γνωστοὺς τηλεμαϊνταντοὺς νὰ ἀναλύουν, νὰ ἀπαγγέλλουν τὰ ἀκαταλαβίστικα λογίδριά τους, νὰ συμβουλεύουν ὅλους ἐμᾶς γιὰ πράγματα ποὺ οὐδέποτε θὰ πράξουν αὐτοί, νὰ ἐξοργίζονται μὲ τοὺς φαινομενικοὺς πολιτικούς τους ἀντιπάλους ἐμπρός μας καὶ πίσω μας νὰ κάνουν μαζύ τους πάρτυ μὲ …οὔζα, νὰ κατηγοροῦν γιὰ νὰ κατηγοροῦν, νὰ εὐλογοῦν τὰ γένια τους, διότι πῶς ἀλλοιῶς θὰ σωθοῦμε…
Ἄν τὲ καὶ σήμερα νὰ κάνουμε ὑπομονὴ γιὰ νὰ ἀνθέξουμε λίγο δούλεμα, ἀπὸ τὰ γνωστά… Συνέχεια
Τὸ νὰ συνδεθῇς μὲ κάποιον, ἀλλὰ ταὐτόχρονα νὰ διατηρῇς καὶ τὴν προσωπικότητά σου, εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ δυσκολότερα πράγματα ποὺ ὑπάρχουν.
Οἱ περισσότεροι ἐναλλάσσονται μεταξὺ διαφόρων μορφῶν μὴ συνδέσεως.
Εἴτε ἀσπάζονται ὁλοκληρωτικὰ τις ἀπόψεις τοῦ ἄλλου, χάνοντας τὴν δική τους διαδρομή, ἤ κρατοῦν τὸν ἄλλο σὲ ἀπόστασι, γιὰ νὰ προστατεύσουν τὸν κόσμο τους καὶ μὲ αὐτὸν τὸν τρόπο ἀπομακρύνονται καὶ παραμένουν μόνοι. Συνέχεια
Τί ἀκριβῶς εἶναι αὐτή ἡ δημοκρατία, πού μέ τόσο πάθος ὑπερασπίζονται οἱ περισσότεροι γύρω μας;
Εὔκολο… Πολὺ εὔκολο νὰ τὸ μάθουμε.
Στὴν λέξιν δημοκρατία ὁ Δημητράκος μᾶς ἐξηγεῖ:
«Δημοκρατία: πολίτευμα λαϊκῆς κυριαρχίας, ῥυθμίζον τὴν λειτουργίαν του ἐπὶ τῇ βάσει τῆς βουλήσεως τῆς πλειοψηφίας τοῦ λαοῦ.
Ἄμεσος δημοκρατία: καθ’ ἧν ὁ λαὸς ἀσκεῖ τὰ κυριαρχικά του δικαιώματα ἀπ’ εὐθείας ἐν συνελεύσει.
Ἔμμεσος δημοκρατία: καθ’ ἧν αἱρετοὶ ἀντιπρόσωποι τοῦ λαοῦ ἀσκοῦν τὴν κυριαρχίαν.
Μεικτὴ δημοκρατία: καθ’ ἧν ὑπάρχουν καὶ θεσμοὶ ἀπ’ εὐθείας ὑπὸ τοῦ λαοῦ ἀσκήσεως τῆς πολιτικῆς ἐξουσίας.
Βασιλευομένη δημοκρατία: καθ΄ ἧν ὁ ἀνώτατος ἄρχων εἶναι αἱρετός.» Συνέχεια
Ὁ κόσμος μας θὰ ἦταν καλλίτερος.
Ἐὰν πάντα τολμοῦσα νὰ ὑπερασπισθῶ τὸ δίκαιον, κάτω ἀπὸ ὁποιεσδήποτε συνθῆκες, ἀκόμη κι ἐὰν δὲν μὲ ἀφορᾷ ἄμεσα, τότε ὅλοι γύρω μου θὰ ἦσαν σὰν κι ἐμέναν…
Ἐὰν ἀπεφάσιζα νὰ παλεύσω γιὰ νὰ ὑπερασπισθῶ κάθε ὀμορφιά, ποὺ ἀπαιτεῖται νὰ ὑπερασπισθῶ ἀλλὰ καὶ ποὺ ἀξίζει ὁ κόσμος μας, τότε δὲν θὰ βλέπαμε αὐτὴν τὴν κατάντια γύρω μας… Συνέχεια
Τὸ συναίσθημα τοῦ θυμοῦ εἶναι ἔνα πολὺ ἰσχυρὸ συναίσθημα καὶ ἔχει ἀποτελέσει ἀφετηρία γιά τὶς περισσότερες καταστροφικὲς ἐνέργειες στὴν ἀνθρωπίνο ἱστορία.
Ὁ θυμὸς εἶναι ἀπρόβλεπτος…
Δὲν ξέρουμε πότε θὰ ἐκραγοῦμε ἀπὸ θυμὸ ἐμεὶς ἤ οἱ ἄλλοι…
Γι’ αὐτὸ καὶ τὸν φοβόμαστε τόσο πολύ.
Παρ ὅλα αὐτὰ ὁ θυμὸς εἶναι ἁπλῶς ἕνα ἀνθρώπινο συναίσθημα καὶ τὰ συναισθήματα εἶναι ἁπλῶς συναισθήματα. Δὲν ὑπάρχουν καλὰ ἡ κακὰ συναισθήματα… Κακὸς ἤ καλὸς εἶναι ὁ τρόπος ποὺ τὰ χειριζόμαστε, ὁ τρόπος ποὺ τὰ ἐκφράζουμε ἤ δὲν τὰ ἐκφράζουμε.
Κάποιοι τὸν ἐκφράζουν δυναμικά, ξεσπῶντας καὶ οὐρλιάζοντας… Αὐτὸ ὅμως τοὺς κάνει νὰ νοιώσουν παροδικὰ καλά. Κάποιοι ἄλλοι τὸν καταπιέζουν νομίζοντας ὅτι ὁ συσσωρευμένος καὶ καταπιεσμένος θυμὸς δὲν ἀποτελεῖ θυμὸ ἀλλὰ κάποια στιγμὴ αὐτὸς ὁ παλαιὸς θυμὸς ἐπανέρχεται σὲ πλήρη ἔντασι καὶ κατακλύζει τὸ νοῦ καὶ τὸ σῶμα τους. Πολλὲς φορὲς ἥρεμοι ἐπιφανειακὰ ἄνθρωποι ἔχουν μέσα τους τεράστιες ποσότητες κατεπιεσμένου θυμοῦ.
Συνέχεια
