Ο άστεγος πήρε τα 2 ευρώ
που του έδωσαν κάτι περαστικοί,
αγόρασε να φάει & έδωσε το μισό σ ένα αδέσποτο.
Κι έτσι άπλα, σε κάνει να νιώθεις μίζερος και ηλίθιος…!!
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Παιδεύομαι κι ἐκπαιδεύομαι
Ἐμεῖς οἱ Ἕλληνες μόνον μίαν Ἁγία ἔχουμε.
Ἐμεῖς οἱ Ἕλληνες μίαν Ἁγίαν ἔχουμε. Σὲ ἕνα Σῶμα ὁρκιζόμεθα.
Στὸ σῶμα τῆς μάννας μας Ἑλλάδος, τιμώντας τοὺς προγόνους μας ποὺ μᾶς ὑπέδειξαν τὸν δρόμο μὲ τὸ ἦθος τους, τὸ ἔθος τους καὶ τὸν τρόπο ζωῆς τους.
Οἱ ὅρκοι, ὅπουδήποτε «ἀλλοῦ» ἔρχονται σὲ ἀντίφασι μὲ τὰ ἑλληνικὰ τεκταινόμενα καί, σίγουρα, θέτουν τὰ συμφέροντα αὐτῶν ἐπάνω ἀπὸ τὴν Πατρίδα μας! Συνέχεια
Θὰ ἀνεβοῦμε ὑψηλότερα….
Ὅλοι ἐμεῖς ποὺ ἀγαπᾶμε τὴν Ἑλλάδα, τὴν γλῶσσα καὶ τὸν πολιτισμό μας, ἀγαπᾶμε τὶς τέχνες, τὰ γράμματα, τὴν εἰρήνη καὶ τὴν δημοκρατία, ποὺ εἶναι ἡ μεγάλη ἀξεπέραστη προσφορὰ τοῦ Ἑλληνικοῦ Πολιτισμοῦ στὴν ἀνθρωπότητα. Συνέχεια
Ἀθηνᾶ κλαίουσα.
Γνωρίζουμε. Συν Αθηνά και χείρα κίνει! Το έχεις αγνοήσει! Έχεις αγνοήσει την πατρίδα!, την παραδίδεις αμαχητί…. Έχεις αγνοήσει τον Ελληνισμό σε μια γωνιά της Αθήνας, έναν άλλο Ελληνισμό, έναν Ελληνισμό ηρωικό, ξεχασμένο……έναν Ελληνισμό που σε κάνει να ριγείς, να δακρύζεις, μα και να βλέπεις πως το ‘’χθες’’ είναι απλά το ‘’αύριο’’ που επιλέξαμε….
Μια Ελλάδα των ονείρων μας, μια Ελλάδα που δεν γονατίζει, δεν υποκύπτει…η Ελλάδα που αξίζουμε… Μόνο που ΕΣΥ, δεν είσαι εκεί…και δυστυχώς δεν λείπει μόνο η φυσική σου παρουσία, λείπει και το πνεύμα σου… Δεν σου κάνω λοιπόν την τιμή, να σου δείξω ούτε μια εικόνα από χθες, μιας και δεν το αξίζεις…
Ὅταν ἕνα παιδὶ θέλῃ νὰ μάθῃ…
Κι ὅταν ὁ δάσκαλος ὑπάρχῃ, βρίσκονται καὶ λύσεις καὶ τρόποι.
Ἀρκεῖ νὰ θέλουν καὶ οἱ δύο.
Πάντως, κατὰ βάθος πιστεύω πὼς μόνον ὅταν τὸ παιδὶ θέλει νὰ μάθῃ εὑρίσκεται κι ὁ δάσκαλος στὸν δρόμο του.
Ἀρκεῖ νὰ θέλουν καὶ οἱ δύο.
Πάντως, κατὰ βάθος πιστεύω πὼς μόνον ὅταν τὸ παιδὶ θέλει νὰ μάθῃ εὑρίσκεται κι ὁ δάσκαλος στὸν δρόμο του.
Ἰνδία λοιπόν.
Λίγα παιδιὰ κάτω ἀπὸ μίαν γέφυρα καὶ δύο δάσκαλοι ποὺ πασχίζουν μὲ τὴν καρδιά τους νὰ διδάξουν.
Λίγα παιδιὰ κάτω ἀπὸ μίαν γέφυρα καὶ δύο δάσκαλοι ποὺ πασχίζουν μὲ τὴν καρδιά τους νὰ διδάξουν.
Ὑπάρχει ὀμορφότερη εἰκόνα ἀπό αὐτήν;
Ῥίψασπις ἤ Ἄπατρις;
Ἡ ἀνάρτησις μὲ τὸ κείμενον τῆς Στεφανίας ἔφερε μεγάλην ἀναστάτωσιν γενικῶς.
Κάποιοι, ἰδίως Ἕλληνες τοῦ ἐξωτερικοῦ, ἐνοχλήθησαν βαθύτατα.
Τοὺς κατανοῶ καὶ τοὺς ἀντιλαμβάνομαι, ἀλλὰ ἔχουν ἄδικο.
Δὲν γίνεται νὰ συζητᾶμε γιὰ πόλεμο, σὲ ὅλα τὰ ἐπίπεδα, καὶ κάποιοι νὰ τὸ βάζουν στὰ πόδια.
Ποιοί θά μείνουν γιά νά πολεμήσουν; Οἱ παπποῦδες μας; Εἴμαστε σοβαροί; Ἤ μήπως θέλουμε πάλι μίαν Ἑλλάδα ἐρημωμένη, ὅπως αὐτήν πού ἔζησαν οἱ γονεῖς μας στίς δεκαετίες τοῦ 1950 καί τοῦ 1960;
Θὰ ἐξηγηθῶ λοιπόν.