Ἔχετε συνειδητοποιήσει τὴν συνειδητὴ προσπάθεια τῶν ἐκπαιδευτικῶν νὰ καταστήσουν τὰ παιδιά μας ἠλίθια; Μᾶλλον, φαντάζομαι πὼς τὸ ἔχετε ἀντιληφθεῖ.
Ἐχθὲς ὁ φίλος Αἰσχύλος, σχεδὸν ἀπελπισμένος, ζήτησε τὴν βοήθεια φίλων γιὰ νὰ καταφέρῃ νὰ μάθῃ στὰ παιδιά του τὴν προπαίδεια. Ἔψαχνε ὁ ἄνθρωπος νὰ βρῇ τρόπους γιὰ νὰ καταφέρῃ νὰ τοὺς ἐξηγήσῃ τὰ …ἀνεξήγητα.
Δύσκολες ώρες, δύσκολες στον τόπο μας. Κι αυτός ο περήφανος, γυμνός, ανυπεράσπιστος, ανήμπορος, αφέθηκε να τον βοηθήσουν, εγγράψαν υποθήκες πάνω του, πήραν δικαιώματα, αξιώνουν, μιλάνε για λογαριασμό του, του ρυθμίζουν την ανάσα, το βήμα, τον ελεούν, τον ντύνουν μ’ άλλα ρούχα ξέχειλα, χαλαρωμένα, του σφίγγουν μ’ ένα καραβόσκοινο τη μέση.
Ἐμεῖς οἱ Ἕλληνες μίαν Ἁγίαν ἔχουμε. Σὲ ἕνα Σῶμα ὁρκιζόμεθα.
Στὸ σῶμα τῆς μάννας μας Ἑλλάδος, τιμώντας τοὺς προγόνους μας ποὺ μᾶς ὑπέδειξαν τὸν δρόμο μὲ τὸ ἦθος τους, τὸ ἔθος τους καὶ τὸν τρόπο ζωῆς τους.
Οἱ ὅρκοι, ὅπουδήποτε «ἀλλοῦ» ἔρχονται σὲ ἀντίφασι μὲ τὰ ἑλληνικὰ τεκταινόμενα καί, σίγουρα, θέτουν τὰ συμφέροντα αὐτῶν ἐπάνω ἀπὸ τὴν Πατρίδα μας! Συνέχεια
Ὅλοι ἐμεῖς ποὺ ἀγαπᾶμε τὴν Ἑλλάδα, τὴν γλῶσσα καὶ τὸν πολιτισμό μας, ἀγαπᾶμε τὶς τέχνες, τὰ γράμματα, τὴν εἰρήνη καὶ τὴν δημοκρατία, ποὺ εἶναι ἡ μεγάλη ἀξεπέραστη προσφορὰ τοῦ Ἑλληνικοῦ Πολιτισμοῦ στὴν ἀνθρωπότητα. Συνέχεια
Γνωρίζουμε. Συν Αθηνά και χείρα κίνει! Το έχεις αγνοήσει! Έχεις αγνοήσει την πατρίδα!, την παραδίδεις αμαχητί…. Έχεις αγνοήσει τον Ελληνισμό σε μια γωνιά της Αθήνας, έναν άλλο Ελληνισμό, έναν Ελληνισμό ηρωικό, ξεχασμένο……έναν Ελληνισμό που σε κάνει να ριγείς, να δακρύζεις, μα και να βλέπεις πως το ‘’χθες’’ είναι απλά το ‘’αύριο’’ που επιλέξαμε….
Μια Ελλάδα των ονείρων μας, μια Ελλάδα που δεν γονατίζει, δεν υποκύπτει…η Ελλάδα που αξίζουμε… Μόνο που ΕΣΥ, δεν είσαι εκεί…και δυστυχώς δεν λείπει μόνο η φυσική σου παρουσία, λείπει και το πνεύμα σου… Δεν σου κάνω λοιπόν την τιμή, να σου δείξω ούτε μια εικόνα από χθες, μιας και δεν το αξίζεις…
