Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Παιδεύομαι κι ἐκπαιδεύομαι

Στὴν ντόπα τὸ ῥίξαμε!!!

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

 

Ὅλοι μας! Μὰ ὅλοι μας!!!

Ἤμουν λοιπὸν μὲ ἕναν ἀνεψιό μου, μόλις 18 ἐτῶν, ἐχθές, καὶ συζητούσαμε γιὰ τὶς κινήσεις ποὺ θέλει, ἤ ποὺ πρέπει νὰ κάνῃ, πρὸ κειμένου νὰ μπορέσῃ νὰ εἰσέλθῃ σὲ κάποια σχολή, ποὺ στοχεύει, διότι τὸ καλοκαίρι ποὺ μᾶς πέρασε ἀπέτυχε παταγωδῶς στὶς Πανελλαδικὲς ἐξετάσεις. 
Μεταξὺ τῶν πολλῶν ποὺ μοῦ περιέγραψε, ἦταν καὶ ἡ ξεκάθαρη εἰρωνία τῶν καθηγητῶν τοῦ ἐξεταστικοῦ κέντρου, ὅταν τοὺς ἐδήλωσε πὼς διάβασε μὲν πάρα πολύ, ἀλλὰ μόνον τὰ ὅσα τὰ σχολικά του βιβλία ἐμπεριεῖχαν. Δὲν πῆγε σὲ φροντιστήριο, Συνέχεια →

Τὸ αὔριο ἀνήκει σὲ αὐτοὺς ποὺ μποροῦν νὰ ὀνειρεύονται…

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

 Κάποια στιγμὴ ὑπήρξαμε παιδιά … κάναμε ὄνειρα καὶ μὲ Ἁγνὴ Καρδιὰ ζητούσαμε νὰ πραγματοποιηθοῦν.

Ἄλλα ἐπραγματοποιήθησαν… ἄλλα ὄχι. Σὰν παιδιὰ ὅμως εἴχαμε δύο ἀνίκητα ὅπλα:
Τὴν Ἁγνῆ Καρδιά, καί …
τὴ Δύναμι τοῦ Ὀνείρου … Συνέχεια →

Ἕνας ἀρχαῖος θρῦλος

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Ένας αρχαίος κινέζικος θρύλος λέει ότι κάποιος μαθητής ρώτησε τον δάσκαλο του: «Ποια είναι η διαφορά ανάμεσα στον Παράδεισο και στην Κόλαση;» Ο δάσκαλος του απάντησε: «Πολύ μικρή κι ωστόσο, έχει μεγάλες συνέπειες.
Έλα να σου δείξω την Κόλαση». Μπήκαν σε ένα δωμάτιο, όπου μια ομάδα ανθρώπων καθόταν γύρω από μια μεγάλη χύτρα με ρύζι.
Όλοι ήταν πεινασμένοι και απελπισμένοι καθένας είχε από ένα κουτάλι που το κρατούσε από την άκρη με προσοχή κι έφτανε ως τη χύτρα.
 Κάθε κουτάλι, όμως, είχε τόσο μακρύ χερούλι, που δεν μπορούσαν να το φέρουν στο στόμα. Η απελπισία και η ταλαιπωρία ήταν φοβερή. «Έλα» είπε ο δάσκαλος λίγο μετά.
 
 «Τώρα θα σου δείξω τον Παράδεισο». Μπήκαν σε ένα άλλο δωμάτιο, πανομοιότυπο με το πρώτο, Συνέχεια →

Τὸ καλαμπόκι ποὺ …γεννᾶ πολλὰ ἐρωτήματα!

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Ὅταν πρὸ μερικῶν ἐτῶν διάβασα τὴν παρακάτω εἴδησι, δὲν μποροῦσα νὰ τὴν κατανοήσω ἀπόλυτα. Κάτι πάσχιζα νὰ καταλάβω, ἀλλὰ λόγῳ τοῦ ὅ,τι οἱ γνώσεις μου τότε ἦταν περιορισμένες στὰ τῆς βιολογίας καὶ τῆς γενετικῆς, μποροῦσα νὰ συμπεράνω μόνον πὼς αὐτὴ ἡ συμπεριφορὰ τοῦ καλαμποκιοῦ ἦταν κάτι ποὺ εἶχε νὰ κάνῃ μὲ γενικοτέρους κανόνες τῆς Φύσεως. 
Δῆλα δή, ὅταν ἔχουμε ἕνα καλαμπόκι ποὺ ἀναπτύσσεται σὲ τέτοια ὕψη, δίχως χημικὰ πρόσθετα καὶ δίχως παρέμβασιν στὸν γενετικό του κώδικα, μὲ μοναδικὴ βοήθεια ἀπὸ τὰ ψυχανθή,  τότε κάτι ἔχουμε μάθει στραβὰ καὶ δυστυχῶς τὸ ἐπαναλαμβάνουμε διαρκῶς! Συνέχεια →

Κλεισθεῖτε στὸν ἑαυτόν σας καὶ κυττᾶξτε….

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Κλεισθεῖτε στὸν ἑαυτόν σας καὶ κυττάξετε…
Κι ἐὰν εὑρίσκετε τὸν ἑαυτόν σας ὄμορφο, πράξετε ὅπως καὶ ὁ δημιουργὸς ἑνὸς ἀγάλματος, ποὺ πρέπει νὰ τὸ κάνῃ ὄμορφο: κόβει ἀπὸ ἐδῶ, λειαίνει ἀπὸ ἐκεῖ, κάνει αὐτὴν τὴν γραμμὴ πιὸ ἀνάλαφρο, ἐκείνην πιὸ καθαρή, μέχρι νὰ προβάλῃ ἕνα ὄμορφο ἄγαλμα.

Ἔτσι πρέπει νὰ κάνετε κι ἐσεῖς: νὰ μὴ παύσετε νὰ σμιλεύετε τὸ ἄγαλμά σας.

Συνέχεια →

Ἕνα παιδὶ θὰ μπορῇ νὰ φτιάχνῃ αὔριο ἐνέργεια.

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

(Έχω την αίσθηση ότι είναι κάτι πολύ απλό, ότι είναι μπρος στα μάτια μας, μόνο δεν έχουμε αντίληψη ικανή να το δούμε.)

 Η αέναη ενέργεια (που υπάρχει παντού, είναι τεράστια και δεν τελειώνει ποτέ) δεν γίνεται να πεις ότι είναι μύθος.. δες έναν κεραυνό!

Να δεχτώ (επειδή δεν έχω καμία γνώση) αυτό που επιστήμονες λένε, ότι δεν μπορώ να αποθηκεύσω την ενέργεια από Συνέχεια →