Ἐδῶ καὶ πολύ καιρὸ φθάνουν συχνὰ καταγγελίες στὸ διαδίκτυο (κυρίως) ποὺ οὔτε λίγο οὔτε πολύ, καταδεικνύουν πρόσωπα ἢ ὁμᾶδες, δίχως τίτλους σπουδῶν, τοὐλάχιστον, ὄχι ἀναγνωρισμένους μὲ τὰ ἑλληνικὰ πρότυπα. Αὐτὰ τὰ πρόσωπα καταλαμβάνουν θέσεις ἐργασίας ποὺ δὲν δικαιοῦνται.
Οἱ καταγγελίες γιὰ τὴν Δραγώνα (παραδείγματος χάριν) καὶ τὴν μή ἐπιστημονικὴ της κατάρτησι, ἔχουν φθάσει ἔως την δικαστικὴ ὁδό.
Διαβάζοντας πολλὰ κείμενα τώρα τελευταῖα, ποὺ ἀναφέρονται σὲ δημόσιες καὶ ἰδιωτικές ἀσφαλίσεις, θυμήθηκα κάποιες ἄλλες πληροφορίες ποὺ ἀπὸ καιρό θέλω νὰ μοιραστῶ μὲ τοὺς φίλους ἀναγνῶστες.
Γνωρίζετε μήπως πῶς ἀκριβῶς «ἐργάζεται» τὸ ἀσφαλιστικό σύστημα;
Βασίζεται σὲ δύο πυλῶνες-βάσεις. Τὸν ἀσφαλιστὴ καὶ τὸν ἀσφαλισμένο. Καὶ σὲ μίαν σύμβασι.
Νὰ πῶ κάτι γιὰ τὰ νέα ἔκτροπα; Καὶ νὰ πῶ θὰ ἱδρώσουν μερικὰ αὐτιά;
Σφαγές στὴν Ἠγουμενίτσα! Ἔπιασαν μπαλτᾶδες, τσεκούρια, μαχαίρια, λοστούς, πέτρες… Κι ἄρχισαν τὸν πόλεμο! Ἅπαντες οἱ Ἕλληνες τρομαγμένοι! Διότι ὁ «σεβαστός» ὑπουργός προστασίας τῶν ἐργολάβων, ἀντί νὰ πάρῃ μερικὲς διμοιρίες τῶν ΜΑΤ καὶ νὰ τὶς μετακινήσῃ στὴν Ἡγουμενίτσα καὶ τὴν Πάτρα, τὶς ἔχει ἐγκαταστήσει στὴν Κερατέα! Τόσος σεβασμός γιὰ τὴν ἀκεραιότητά μας καὶ τὴν ἀσφάλεια τῶν Ἑλλήνων πολιτῶν!
Τὸ Ἄρβανον, συμφώνως μὲ τὸν ἐρευνητὴ Βασίλη Κουτούζη, εἶναι μία ἀρχαιοτάτη ῥίζα-πατρίδα Πελασγῶν.
Τὴν ἔρευνα μοῦ τὴν ἔστειλε ὁ φίλος Ἀλέξανδρος καὶ τὸν εὐχαριστῶ, γιατί μοῦ χάρισε κάποιες πληροφορίες ποὺ ἀγνοοῦσα. Ὁμολογῶ πὼς δὲν γνώριζα τὴν σχέσι Ἀρβάνου καὶ Πελασγῶν. Ἐὰν οἱ τοποθετήσεις τοῦ ἐρευνητοῦ εἶναι ἀληθεῖς, λύεται ἕνα μεγάλο φυλλετικό ζήτημα ποὺ ἔχει ἀπασχολήσει ἱστορικοὺς ἐπὶ ἱστορικῶν.
Λαμβάνοντας φυσικὰ ὑπ’ ὄψιν μου καὶ τὴν ἔρευνα Τριανταφυλλίδου, ποὺ ἔχω ἤδη παρουσιάσει, θεωρῶ πὼς μᾶλλον ἔχει δίκαιον ὁ ἐρευνητής. Δίχως βέβαια νὰ ἀγνοοῦμε πολλές ἄλλες παραμέτρους, ὅπως γιὰ παράδειγμα ἐξαφανισμένων ἢ ἀλλοιωμένων ἱστορικῶν στοιχείων ἢ τὴν μεγάλη ἀρχαιότητα τῶν γεγονότων.
Κι ὄχι νὰ ὑποθέτουμε ἢ νὰ ἐκτιμοῦμε ἢ νὰ φανταζόμαστε. Διότι, ὅπως ἔχω ξαναγράψει, ἡ μεγαλυτέρα ἀθλιότης ποὺ συμβαίνει γύρω μας, ἀφορᾷ στὴν προσπάθεια συγκεκριμένων κύκλων νὰ ἐφησυχάσουν συνειδήσεις.
Γιὰ ὁλόκληρες δεκαετίες μᾶς ἀποκοιμίζουν στὰ σχολία καὶ στὰ Πανεπιστήμια, σπρώχνοντάς μας σὲ εὔκολες λύσεις, μὴ αὐτοπαιδεύσεως!
Τὸ ἀποτέλεσμα; Τὸ βλέπουμε γύρω μας παντοῦ!
Στὰ σκουπίδια τοῦ δρόμου, στὰ σκουπίδια τοῦ λόγου καὶ στὰ σκουπίδια τῆς ζωῆς μας.
Ἕνα μήνυμα ποὺ ἔστειλε πρὸ ἡμερῶν ὁ ἀγαπητὸς Ἰωάννης ἀπεφάσισα νὰ δημοσιεύσω σήμερα.
Μὲ ἀφορμή τὰ ὅσα συμβαίνουν γύρω μας, εἶτε τὰ κραξίματα τῶν πολιτικῶν σὲ παρελάσεις καὶ δημόσιες ὁμιλίες τους, εἶτε ὁ λεκτικός (ἀκόμη) θυμός ποὺ έξωτερικεύεται σὲ κάθε μορφὴ δραστηριότητος πολιτῶν καὶ πολιτικῶν, εἶτε ἡ βουβὴ ἀγανάκτησις ποὺ φωλιάζει στὴν σκέψι μας, εἶναι βάσις καὶ κίνητρο γιὰ τὴν δημιουργία ἠθικῆς συνειδήσεως.
Τὸ ἐὰν θὰ ἢ δὲν θὰ κτιστῇ κάτι τέτοιο, ἐξαρτᾶται ἀπὸ αὐτὰ ποὺ θὰ θέλαμε νὰ ἔχουμε κι ὄχι ἀπὸ αὐτὰ ποὺ βλέπουμε. Εἶναι πολὺ εὔκολο νὰ ἐξακολουθήσουμε τὴν διαιώνισι ὅσων μᾶς ἔφεραν σὲ αὐτὰ τὰ ἐπίπεδα. Εἶναι πολύ δύσκολο νὰ ἀναδομήσουμε τρόπο σκέψεως καὶ ἐκφράσεως.
