Ἐδῶ τώρα γελᾶμε ἢ κλαῖμε;
Λέω νὰ τὸ ῥίξω στὸν τσάμικο!!! Ἴσως γλυτώσω τὸ ἐγκεφαλικό!
Θὰ μοῦ πεῖτε, δὲν τὰ ξέραμε; Φυσικὰ καὶ τὰ ξέραμε… Ἀλλὰ ἀλλοιῶς εἶναι νὰ διαβάζῃς γενικολογίες σὲ κάποιο ἱστολόγιο κι ἀλλοιῶς νὰ κάθεσαι καὶ νὰ τὰ βάζῃς μόνος σου τὰ κουκιὰ κάτω. Μετρᾶς, μετρῶ, μετροῦμε… Τὰ κουκιὰ δὲν φθάνουν… Ποῦ στὰ κομμάτια ἀποκτοῦν τὸ θρᾶσος καὶ πετοῦν τὰ δικὰ μας κουκιά;
Χειμαῤῥώδης! Ἐρωτευμένος μὲ τὴν ἔννοιαν Ἑλλάς! Μὲ τὶς λέξεις… Μὲ τὴν μοναδική γλώσσα….
Μοναδικός!
Μόνον ἴλιγγος λέξεων….
Τὸν εὐχαριστοῦμε ἀπὸ καρδιᾶς… Λίγοι σὰν αὐτόν!
Ἀπὸ τὴν Ἀγγελική.
Ο Ζακ Λακαριέρ και η Ελλάδα του
Ο γάλλος συγγραφέας και φανατικός Ελληνιστής γεννήθηκε στα 1925 στην
Λιμόζ. Πρώτη φορά ήρθε σαν σπουδαστής της Σορβόνης στην χώρα μας το 1947, σαν μέλος του Ομίλου Αρχαίου Θεάτρου του πανεπιστημίου της Σορβόνης. Ερωτεύτηκε την χώρα μας και ταξίδευε εδώ μέχρι το 1996. Αυτά τα ταξίδια τα μάζεψε στο βιβλίο του το Ελληνικό Καλοκαίρι. Εδώ θέλω να σας δώσω ένα απόσπασμα από ένα από τα πιο αγαπημένα βιβλία μου :
Δὲν τὰ λέγω ἐγώ! Τὰ λένε οἱ ἐρευνητές!
Οἱ ἀποκαλύψεις συγκλονιστικές!
Ἕνα «μηχάνημα» (ὅπως καὶ κάθε τι ποὺ δημιουργοῦσαν οἱ πρόγονοί μας) στὴν ὑπηρεσία τοῦ ἀνθρώπου!
Ἕνας ὑπολογιστής ποὺ ἔρχεται νὰ ἐπιβεβαιώσῃ ἁπλῶς πὼς δὲν ζωγράφιζαν κύκλους στὴν τύχη! Δὲν βασίζονταν σὲ ὑποθέσεις! Δὲν πορεύονταν μὲ τὰ «ἴσως»… Συνέχεια
Ἔχω μεγάλες ἀπορίες…
Γιατί συστηματικῶς καὶ συνειδητῶς «ἀγνοοῦνται» οἱ ἐπιστῆμες τῆς Βιολογίας καὶ τῆς Γενετικῆς;
Γιατί ἀκόμη καὶ «φτασμένοι» ἐπιστήμονες, ἐν ᾦ ξέρουν, ἀρνοῦνται νὰ συνδιαλλαγοῦν ;
Γιατί ἀρνοῦνται νὰ ὁμολογήσουν δημοσίως μίαν πραγματικότητα ποὺ ὑφίσταται; Συνέχεια
Καταντήσαμε (διότι καταντήσαμε) νὰ ζοῦμε ὑπὸ τὸ κράτος τοῦ τρόμου καὶ τοῦ φόβου! (Ἀκοῦς «κυρία» Νταράλα; Ἢ πάλι σκηνοθετεῖς μετὰ τοῦ «κυρίου» Γαβρᾶ;) Κάποτε, πήγαινε ὁ ληστὴς στὸ περίπτερο, ἔκλεβε ἕνα πακέτο γαριδάκια, ἕνα κουτάκι τσίχλες ἢ μίαν σακούλα προφυλακτικὰ κι ἐξαφανιζόταν. Ἀκόμη κι ἐὰν εἶχε ὅπλο, ἦταν μικρό καὶ χωροῦσε στὴν τσέπη του.
Τώρα, γιὰ νὰ γίνῃ ληστεία, ἀπαιτεῖται τοὐλάχιστον πολεμικὸ ὅπλο.
Εἶναι σὰν νὰ λένε τὰ κυβερνητικὰ ὄργανα στὸν βεζύρη καὶ τὸν σουλτᾶνο. Ἡ ἄσκησις ποὺ διενεργεῖται ἀπὸ πλευρᾶς «Τουρκίας», τὸ ἐπεισόδιο μὲ τὴν ἀποπομπὴ τοῦ ἰταλικοῦ πλοίου ἀπὸ Ἑλληνικὴ ΑΟΖ καὶ οἱ γενικότερες «ἐξουσιαστικὲς» στάσεις τῶν γειτόνων, ἔχουν κάνει τὶς κουδουνίστρες μας νὰ σηκώνουν τὰ χέρια!
Παρ’ ὄλα αὐτά, τὸ πεδίον ἔχει ξεκαθαρίσει. Ἡ «Τουρκία» ἐπιθυμεῖ νὰ παίξῃ τὰ δικὰ μας χωρικὰ ὕδατα μὲ τοὺς δικούς της ὅρους. Ἔςτω καὶ τώρα, κάτι φαίνεται νὰ ἀφυπνίζεται στὰ ὑπουργεῖα. Δὲν ξέρω ἐὰν εἶναι ἡ συνείδησις ἢ Συνέχεια
