Ἔχω ἀναρτήσῃ ἀρκετὲς φορὲς σχετικὰ θέματα μὲ τὸ μέγιστο αὐτὸ εὕρημα!
Ἕνα «ἐργαλεῖο» ποὺ ἀκόμη ἡ σύγχρονος ἐπιστημονικὴ κοινότητα πασχίζει νὰ ἀντιληφθῇ καὶ νὰ κατανοσήσῃ.
Τὸ πλέον «ἀξιοπερίεργον» εἶναι ἡ τεχνική ἱκανότης τῆς συγκεκριμένης ἐποχῆς, νὰ δημιουργήσῃ ἔνα τέτοιο ἐπίτευγμα.
Τὸ ἄρθρον ποὺ ἀκολουθεῖ εἶναι ἀρκετὰ διαφωτιστικὸ γιὰ ὅσους δὲν γνωρίζουν τὴν ἱστορία του καὶ τὸ Συνέχεια
Δὲν ἔχουν ἁπλῶς θρᾶσος…. Ἔχουν πάρα πολύ μεγάλο θρᾶσος!!!
Δὲν φθάνει ποὺ ἔχουν κάνει τὴν ἀλιεία τοῦ Αἰγαίου δική τους ὑπόθεσι…
Δὲν φθάνει ποὺ δὲν σέβονται κανέναν νόμο διεθνοῦς δικαίου…
Δὲν φθάνει ποὺ καταπατοῦν ὅλο καὶ περισσότερα δικά μας χωράφια…
Τώρα ζητοῦν καὶ τά ῥέστα…
Ὁ τίτλος, δανεισμένος κι ἐλαφρῶς παρεφρασμένος ἀπὸ τὸ Ῥεσᾶλτο.
Ὁ κύριος Δημητροκάλλης ἔμαθε τὰ τῶν σχολιασμῶν μου καὶ μοῦ«ἀπήντησε» στὸ σημείωμα ποὺ εἶχα ἀναρτήσει στὶς 27 Φεβρουαρίου 2011. (Ἕνας μήνας εἶναι καλός χρόνος γιὰ προετοιμασία…. Λέω…) Συνέχεια
Δὲν ξέρω ἐὰν μποροῦμε νὰ τὸ κάνουμε.
Ὅμως πρέπει!
Οἱ Ἰάπωνες περνοῦν μέσα ἀπὸ τὴν φωτιά καὶ τὸ ἀτσάλι! Ἀλλὰ ΖΟΥΝ! Καὶ χαμογελοῦν! Κι ἀτενίζουν μὲ θάρρος τὸ μέλλον τους! Κι ὅσους ἔχασαν, τοὺς τιμοῦν καὶ συνεχίζουν!
Ἡ καλημέρα καὶ τὸ χαμόγελο! Πόσο μᾶς λείπουν….
Ἂς δοκιμάσουμε.
Τὸ χρωστᾶμε στὸν ἑαυτὸν μας.
Εἶναι ἕνα θέμα ποὺ ἤθελα νὰ ἀνεβάσω ἀπό καιρό! Πόσοι ἀλήθεια γνωρίζουν τὴν ἐκπληκτική αὐτή πτυχή τῆς Ἑλληνικῆς ὑπαίθρου; Ποιός ἔχει φθάσει ἔως ἐκεῖ; Νὰ τὰ μελετήσῃ; Νὰ τὰ παρατηρήσῃ; Νὰ τὰ αἰσθανθῇ; Ὡς κάτι ποὺ ἐδημιουργήθη μὲ μὴ κατανοητές γιὰ τὴν ἐποχή μας μεθόδους! Τόνοι λίθων, δεμένοι μεταξύ τους ἄριστα, συνθέτουν περίπου 25 «δρακόσπιτα», ποὺ ὅμως μὲ τὶς σημερινὲς τεχνικὲς δὲν θὰ μπορούσαμε νὰ στήσουμε! Καὶ τὸ σημαντικότερον ὅλων, ἡ ἐπιβίωσίς τους μέσα ἀπὸ τοὺς αἰῶνες μαρτυρᾶ καὶ τὴν ἀντισεισμικότητά τους! Κάτι ἐπίσης ἀναπάντητον!
Δὲν ξέρω ἐὰν τὸ ξέρετε, ἀλλὰ ὁ Βελόπουλος ἔχει ἕνα δίκαιον βουνό!
Πράγματι δὲν ὑπάρχουν Ἑλληνικές τράπεζες!
Ἐδῶ καὶ πάρα, μὰ πάρα, μὰ πάρα πολύν καιρό!!!
[youtube=http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=vTvQyl3KnxA]
