Γιάννης ποὺ κερνᾶ καὶ εἶναι ὁ ἴδιος μὲ τὸν Γιάννη ποὺ πίνει, ἀπεφάσισε νὰ δείξῃ «καλήν θέλησιν» καὶ νὰ προσπαθήσῃ νὰ μοιρασθῇ τὸν πολὺ ἀκριβό του οἶνο! Τόσον ἀκριβό, ποὺ γιὰ ἀμέτρητες δεκαετίες, δὲν ἐπέτρεπε οὔτε σταγονίτσα νὰ τοῦ ξεφύγῃ! Ὁ Γιάννης… Ποὺ κερνᾶ….
Ὄχι φυσικὰ διότι ὁ Γιάννης ποὺ κερνᾶ καὶ πίνει μόνος του, ἐπιθυμεῖ νὰ μοιραστῇ πράγματι τὸν ἀκριβό του οἶνο…. Ἀλλὰ ὁ Γιάννης ποὺ κερνᾶ καὶ πίνει μόνος του ἂκουσε κάτι περιέργους ἤχους κι …ἀνατρίχιασε κάπως….
Ἐδημοσίευσα πρὸ μερικῶν ὡρῶν ἕνα ἄρθρον μὲ τὶτλο «ἐπάγγελμα ἀνθέλλην» καὶ τώρα ἔρχομαι νὰ τὸ ἀνασκευάσω, ζητῶντας μίαν μεγάλη συγγνώμη ἀπὸ τὸν κύριο Πραχαλιᾶ γιὰ τὴν κακή χρήσι τοῦ ὀνόματός του καὶ τὸν διασυρμό ποὺ ὑπέστη ἐξ αἰτίας μου.
Στὸ ἄρθρον αὐτὸ ὑπῆρχε καταγγελία γιὰ τὴν κακοπροαίρετο χρήσι τοῦ ὀνόματος Ἐμμανουὴλ Παππᾶς, ὁ ὁποῖος ἐφέρετο ὡς προδότης-καταδότης τοῦ Νικηταρᾶ στὴν βασιλεία στὰ τέλη τοῦ 1839 (Ὄθων). Κατὰ συνέπειᾳ, αὐτὴ Συνέχεια
Τὸ πρωΐ ἐδημοσίευσα τὴν ἀπάντησί μου στὴν ἐπιστολὴ-διαμαρτυρία Δημητροκάλλη.
Ἴσως νὰ φαίνομαι ἐξαιρετικὰ ἀγενῆς σὲ κάποιους, ἰδίως σὲ ὅσους διατηροῦν συμπάθειες ἢ ἐλπίδες πρὸς τὰ πρόσωπα ποὺ συγκροτοῦν αὐτὲς τὶς πολιτικές παρέες. Εἰλικρινῶς, δὲν εἶναι πρόθεσίς μου νὰ ἀποδομήσω οὐδενὸς τὸ ὄνειρο.
Θέτοντας ἁπλᾶ ἐρωτήματα στὸν ἑαύτόν μου, κατέληξα σὲ συγκεκριμένη στάσι. Ἀνερωτήθην πολλὲς φορὲς γιὰ τὸ πῶς θὰ ἤθελα νὰ εἶναι ἡ Πατρίδα Συνέχεια
Ἀνασκευὴ
Ἐδημοσίευσα πρὸ μερικῶν ὡρῶν ἕνα ἄρθρον μὲ τὶτλο «ἐπάγγελμα ἀνθέλλην» καὶ τώρα ἔρχομαι νὰ τὸ ἀνασκευάσω, ζητῶντας μίαν μεγάλη συγγνώμη ἀπὸ τὸν κύριο Πραχαλιᾶ γιὰ τὴν κακή χρήσι τοῦ ὀνόματός του καὶ τὸν διασυρμό ποὺ ὑπέστη ἐξ αἰτίας μου.
Στὸ ἄρθρον αὐτὸ ὑπῆρχε καταγγελία γιὰ τὴν κακοπροαίρετο χρήσι τοῦ ὀνόματος Ἐμμανουὴλ Παππᾶς, ὁ ὁποῖος ἐφέρετο ὡς προδότης-καταδότης τοῦ Νικηταρᾶ στὴν βασιλεία στὰ τέλη τοῦ 1839 (Ὄθων). Κατὰ συνέπειᾳ, αὐτὴ ἡ καταγγελία ἐπέσυρε τὴν παραπομπὴ του ἥρωος σὲ δίκη καὶ παρὰ τὴν ἀθώωσί του, ἀκολούθησε ἡ φρικτή φυλάκισις, ποὺ κατέληξε στὸν βασανισμό καὶ τὴν τύφλωσι τοῦ ἥρωος.
Ὁ ὁποῖος φυσικὰ δὲν ἦταν ἡ ἱστορική τεκμηρίωσις!
Ἦταν ἡ ἀλλοίωσις τῆς ἀντιλήψεως καὶ τῆς εἰκόνας ποὺ ἔχουμε γιὰ τοὺς ἥρωές μας καὶ ἡ λήψις χειροκροτημάτων ἐκ τῶν γειτόνων! Τὰ χειροκροτήματα καὶ τὰ εὔσημα φυσικὰ ὄχι σὲ ἐμᾶς! Στοὺς συντελεστές!
Δὲν τὰ λέω ἐγώ. Διότι ὅταν τὰ λέω μὰ ἀποκαλοῦν γκρινιάρα. Τὰ καρντάσια τὰ λένε. Καὶ μάλιστα μὲ πολύ μεγάλη χαρά!
Οἱ γείτονες πανηγυρίζουν γιὰ τὰ ἀποτελέσματα ποὺ ἔφερε ἡ τουρκολάγνα σειρά τοῦ ΣΚΑΙ. Κι ὄχι μόνον πανηγυρίζουν, βγάζουν συμπεράσματα, δίδουν συγχαρητήρια, ἐγκρίνουν…. Αύτοὺς περιμέναμε γιὰ νὰ καταλάβουμε τί μᾶς ἔχουν φτιάξει….
Δὲν εἶναι δυνατόν νὰ μαζεύτηκαν τόσοι ἠλίθιοι σὲ αὐτὸν τὸν τόπο, τὴν ἴδια χρονικὴ περίοδο!
Βλέπετε τὴν Στάη. Ἡ ὁποία, γιὰ νὰ «ἁρπάξῃ» λίγη δόξα ἀπὸ τὴν βλακεία καὶ τὴν ψευτιά, ἀναφερομένη στοὺς ἥρωες τῆς Ἑλληνικῆς ἐπαναστάσεως, ἐρώτησε:
«μὰ καλὰ, αὐτὰ τὰ πρόσωπα ὑπῆρξαν»;
