Τὸ πρωΐ ἐδημοσίευσα τὴν ἀπάντησί μου στὴν ἐπιστολὴ-διαμαρτυρία Δημητροκάλλη.
Ἴσως νὰ φαίνομαι ἐξαιρετικὰ ἀγενῆς σὲ κάποιους, ἰδίως σὲ ὅσους διατηροῦν συμπάθειες ἢ ἐλπίδες πρὸς τὰ πρόσωπα ποὺ συγκροτοῦν αὐτὲς τὶς πολιτικές παρέες. Εἰλικρινῶς, δὲν εἶναι πρόθεσίς μου νὰ ἀποδομήσω οὐδενὸς τὸ ὄνειρο.
Θέτοντας ἁπλᾶ ἐρωτήματα στὸν ἑαύτόν μου, κατέληξα σὲ συγκεκριμένη στάσι. Ἀνερωτήθην πολλὲς φορὲς γιὰ τὸ πῶς θὰ ἤθελα νὰ εἶναι ἡ Πατρίδα Συνέχεια
Ἀνασκευὴ
Ἐδημοσίευσα πρὸ μερικῶν ὡρῶν ἕνα ἄρθρον μὲ τὶτλο «ἐπάγγελμα ἀνθέλλην» καὶ τώρα ἔρχομαι νὰ τὸ ἀνασκευάσω, ζητῶντας μίαν μεγάλη συγγνώμη ἀπὸ τὸν κύριο Πραχαλιᾶ γιὰ τὴν κακή χρήσι τοῦ ὀνόματός του καὶ τὸν διασυρμό ποὺ ὑπέστη ἐξ αἰτίας μου.
Στὸ ἄρθρον αὐτὸ ὑπῆρχε καταγγελία γιὰ τὴν κακοπροαίρετο χρήσι τοῦ ὀνόματος Ἐμμανουὴλ Παππᾶς, ὁ ὁποῖος ἐφέρετο ὡς προδότης-καταδότης τοῦ Νικηταρᾶ στὴν βασιλεία στὰ τέλη τοῦ 1839 (Ὄθων). Κατὰ συνέπειᾳ, αὐτὴ ἡ καταγγελία ἐπέσυρε τὴν παραπομπὴ του ἥρωος σὲ δίκη καὶ παρὰ τὴν ἀθώωσί του, ἀκολούθησε ἡ φρικτή φυλάκισις, ποὺ κατέληξε στὸν βασανισμό καὶ τὴν τύφλωσι τοῦ ἥρωος.
Ὁ ὁποῖος φυσικὰ δὲν ἦταν ἡ ἱστορική τεκμηρίωσις!
Ἦταν ἡ ἀλλοίωσις τῆς ἀντιλήψεως καὶ τῆς εἰκόνας ποὺ ἔχουμε γιὰ τοὺς ἥρωές μας καὶ ἡ λήψις χειροκροτημάτων ἐκ τῶν γειτόνων! Τὰ χειροκροτήματα καὶ τὰ εὔσημα φυσικὰ ὄχι σὲ ἐμᾶς! Στοὺς συντελεστές!
Δὲν τὰ λέω ἐγώ. Διότι ὅταν τὰ λέω μὰ ἀποκαλοῦν γκρινιάρα. Τὰ καρντάσια τὰ λένε. Καὶ μάλιστα μὲ πολύ μεγάλη χαρά!
Οἱ γείτονες πανηγυρίζουν γιὰ τὰ ἀποτελέσματα ποὺ ἔφερε ἡ τουρκολάγνα σειρά τοῦ ΣΚΑΙ. Κι ὄχι μόνον πανηγυρίζουν, βγάζουν συμπεράσματα, δίδουν συγχαρητήρια, ἐγκρίνουν…. Αύτοὺς περιμέναμε γιὰ νὰ καταλάβουμε τί μᾶς ἔχουν φτιάξει….
Δὲν εἶναι δυνατόν νὰ μαζεύτηκαν τόσοι ἠλίθιοι σὲ αὐτὸν τὸν τόπο, τὴν ἴδια χρονικὴ περίοδο!
Βλέπετε τὴν Στάη. Ἡ ὁποία, γιὰ νὰ «ἁρπάξῃ» λίγη δόξα ἀπὸ τὴν βλακεία καὶ τὴν ψευτιά, ἀναφερομένη στοὺς ἥρωες τῆς Ἑλληνικῆς ἐπαναστάσεως, ἐρώτησε:
«μὰ καλὰ, αὐτὰ τὰ πρόσωπα ὑπῆρξαν»;
Ἔχω ἀναρτήσῃ ἀρκετὲς φορὲς σχετικὰ θέματα μὲ τὸ μέγιστο αὐτὸ εὕρημα!
Ἕνα «ἐργαλεῖο» ποὺ ἀκόμη ἡ σύγχρονος ἐπιστημονικὴ κοινότητα πασχίζει νὰ ἀντιληφθῇ καὶ νὰ κατανοσήσῃ.
Τὸ πλέον «ἀξιοπερίεργον» εἶναι ἡ τεχνική ἱκανότης τῆς συγκεκριμένης ἐποχῆς, νὰ δημιουργήσῃ ἔνα τέτοιο ἐπίτευγμα.
Τὸ ἄρθρον ποὺ ἀκολουθεῖ εἶναι ἀρκετὰ διαφωτιστικὸ γιὰ ὅσους δὲν γνωρίζουν τὴν ἱστορία του καὶ τὸ Συνέχεια
Δὲν ἔχουν ἁπλῶς θρᾶσος…. Ἔχουν πάρα πολύ μεγάλο θρᾶσος!!!
Δὲν φθάνει ποὺ ἔχουν κάνει τὴν ἀλιεία τοῦ Αἰγαίου δική τους ὑπόθεσι…
Δὲν φθάνει ποὺ δὲν σέβονται κανέναν νόμο διεθνοῦς δικαίου…
Δὲν φθάνει ποὺ καταπατοῦν ὅλο καὶ περισσότερα δικά μας χωράφια…
Τώρα ζητοῦν καὶ τά ῥέστα…
