Ἀπό τὸν Θεόδωρο Μαραγκό.
Λίγες λέξεις, πολλές εἰκόνες κι ἀκόμα περισσότερα συμπεράσματα…
[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=IqrORTmSI3g]
Ὅ,τι καὶ νὰ προσθέσῃς θὰ εἶναι περιττόν!
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: παλαιὰ καὶ νέα τάξις
Ἕνα μικρὸ ταξείδι στὴν …ἀξία τῆς γῆς!
Γιατί ἔδωσα αὐτὸν τὸν τίτλο; Διότι οἱ περισσότεροι ἀπὸ ἐμᾶς ζοῦμε μέσα σὲ ἀποστειρωμένα διαμερίσματα, δὲν ἔχουμε ἰδέα γιὰ τὴν παραγωγὴ τῆς τροφῆς ποὺ καταναλώνουμε καὶ δὲν μποροῦμε νὰ διανοηθοῦμε τὴν ἀξία τῆς γῆς μας!
(Ἐπίσης, δὲν ἔχουμε ἰδέα γιὰ τὴν σύστασι τῆς τροφῆς μας, γιὰ τὶς γενετικὰ τροποποιημένες τροφὲς καὶ γιὰ τὶς ἐπιπτώσεις αὐτῶν στὴν ὑγεία μας.)
Φέρτε κι ἄλλους «σωτῆρες» μήπως καὶ σωθοῦμε!!!
Πόσους ἔχουν ῥίξει στὸ παιχνίδι τῶν «σωτήρων»; Προσωπικῶς ἔχω χάσει τὸν λογαριασμὸ πλέον!
- Νὰ ξεκινήσουμε μὲ τοὺς «φιλέλληνες»; Ἂς ξεκινήσουμε… (Οὐσιαστικῶς μόνη μου-ἐν τελῶς δημοκρατικῶς- ξεκινῶ… Μόνη γράφω, μόνη ξεκινῶ..) Τί μᾶς κάνουν τόσους μῆνες; Μᾶς φορτώνουν θυμό; Γιατί ὅμως τόση καούρα βρὲ παιδιά; Τόσο πολὺ μᾶς ἠγάπησαν ὅλοι; Κι ἐὰν μᾶς ἠγάπησαν, γιατί καθυστέρησαν τόσο πολύ; Τώρα εἶναι ὅλοι οἱ κακοί; Οἱ Συνέχεια
Τί συνέβῃ ἐχθὲς στὸ Σύνταγμα.
Όπως είναι σε όλους μας γνωστό, κάτω στην πλατεία βρίσκονται οι “σοφοί” πολίτες που όλα τα ξέρουν, και γι’ αυτό πήραν την άδεια από τη σημαία να μας μορφώσουν και να αποφασίζουν για όλους τους υπόλοιπους, και πάνω βρίσκεται ο “όχλος” που δεν ξέρει τι του γίνεται και του χρειάζεται η καθοδήγηση.
Οι κάτω λοιπόν, δεν τους φτάνει που μιλάνε σε μικρόφωνο, δεν τους φτάνει Συνέχεια
Ἡ ἀλλαγή τοῦ Συντάγματος κρίνεται ἀπαραίτητος;
Τὰ περισσότερα προβλήματά μας ξεκινοῦν ἀπὸ τὴν μὴ ἐφαρμογὴ τοῦ Συντάγματος. Νόμοι, νομίδια, ὐπουργικὲς ἀποφάσεις, προεδρικὲς ἀποφάσεις, διαφορετικὲς ἐρμηνεῖες, ἀπουσία σθένους στὴν δικαστικὴ ἀρχή ( καὶ δεκάδες ἄλλα) εἶναι τὰ προβλήματά μας. Τὰ καλλίτερα Συντάγματα νὰ μᾶς φέρουν, ὅταν ἡ ἐφαρμογή τους γίνεται μὲ κριτήρια ὑποκειμενικά, εἶναι γιὰ τὰ σκουπίδια. Ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ Συντάγματος θὰ πρέπῃ νὰ εἶναι ΚΑΘΟΛΙΚΗ κι ὄχι ἐπιλεκτικὴ ἢ νὰ τυγχάνῃ ἑρμηνείας.
Ἐτοῦτοι μᾶς καταργοῦν πλήρως! Ἐπισήμως πλέον!
Σήμερα διαβάζω στὸ defencenet μία σκληρή κριτική γιὰ τὰ κυβερνητικὰ ἔργα, τὴν ὁποίαν, κρίνοντας ἀπὸ παρελθόντα ἄρθρα τους, ἀντιλαμβάνομαι ὡς ἰδιαιτέρως ὀργισμένη. Ἐχθὲς διάβαζα ἄλλα ἀλλοῦ καὶ πρὸ χθὲς ἐπίσης.
Δύο συμπεράσματα τριγυρίζουν στὸ μυαλό μου. Ἢ οἱ τύποι τῆς κυβερνήσεως εἶναι ἀποφασισμένοι νὰ τελείωνουν πολὺ γρήγορα μὲ ἐμᾶς ἢ εἶναι ἔτσι «τοποθετημένοι» πρὸ κειμένου νὰ σηκωθοῦμε ἅπαντες καὶ νὰ τοὺς πάρουμε μὲ τὶς πέτρες ἢ νὰ τοὺς στολίσουν (οἱ θερμοκέφαλοι καὶ οἱ ἀπελπισμένοι) σὲ …κρεμᾶλες.
Ἐὰν ὅμως παίζῃ τὸ δεύτερο σενάριο, ποιοί θὰ μποροῦσαν νὰ εἶναι αὐτοὶ ποὺ ἔχουν προνόμια «σχεδιασμοῦ» καὶ ἐνορχηστρώσεως;