Ἕνα σενάριο «ἐπιστημονικῆς» φαντασίας, ποὺ ἔχει «παίξει» πολλὲς φορὲς σὲ διάφορες ἐκδοχές.
Ὁ ἰὸς τῆς πανούκλας, ὁ ἰός τῆς χολέρας, ὁ ἰός Escherichia coli…. Ἰός; Μὰ αὐτὸ ἦταν βακτηρίδιο. Συγκεκριμένα ἦταν κολοβακτηρίδιο. Τί ἄλλαξε στὸ μεταξύ; Μήπως κάποια μικρὴ «ἐπέμβασις» τὸ δυναμοποίησε μὲ τέτοιον τρόπο ποὺ πλέον καθίσταται κανονικότατος ἰός;
Πῶς ἀποκαλεῖται; Κυβέρνησις προδοτῶν; Κυβέρνησις δοσιλόγων; Κυβέρνησις καταπατητῶν; Εἰλικρινῶς δὲν ξέρω μὲ ποιὰ χαρακτηριστικὰ θὰ μποροῦσα νὰ τοὺς κοσμήσω.
Τὸ δικό τους μΠΑτΣΟΚικό παιδί, ἡ Σιμπέλ Μουσταφάογλου, ὡς ἐκπρόσωπος τύπου τοῦ μεγάλου βεζύρου, θέτει θρασύτατα θέμα ἐθνικῆς κυριαρχίας. Τὸ θέτει ἐμέσως, ἀλλὰ τὸ θέτει. Ἡ ἄρνησίς της νὰ ἀναγνωρίσῃ τὴν γενοκτονία τῶν Ποντίων καὶ ἡ ἀξίωσίς της νὰ καταργηθῇ ὡς ἐκδήλωσις μνήμης, εἶναι θρασυτάτη καὶ ἐπεκτείνεται συνειρμικῶς σὲ θέματα ἐθνικῆς κυριαρχίας.
Ἔχουμε «φίλους» τζιμάνια παιδιά πάντως!!! Ὅταν λὲν κάτι τό κάνουν! Καὶ τώρα θέλουν νὰ μᾶς τελειώσουν! Ἐὰν δὲν μᾶς τελειώσουν δὲν σταματοῦν μὲ τὶς λυκοφιλίες τους.
Μᾶς θέλουν ΤΕΖΑ!!! Ὅμως ἐν ΤΕΛΩΣ ΤΕΖΑ!!!
Μήπως νὰ πιάσουμε κι ἐμεῖς τὰ κουμπούρια; Μήπως νὰ ἀρχίσουμε κι ἐμεῖς νὰ βαρᾶμε στὸ «ψαχνό»; Μήπως νὰ ἀφήσουμε κατὰ μέρος τὶς ὐπομονὲς καὶ τοὺς καθωσπρεπεισμούς καὶ νὰ σηκώσουμε τὸ μπαϊράκι;
Ἄν τε, γιατί πολλὰ μᾶς τὰ ἔκαναν.
Λέτε; Δὲν ξέρω ἐὰν εἶναι χρήσιμη καὶ δὲν κάνω διαφήμισι!! Τὸ ξεκαθαρίζω. Ὅμως ὁ δημοσιογρᾶφος (ὡς δημοσιογρᾶφος) ὅλο καὶ κάτι παραπάνω θὰ ξέρῃ. Ἀναρωτιέμαι γιὰ τὸ φανταστικὸν τῆς ὑποθέσεως… Πολὺ φοβᾶμαι πὼς διόλου φανταστικὸν δὲν εἶναι… Δυστυχῶς…
Υ.Γ. Δὲν ἔχω διαβάσει τὸ βιβλίο. (Καὶ μᾶλλον δὲν προβλέπεται ἀπὸ πλευρᾶς χρόνου κάτι τέτοιο!) Ἀλλὰ ἡ παρακάτω περιγραφὴ κάπου μὲ πάει. Λέτε νὰ ἔχω μεγάλη φαντασία;
Μια χρήσιμη φανταστική ιστορία
Μια φορά και έναν καιρό, τα χρόνια του Ψυχρού Πολέμου, υπήρχε ένας Έλληνας πράκτορας της Στάζι. Έξυπνος άνθρωπος και διορατικός. Η αποστολή Συνέχεια
Μετά τήν χθεσινή συνάντησι τοῦ «πρωθυπουργοῦ» μέ τόν Σαρκοζί, ὁ ΓΑΠ, μεταξύ ἄλλων, εἶπε: Ἡ Ἑλλάς θά τηρήσῃ τίς δεσμεύσεις της καί θά προχωρήσῃ σέ ὅλες τίς ἀπαραίτητες μεταρρυθμίσεις μέ ὁποιοδήποτε τίμημα καί κόστος. Θέλουμε, ἐμεῖς οἱ ἴδιοι νά ἀλλάξουμε τήν χώρα. Εἴμαστε ἀπολύτως, ἀποφασισμένοι».
Αὐτά, λοιπόν εἶπε ὁ ἀκατονόμαστος μετά Συνέχεια
